Η «εποχή των άκρων» απαιτεί «ακραίες απαντήσεις». Εποχή νέας κρίσης, νέων προγραμμάτων «σταθερότητας», ανταγωνισμών και πολεμικών αναμετρήσεων, περιβαλλοντικής καταστροφής.
Η Ν.Δ. προώθησε κυνικά τις αντεργατικές μεταρρυθμίσεις, ενίσχυσε το μεγάλο κεφάλαιο και κάποια μεσοστρώματα, ενώ απέσπασε την ανοχή από τμήμα των λαϊκών στρωμάτων αξιοποιώντας τα επιδόματα που, στο έδαφος των «μειωμένων προσδοκιών» και της έλλειψης αντίπαλου πόλου που να προτείνει στοιχειωδώς διαφορετική πολιτική, φάνταζαν μια «κάποια λύση».
Η βαθύτερη νίκη της Ν.Δ. στις εκλογές ήταν ότι δεν αμφισβητήθηκε από τις βασικές δυνάμεις της αστικής «αντιπολίτευσης» το πλαίσιο της κυρίαρχης πολιτικής. Εμπεδώθηκε σαν το «κοινά αποδεκτό έδαφος».
Στις εκλογές ηττήθηκε η «αντιπολίτευση» του ΣΥΡΙΖΑ, που έλεγε πως με μια «προοδευτική κυβέρνηση» μέσα στα όρια ενός όλο και πιο ασφυκτικού και πνιγηρού πλαισίου, καθορισμένου στα γραφεία του ΣΕΒ, των Βρυξελλών και του ΝΑΤΟ, μπορεί να κάνει φιλολαϊκή πολιτική.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούσε καν να μιλήσει για ριζική βελτίωση της ζωής των λαϊκών στρωμάτων γιατί σε όλα τα ζητήματα (μισθοί, συντάξεις, πλειστηριασμοί, Υγεία κ.λπ.) είχε βάλει τις βάσεις για την πολιτική της Ν.Δ. και είχε αποδεχτεί την κατεύθυνσή της ως αντιπολίτευση. Γι’ αυτό και συντρίφτηκε ιδίως στις λαϊκές γειτονιές και έχει μπει σε μια αναπότρεπτη κρίση.
Ο κύκλος αυτός έκλεισε. Το ερώτημα των τωρινών εκλογών και της επόμενης μέρας είναι με ποιο κίνημα και ποια Αριστερά μπορούμε να ανατρέψουμε τη σκληρή επίθεση που οργανώνουν η κυβέρνηση της Ν.Δ. και οι σύμμαχοί της, πώς θα ανοίξουμε δρόμους αμφισβήτησης και ανατροπής της. Ξέρουμε τι έχουμε μπροστά μας: Ο καπιταλισμός μέσα στην πολύπλευρη κρίση του οργανώνει νέους γύρους επιθέσεων απέναντι στα λαϊκά στρώματα. Μείωση του πραγματικού μισθού, την ώρα που τα κέρδη εκτοξεύτηκαν 303% το 2022 για τις εισηγμένες επιχειρήσεις.
Κατάργηση των (όποιων) επιδοτήσεων στο ρεύμα με απόφαση της Ε.Ε., ενώ η κερδοφορία των ενεργειακών κολοσσών έφτασε το 600%. Μείωση των δημόσιων δαπανών για Υγεία, Παιδεία, Κοινωνική Προστασία καθώς σύμφωνα με το νέο Σύμφωνο Σταθερότητας δεν μπορεί να ξεπερνάνε την αύξηση του ΑΕΠ (0,3 προβλέπεται για το 2023) με τον πληθωρισμό να τρέχει με 10%! Επαναφορά στο όριο του 3% των ελλειμμάτων και του 60% του χρέους.
Απέναντι σε αυτή τη στρατηγική επίθεση η ΑΝΤΑΡΣΥΑ παλεύει για ένα εργατικό κίνημα και μια Αριστερά που θα αντιπαρατεθεί στρατηγικά με την πολιτική και τα «ιερά δισκοπότηρα» της αστικής πολιτικής.
Μια Αριστερά και ένα εργατικό κίνημα που υποστηρίζουν ότι για να έχουμε αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις, είναι ανάγκη να μειωθεί η κερδοφορία του κεφαλαίου στον δρόμο για μια κοινωνία χωρίς κέρδος, για να έχουμε δημόσια αγαθά, εκπαίδευση, υγεία, αξιοπρεπές περιβάλλον, πρέπει να χτυπηθεί η μεγάλη καπιταλιστική ιδιοκτησία και η κυριαρχία της αγοράς, στον δρόμο για την κοινωνική ιδιοκτησία, που θα παλέψει για την κατάργηση του δημοσιονομικού Συμφώνου Σταθερότητας, τη διαγραφή του χρέους, τη ρήξη με την πολιτική της Ε.Ε. και την αποδέσμευση από αυτήν.
Που δεν περιορίζεται στο πλαίσιο του βάρβαρου καπιταλιστικού συστήματος και παλεύει συνολικά ενάντια στον καπιταλισμό, το πολιτικό σύστημα και το κράτος τους, για μια κοινωνία όπου η εργατική τάξη θα έχει την εξουσία, για τον σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό της εποχής μας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ συμφωνούν και προωθούν την κυρίαρχη πολιτική. Το ίδιο και η Πλεύση Ελευθερίας, με το ψάρεμα στα απόνερα της Ακροδεξιάς. Το ΜέΡΑ25 πιστεύει ότι με «έξυπνες» και «ρεαλιστικές προτάσεις» μέσα στο πλαίσιο των κανόνων της Ε.Ε. μπορεί να τους κάνει να λειτουργήσουν «υπέρ του λαού». Το ΚΚΕ είναι ριζικά αντίθετο στο να μπαίνουν πολιτικοί στόχοι ρήγματος, ανατροπής αυτού του πολιτικού πλαισίου «σήμερα», παραπέμποντας τη σύγκρουση με αυτό για όταν «ωριμάσουν οι συνθήκες».
Τι πιο χαρακτηριστικό από τη συζήτηση για τα δημόσια αγαθά, μετά τη δολοφονία των Τεμπών; Η πάλη για αποκλειστικά δημόσιο ασφαλή σιδηρόδρομο, χωρίς τις πολιτικές της προϋποθέσεις (πέρασμα στο Δημόσιο, διώξιμο της Hellenic Train, απειθαρχία στην ιδιωτικοποίηση που επιβάλλει η Ε.Ε.) είναι μια φενάκη. Αντί για στήριξη αυτής της πολιτικής το ΜέΡΑ25 έλεγε «αντιδραστικό το δίλημμα κρατικό-ιδιωτικό», ενώ το ΚΚΕ έδινε μάχη ενάντια στο αίτημα για «εθνικοποίηση του σιδηρόδρομου».
Την επόμενη μέρα των εκλογών θα χρειαστεί να ορθώσουμε τείχος αντίστασης στις πολιτικές που θα πλήττουν βάναυσα την εργατική τάξη και τον λαό. Η ενίσχυση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι ο καλύτερος δρόμος για την ενίσχυση των μαχητικών αγώνων, την ανασυγκρότηση της ριζοσπαστικής, αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και το δυνάμωμα του ρόλου της στις μέρες που έρχονται.
*Μηχανικός, μέλος της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ
-320x213.png)
