Η Αριστερά δεν μπορεί και δεν πρέπει να δέχεται μαθήματα δημοκρατίας, ούτε μαθήματα που αφορούν τα δικαιώματα των πολιτών και τα ζητήματα κοινωνικής δικαιοσύνης. Αυτό αποτελεί το πολιτικό αξίωμα που έχει καταγραφεί στη συνείδηση του λαού πολλές δεκαετίες πριν και θα διαρκεί όσο υπάρχουν οι κάθε μορφής εκδοχές της Δεξιάς.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. απέδειξε ότι έχει τη δυνατότητα, τόσο μέσα στους κοινωνικούς αγώνες όσο και στο πεδίο της εφαρμοσμένης κυβερνητικής πολιτικής, να υπερασπίζεται και να προωθεί πολιτικές οι οποίες κρατάνε τον λαό όρθιο και τη χώρα με ανεβασμένο κύρος στη διεθνή πραγματικότητα.
Γέννημα της μακρόχρονης ιστορίας της Αριστεράς, τόσο ως ΣΥΡΙΖΑ όσο και ως Συνασπισμός που προηγήθηκε αλλά και ως σημερινός ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Ως ΣΥΡΙΖΑ έβαλε τη δική του σφραγίδα στα χρόνια που το φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης δημιούργησε τεράστιες κρίσεις στις ευρωπαϊκές κοινωνίες και μια σειρά από χώρες τις έριξε στα δίχτυα του ΔΝΤ.
Ο Συνασπισμός της Αριστεράς και στη συνέχεια ο ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να απαντήσουν στα δεδομένα (περίπου 20 χρόνια πριν), διαμόρφωσαν και με συνέπεια ακολούθησαν μια πολιτική ενότητας των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.
Στα κινήματα μέσα στο αναπτυσσόμενο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ. Στο ελληνικό πολιτικό πεδίο με τη συσπείρωση των κατακερματισμένων δυνάμεων της Αριστεράς. Στην Ευρώπη με την ίδρυση του ΚΕΑ (Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς) και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με την ενίσχυση της Ευρωομάδας της Αριστεράς GUE-NGL.
Οι αριστεροί πολίτες σε αυτήν την περίοδο απέκτησαν αυτοπεποίθηση και πρωτοστάτησαν στο ιστορικό κίνημα εναντίον της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης. Ο ΣΥΡΙΖΑ στη φάση της μεγάλης κρίσης, με την υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ, τότε που χάθηκε το 25% του πλούτου της, κλήθηκε από τον λαό να αναλάβει το τιμόνι της χώρας. Πρώτη και μεγάλη επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ ήταν η ματαίωση των σχεδίων που εφάρμοζαν δυνάμεις μέσα και έξω από τη χώρα προκειμένου να αποτελέσει ο ΣΥΡΙΖΑ σύντομη κυβερνητική παρένθεση.
Τότε, οι δυνάμεις της Νέας Δημοκρατίας και του εναπομείναντος ΠΑΣΟΚ διακήρυσσαν ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε» και καλούσαν με το σύνθημα «Γερούν γερά» τις δυνάμεις ευρωπαϊκής συντήρησης και την τρόικα να ανατρέψουν την ελληνική κυβέρνηση και στην καλύτερη περίπτωση να την εμποδίζουν να υπερασπιστεί τη ζωή και την αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού.
Να ακυρώσουν κάθε προσπάθεια να βγάλουμε τη χώρα από τα μνημόνια. Τότε, σε πλήρη σύμπνοια με τη συντηρητική Ευρώπη και τους δανειστές, πίεζαν για να αποδεχτούμε τα τελεσίγραφά τους και να αποτρέψουν τη δυνατότητα του ελληνικού λαού να αποφανθεί με δημοψήφισμα. Τότε, με το ψευδεπίγραφο σύνθημα «Μένουμε Ευρώπη» στήριζαν όλη την προσπάθεια του Σόιμπλε να μας βγάλει έξω από την Ευρωπαϊκή Ενωση.
Παρά τις τεράστιες προσπάθειες των αντιπάλων μας μέσα και έξω από τη χώρα, με τη συναίνεση του λαού, με έναν δύσκολο και αναπόφευκτο συμβιβασμό, κρατήσαμε τη χώρα και τον λαό όρθιους και το 2018 κατορθώσαμε να βγάλουμε τη χώρα από τα μνημόνια.
