Στις δυναμικές κινητοποιήσεις επανήλθαν οι Σενεγαλέζοι αιτούντες άσυλο, που εδώ και μήνες βρίσκονται εγκλωβισμένοι στη ΒΙΑΛ. Μετά την πολυήμερη απεργία πείνας που είχαν κάνει στις αρχές του Ιούνη και μετά την παρέλευση της προθεσμίας που είχε ζητήσει η διοίκηση της δομής, ώστε να επανεξεταστεί η υπόθεσή τους από το υπουργείο Μετανάστευσης, τώρα πραγματοποίησαν πορεία διαμαρτυρίας με αίτημα την άμεση αναχώρησή τους από το νησί και τη μεταφορά τους σε κάποιο κέντρο της ηπειρωτικής Ελλάδας.
Η πορεία διαμαρτυρίας με πανό που έγραφαν «Πεθαίνουμε στη Χίο», «Πεθαίνουμε στη ΒΙΑΛ», ξεκίνησε το πρωί της Δευτέρας από την ΚΕΔ και κατέληξε το μεσημέρι της ίδιας ημέρας στην πλατεία της Χίου, με τους ίδιους να εκφράζουν την πρόθεση να επαναλάβουν αντίστοιχη διαμαρτυρία και την επόμενη μέρα.
Επιπλέον, σε δηλώσεις τους στην «Εφ.Συν.» άφησαν ανοιχτό το ενδεχόμενο της κλιμάκωσης, είτε με την κήρυξη εκ νέου απεργίας πείνας είτε ακόμα και με πιο δραστικά μέσα, αφού, όπως έλεγαν, είναι αποφασισμένοι για τα πάντα. «Δεν αντέχουμε άλλο εδώ, θέλουμε να φύγουμε, όπως συμβαίνει με άλλες εθνικότητες, όπως συνέβη και στη Σάμο με άλλους ομοεθνείς μας», έλεγαν χαρακτηριστικά, υποστηρίζοντας ότι από το γειτονικό νησί πρόσφατα αναχώρησε άλλη ομάδα Σενεγαλέζων. Επιπλέον, μέσα στην απελπισία τους, κάποιοι δεν δίστασαν να κάνουν λόγο ακόμα και για αυτοπυρπόληση αν δεν υπάρξει κάποια πρόοδος το επόμενο διάστημα.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η συντριπτική πλειονότητα των περίπου πενήντα ανθρώπων από τη Σενεγάλη έχουν δει τα αιτήματα ασύλου που έχουν υποβάλει να απορρίπτονται ακόμα και σε δεύτερο βαθμό, ενώ, σύμφωνα με τους ίδιους, ένας μικρότερος αριθμός βρίσκεται υπό κράτηση τους τελευταίους δύο μήνες, χωρίς όμως να ξέρουν πού κρατούνται και αν πρόκειται για ΠΡΟΚΕΚΑ ή για κάποια φυλακή. Οι συγκεκριμένοι εξακολουθούν να κρατούνται στη ΒΙΑΛ και, παρά τις υποσχέσεις που κατά καιρούς έχουν ακούσει, η αβεβαιότητα για το μέλλον τους είναι παρούσα.
Μετά την αναστολή της απεργίας πείνας και δίψας και την παρέλευση της προθεσμίας που είχε ζητήσει η διοίκηση της ΒΙΑΛ ώστε να μεσολαβήσει στο υπουργείο και να υπάρξουν απαντήσεις από εκεί, οι ίδιοι επανήλθαν στις 6 Ιουλίου με ακόμα μία συγκέντρωση διαμαρτυρίας εντός της ΒΙΑΛ. Τότε η διεύθυνση του καμπ και η Αστυνομία τους σταμάτησαν ξανά. Τους είπαν να μην κοινοποιήσουν τίποτα σε δημοσιογράφους ή ΜΚΟ και ότι είτε θα τους μετέφεραν είτε θα τους άφηναν να φύγουν μετά από μια δεύτερη απόρριψη των αιτημάτων ασύλου, και ότι αυτό θα γινόταν σε πέντε ημέρες. Διαβεβαιώσεις που βέβαια αποδείχτηκαν κούφιες.
Πρέπει να σημειωθεί ότι οι συγκεκριμένοι στερούνται κάθε έγκυρης νομικής βοήθειας, ενώ χαρακτηριστικό είναι ότι δεν γνωρίζουν ούτε το όνομα του διορισμένου από το κράτος συνηγόρου τους, που συνήθως παρίσταται τυπικά στις υποθέσεις τους.
