Ο πνιγμένος από την…Καϊλή του πιάνεται

Σαν τον πνιγμένο που πιάνεται από το μαλλί του ή μάλλον από  την… Καϊλή του, μοιάζουν οι λίγοι εναπομείναντες  φανατικοί οπαδοί του Κυριάκου Μητσοτάκη στην υπόθεση των υποκλοπών. Αυτούς που θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε “Υποκλοπίστας” και προέρχονται οι περισσότεροι όχι από την  παραδοσιακή Δεξιά,  αλλά από το χώρο του  Ακραίου Κέντρου. Είναι αυτοί  που ως νεοπροσήλυτοι στο νεοσυντηρητισμό,  συμπεριφέρονται κυριολεκτικά ως η πιο πιστή και μέχρι τελικής πτώσεως, εμπροσθοφυλακή του.

Με αφορμή την υπόθεση της πολυαγαπημένης τους Εύας Καϊλή,  βασικής “στυλοβάτισας” του αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπου,  προκαλούν την κοινή λογική, χρησιμοποιούν με παραπειστικό τρόπο εξωτερικές αναλογίες και ομοιότητες, θέλοντας να αποδείξουν ότι στην Ελλάδα του Μητσοτάκη δεν συνέβη τίποτα διαφορετικό απ’ ό, τι στο Βέλγιο.

Πώς θα  έπιαναν οι Βέλγοι την Καϊλή αν δεν την παρακολουθούσαν, λένε. Θα την γλίτωνε, ισχυρίζονται,  αν εξαιρούνταν οι βουλευτές, οι  ευρωβουλευτές (όπως ο Ανδρουλάκης π.χ.) από τις παρακολουθήσεις.

Με τον τρόπο αυτό, επιδιώκουν ούτε λίγο ούτε πολύ να πουν ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη, έπραξε ακριβώς ότι και η κυβέρνηση του Βελγίου και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί για την καταπολέμηση του εγκλήματος από πολιτικά πρόσωπα. Επιχειρούν να  αφήσουν, όπως η σουπιά το μελάνι, τον δηλητηριώδη υπαινιγμό ότι όσοι εξεγείρονται απέναντι στην πρωτοφανή αντιδημοκρατική εκτροπή που οργάνωσε η κυβέρνηση Μητσοτάκη, ζητούν το ακαταδίωκτο και το ανέλεγκτο των πολιτικών προσώπων, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους πολίτες. Πρόκειται για καθαρή στρεψοδικία, ειδικά, τώρα που έχουμε και τις λίστες των παρακολουθουμένων πολιτικών και άλλων προσώπων στην Ελλάδα και στοιχεία για την επισύνδεση από την ΕΥΠ του “Στόχου 5046c”, που δεν είναι άλλος από τον υπουργό Εργασίας   κ. Χατζηδάκη.

Ας δούμε τις προφανείς διαφορές:

Πρώτον: Η παρακολούθηση Καϊλή έγινε από τις αστυνομικές αρχές κατ’ εντολή και με άδεια  της βελγικής  Δικαιοσύνης για εγκληματική δράση. Στη χώρα μας ανάλογο περιστατικό θα οδηγούσε επίσης στη νόμιμη επισύνδεση του πολιτικού προσώπου, μέσω των συστημάτων παρακολούθησης της ΕΛΑΣ. Όπως συνέβη με την ηγεσία,  τους βουλευτές, τον ευρωβουλευτή Λαγό  και τα στελέχη της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή. Δεν θα είχαμε καμία εμπλοκή της ΕΥΠ ή αν έπρεπε να υπάρξει η συνδρομή της, αυτή θα συνέβαινε  μόνο στην περίπτωση που το υπό διερεύνηση έγκλημα συνδέονταν με την εθνική ασφάλεια. Πουθενά επίσης στο Βέλγιο δεν υπήρξε  απόπειρα συνδυασμού του παράνομου Predator με τα άλλα “κλασικά” λογισμικά παρακολούθησης που διαθέτουν οι βελγικές αρχές, όπως συνέβη στη χώρα μας  στην περίπτωση Ανδρουλάκη (ανεπιτυχώς) και Κουκάκη (επιτυχώς).

Δεύτερον: Η όποια παρακολούθηση Καϊλή και των άλλων κατηγορουμένων, ζητήθηκε και διενεργήθηκε στο πλαίσιο δικονομικών κανόνων και εγγυήσεων. Η πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Μέτσολα, μάλιστα, ήταν παρούσα στις κατ’ οίκον έρευνες της Αστυνομίας, γιατί έτσι επιτάσσει ο βελγικός νόμος. Η όποια επισύνδεση δεν διατάχθηκε  από  “οικόσιτη” στην ΕΥΠ εισαγγελέα, που τόλμησε ενώπιον της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής να αυτοπαρουσιαστεί ως η μοναδική  “ανέλεγκτη” εξουσία στην πολιτειακή και δικαιϊκή μας συγκρότηση.