Στην ίδια περίοδο το ευρύτερο γεωπολιτικό περιβάλλον ήταν σε ανισορροπία. Αποτελούσε μια εξαιρετικά διακεκαυμένη και ασταθή περιοχή, από τη Λιβύη και τη βόρεια Αφρική μέχρι την Ουκρανία. Τότε κρατήσαμε τη χώρα σε σταθερότητα και δεν επιτρέψαμε στους συμμάχους του Σόιμπλε να μας σύρουν στη δίνη γενικευμένης αστάθειας.
Η πολυδιάστατη εξωτερική μας πολιτική δεν ήταν απλά επιτυχής, αλλά αποκόμισε τον σεβασμό και την επιβράβευση ευρύτατων δυνάμεων της διεθνούς κοινότητας. Απότοκο αυτής της πολιτικής ήταν η Συμφωνία των Πρεσπών, αλλά και η πολιτική μας για το μεταναστευτικό, την οποία επικρότησαν ο Πάπας της Ρώμης αλλά και διεθνείς παράγοντες.
Η κατάθεση πρότασης για Νόμπελ Ειρήνης στον Αλέξη Τσίπρα αποτέλεσε την επιβράβευση αυτής της πολιτικής μας. Η ενωτική μας πολιτική αποτέλεσε οξυγόνο για την Ευρωπαϊκή Αριστερά. Μας ανέδειξε πρωτοπόρα δύναμη στα μεγάλα κινήματα του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ. Ταυτόχρονα συμβάλαμε, για πρώτη φορά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, να συνενώσουμε στο ΚΕΑ δεκάδες αριστερά και κομμουνιστικά κόμματα.
Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στους ευρωπαϊκούς θεσμούς αναγνωρίστηκε η συμβολή μας για την ενότητα και την ενίσχυση της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.
Η επιλογή της Ευρωπαϊκής Αριστεράς να εκπροσωπηθεί στις εκλογές του 2014 για την ανάδειξη του προέδρου της Κομισιόν από τον σύντροφο Αλέξη Τσίπρα αποτελεί ιστορική στιγμή για την Ελληνική Αριστερά. Τότε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο οι δυνάμεις της Αριστεράς κατέκτησαν τη μεγαλύτερη εκπροσώπησή τους με 52 ευρωβουλευτές. Ηταν τότε που το ΚΚΕ αποχώρησε από την Ευρωομάδα της Αριστεράς και επέλεξε να καταχωριστεί στη μοναξιά των μη ενταγμένων.
Η πορεία μας εκτιμήθηκε και από την παγκόσμια Αριστερά, με κορυφαία και συμβολική στιγμή την ομιλία του προέδρου μας Αλέξη Τσίπρα (ο μόνος από τους ηγέτες της παγκόσμιας Αριστεράς, μαζί με τον Ραούλ Κάστρο) που χαιρέτησε στο τελευταίο του ταξίδι, μπροστά σε εκατοντάδες χιλιάδες Κουβανούς, τον ηγέτη τους Φιντέλ Κάστρο.
Αυτή η ιστορική διαδρομή μάς έδωσε το δικαίωμα και μας επιφορτίζει σήμερα με την υποχρέωση να προχωρήσουμε σταθερά, ώστε σε Ελλάδα και Ευρώπη να συμβάλουμε στη δημιουργία μεγάλης δημοκρατικής πλειοψηφίας. Μας επιφόρτισε με το καθήκον να συμβάλουμε αποφασιστικά ώστε η Ευρώπη να πάψει να παραπαίει διολισθαίνοντας προς τα ακροδεξιά και να βρει τον ρόλο της ως δύναμη δημοκρατίας, παγκόσμιας ειρήνης και κοινωνικής δικαιοσύνης και η Ελλάδα να υπάρξει ως δύναμη σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή, αποφασιστική δύναμη ειρήνης και συνεργασίας με τους γείτονές μας και ως δύναμη κοινωνικής δικαιοσύνης για τον ελληνικό λαό.
Η διαδρομή μας είναι μια ιστορική παρακαταθήκη για όσους και όσες πορευτήκαμε σε αυτήν την πορεία και απάντηση σε αυτούς που πιστεύουν ότι μπορούν εύκολα να μας γονατίσουν.
*Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
