Η απλή αναλογική στις ελληνικές κοινότητες της Γερμανίας

Κάποιοι πρωτοπόροι Έλληνες μετανάστες που βρεθήκαμε στη Δυτική Γερμανία, στις αρχές της δεκαετίας του 1960, αρχίσαμε να ιδρύουμε ελληνικές εργατικές κοινότητες σε συνεργασία με τα γερμανικά συνδικάτα της DGB (Ομοσπονδία Γερμανικών Συνδικάτων), αν και αυτό, η ίδρυση ελληνικών κοινοτήτων, εθεωρείτο από τις τότε ελληνικές αρχές των πέτρινων χρόνων και των τότε ελληνικών κυβερνήσεων «εθνικό έγκλημα», γιατί γι’ αυτές, οι αγροτικής προέλευσης Έλληνες μετανάστες εργάτες θα έπρεπε να μείνουνε ανοργάνωτοι, υπό κάθε έννοια και υπό την Εκκλησία, τη Μητρόπολη Θυατείρων και Εξαρχία Δυτικής Ευρώπης του Οικουμενικού Πατριαρχείου, με έδρα το Λονδίνο. Αυτή θα διόριζε στην κάθε περιοχή ή πόλη της Δ. Ευρώπης τα ενοριακά συμβούλια στις υπό δημιουργία τοπικές ορθόδοξες εκκλησίες. Έτσι, στην αρχή οι κοινότητες αποτελούνταν μόνο από τους μεταξύ των μεταναστών αριστερούς και οι γερμανικές αρχές χαρακτήριζαν τις κοινότητές μας και την ομοσπονδία τους ως τρομοκρατικές οργανώσεις.

Ακολούθησε, από την κυβέρνηση των «αποστατών», η γνωστή μαύρη λίστα των 362 προέδρων και γραμματέων Ελληνικών Κοινοτήτων και Φοιτητικών Συλλόγων του εξωτερικού και κυρίως Δ. Ευρώπης και Δ. Γερμανίας, για ακύρωση των διαβατηρίων μας και βίαιο επαναπατρισμό μας, παραμονές της χουντικής δικτατορίας τον Οκτώβρη του 1966.

Ο γράφων είχε σ’ αυτήν τη λίστα αύξοντα αριθμό 11 και έζησε από τότε μέχρι την πτώση της χούντας ως πολιτικός πρόσφυγας, με πολιτικό άσυλο στη Δ. Γερμανία, στην οποία παρέμεινε συνολικά 32 χρόνια, 1960-1992. Η ΟΕΚ στο συνέδριό της στο Bergisch-Kladvach το 1979, υιοθέτησε ομόφωνα το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής, τόσο για την Ομοσπονδία, όσο και για τις κοινότητες-μέλη της.

Από τότε οι προοδευτικοί και οι αριστεροί Γερμανοί συνδικαλιστές υποδεικνύανε διαρκώς στους άλλους ξένους μετανάστες να κάνουνε ενιαίες οργανώσεις όπως οι Έλληνες, που μετέχουν όλοι στις κοινότητές τους.

Στο 20ό Συνέδριο της ΟΕΚ Γερμανίας, που έγινε στις 9.6.2007, στη Φρανκφούρτη του Μάιν, βραβεύσανε εμάς ως πρωτεργάτες των ελληνικών κοινοτήτων και για τη 40χρονη προσφορά μας στον Ελληνισμό της Γερμανίας.