Τρίτον: Η εξιχνίαση της εγκληματικής δράσης της Καϊλή δεν συνέβη κατόπιν γενικευμένης προληπτικής παρακολούθησης όλων των ευρωβουλευτών ή όλων των βουλευτών ή των υπουργών του Βελγίου.

Τέταρτον: Η δική μας ΕΥΠ παρακολουθούσε τον Ανδρουλάκη για λόγους εθνικής ασφάλειας, δηλαδή περίπου ως …κατάσκοπο,  όχι για κάποια δράση του που παραπέμπει στο οργανωμένο έγκλημα, όπως συνέβη με την Καϊλή.

Πέμπτον: Οι βελγικές αρχές εξέδωσαν ανακοίνωση για την υπόθεση. Στην Ελλάδα οι παρακολουθήσεις αποκαλύφθηκαν από την ερευνητική δημοσιογραφία, ενώ  όλοι οι εμπλεκόμενοι κυβερνητικοί και υπηρεσιακοί παράγοντες  στην παρακολούθηση Ανδρουλάκη επικαλέστηκαν το απόρρητο, ακόμη και ενώπιον θεσμών της Βουλής, όπου αυτό δεν ισχύει ή απέναντι στην ΑΔΑΕ. Στην αρχή της υπόθεσης ο κ. Ανδρουλάκης προσκλήθηκε να ενημερωθεί ιδιωτικά από τον κ. Γεραπετρίτη. Ο οποίος όμως δήλωνε ταυτόχρονα, ότι ο ίδιος δεν γνωρίζει τίποτα για τους λόγους που τον παρακολουθούσαν! Τι θα τον ενημέρωνε ακριβώς; 

Πολύ σημαντικό: Ο πρωθυπουργός του Βελγίου και η πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, δεν βγήκαν να πουν ότι η παρακολούθηση Καϊλή ήταν νόμιμη αλλά αν την γνώριζαν δεν θα την επέτρεπαν, όπως έκανε ο κ. Μητσοτάκης. Ο πρωθυπουργός του Βελγίου δεν απομάκρυνε ούτε τον Γ.Γ. του υπουργικού Συμβουλίου, ούτε τον διοικητή της Βελγικής ΕΥΠ.

Έκτον: Οι βελγικές αρχές δεν έχουν παραδεχτεί ότι στη χώρα τους δρουν ανεξέλεγκτα ιδιωτικά κέντρα παρακολουθήσεων με Predator, όπως δήλωσε ο Μητσοτάκης. Ούτε ομολόγησαν, αφού συνελήφθησαν με τον  κοριό στο αυτί, ότι “εμείς δεν ξέραμε”  ή ότι “στο εσωτερικό της ΕΥΠ αναπτύχθηκαν δραστηριότητες εκτός πλαισίου”, όπως δήλωσε ο Έλληνας κυβερνητικός εκπρόσωπος. Αλλάζοντας, έτσι,  την προηγούμενη υπερασπιστική γραμμή ότι οι λίστες είναι χαλκευμένες, παραμύθια του Αισώπου ή ότι δεν υπάρχουν στοιχεία. Τέλος ο πρωθυπουργός του Βελγίου δεν το έβαλε στα πόδια για να μην απαντήσει στον αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, σχετικά με την παρακολούθηση υπουργών και της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων από τις βελγικές μυστικές υπηρεσίες.

Τα παραπάνω αρκούν για να δείξουν με ποιες μεθόδους μια σχολή σκέψης επιχειρεί, αξιοποιώντας, έναν γιγάντιο μηχανισμό παραπληροφόρησης να βάψει με μαύρο χρώμα την πολιτική ζωή της χώρας, να επιβάλλει συσκότιση και πέπλο σιωπής.

Η ομάδα διαχείρισης κρίσεων της ΝΔ και προσωπικά του πρωθυπουργού βρίσκεται σε δεινή θέση. Όμως,  και με την πλάτη στον τοίχο δεν θα σταματήσει να δρα. Τώρα που τα λογικοφανή επιχειρήματα τελείωσαν σειρά έχει ο  παραλογισμός. Η Καϊλή είναι πολιτικός και ένοχος. Άρα, κάθε πολιτικός είναι εν δυνάμει ένοχος και πρέπει να παρακολουθείται μας λένε στην ουσία.  Κατά το γνωστό παράδειγμα της παραβίασης κάθε κανόνα λογικής:  “Ο αστυνομικός είναι όργανο. Το μπουζούκι είναι όργανο. Άρα ο αστυνομικός είναι μπουζούκι”.

Ας συνεχίσουν να πορεύονται με αυτά τα μυαλά και με αυτά τα  απολύτως προκλητικά, αστήρικτα  και παιδαριώδη επιχειρήματα.

Ας κάνουν έτσι ακόμη πιο εκκωφαντική την αναπότρεπτη πτώση τους. Ας την καταστήσουν ακόμη πιο απαραίτητη και ανακουφιστική  προϋπόθεση για την προστασία  των δημοκρατικών θεσμών αλλά και της κοινής λογικής. Αυτή  που καταχρηστικά  επικαλέστηκαν κάποτε και τόσο βάναυσα κακοποιούν τώρα.