Στη χώρα που όλα ή σχεδόν όλα υπολειτουργούν εξ αιτίας της αδιαφορίας των υποτιθέμενων υπευθύνων, το δράμα των Τεμπών ήταν προδιαγεγραμμένο να συμβεί. Θέμα χρόνου ήταν. Κι έγινε τώρα.
Θρήνος. Λίγη, πολύ λίγη η λέξη για όσους χάθηκαν στα Τέμπη. Θρήνος για τους γονείς που δεν θα κλάψουν πάνω στη σορό των αδικοχαμένων νέων παιδιών τους επειδή τα κομμάτια τους διασκορπίστηκαν εδώ και κει από τη σφοδρή σύγκρουση των τρένων. Οργή για την απόπειρα των κυβερνώντων να αποδώσουν μάνι μάνι την ευθύνη στον σταθμάρχη.
«Ανθρώπινο λάθος ήταν» μας πληροφόρησε ο πρωθυπουργός. Και δεν ντράπηκε. Τσιμουδιά για τους Χρήστο Βερελή, Μιχάλη Λιάπη, Κωστή Χατζηδάκη, Δημήτρη Ρέππα, Γιάννη Ραγκούση, Μάκη Βορίδη, Σίμο Σιμόπουλο, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, Χρήστο Σπίρτζη, Κώστα Καραμανλή, Γιώργο Γεραπετρίτη. Από το 2000 μέχρι σήμερα αυτοί οι αρμόδιοι (ο θεός να μας φυλάει από δαύτους) υπουργοί δεν ήξεραν. Δεν άκουγαν. Δεν μάθαιναν. Τίποτα.
Ολα σ’ αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τι λέγεται ντροπή.
Ετσι μας λέει ο Σουρής σε μια στροφή του ποιήματός του «Δυστυχία σου Ελλάς» που αν και σατιρικό, κρύβει τόση πίκρα και τόση απόγνωση που ταιριάζει γάντι στις μέρες μας. Κι αλήθεια ποιος Ελληνας πιστεύει ότι οι πολιτικάντηδες εννοούν όσα λένε; Ποιος πιστεύει ότι κάποιοι από αυτούς ντρέπονται για τον αφανισμό 57 ανθρώπων; Ποιος πιστεύει ότι η σκέψη τους είναι κοντά σ’ αυτούς που έχασαν στο τρομακτικό δυστύχημα των Τεμπών συγγενείς, ως επί το πλείστον νέα παιδιά φοιτητές κι όχι στο πώς θα διαχειριστούν το περιστατικό (έτσι το λένε) ώστε να κινδυνέψουν όσο το δυνατό λιγότερο τα πολιτικά τους συμφέροντα και κυρίως την επανεκλογή τους ενόψει των επερχόμενων εκλογών;
Κι ο σταθμάρχης τι; Μόνος του θα κάτσει στο σκαμνί; Δεν θα έπρεπε δίπλα του να κάθονται όσοι ευθύνονται –κατά πολύ περισσότερο– για τον αφανισμό τόσων και τόσων; Βέβαια η ευθύνη του σταθμάρχη είναι μεγάλη. Οχι όμως μεγαλύτερη από κάποιων άλλων. Πριν από τη σύγκρουση στη συνομιλία σταθμάρχη – μηχανοδηγού κάποιος φέρεται να είπε: «πάμε κι όπου βγει» ή κάτι τέτοιο. Ο ωχαδερφισμός που τόσο διαδεδομένος είναι στην πατρίδα μας ίσχυσε στο ακέραιο εν προκειμένω με τα τραγικά αποτελέσματα, που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, αν υπήρχε η υποδομή ακύρωσης της εσφαλμένης απόφασης των σταθμάρχη-μηχανοδηγού. Πριν από τον σταθμάρχη όμως –αν όχι με τα ίδια λόγια, αλλά με το ίδιο πνεύμα– δεν λειτούργησαν όλοι οι υπεύθυνοι που σήμερα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα; Και πάλι ο Σουρής επίκαιρος:
Και ψωμοτύρι και για καφέ
Το δε βαριέσαι κι ωx αδερφέ
Ωσάν πολίτης σκυφτός ραγιάς
Σαν πιάσει πόστο δερβεναγάς
Ολους αυτούς τους ωχαδερφιστές δερβέναγες, που τους χρυσοπληρώνουμε για να κάνουν δημόσιες σχέσεις και να καμώνονται τους θλιμμένους όταν συμβεί το κακό, ας τους στείλουμε το μήνυμα ότι ώς εδώ. Αξίζουμε κάτι καλύτερο. Ας παλέψουμε γι’ αυτό.
*Συνταξιούχος μηχανικός
Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν» την Τρίτη 21/03/2023.
