Προς ανεξέλεγκτη κλιμάκωση;

Ο Κινέζος θεωρητικός του πολέμου Σουν Τζου γράφει ότι το πρώτο μέλημα ενός ηγέτη πριν εμπλακεί στη μάχη είναι να φροντίσει να υπάρχει μια «Χρυσή Γέφυρα» για να μπορεί να μπορεί να υποχωρήσει ο αντίπαλος.

Επτά μήνες μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, οι ΗΠΑ και η Δύση στην πρόσληψη που φαίνεται ότι κυριαρχεί στο Κρεμλίνο, φαίνεται ότι επιδιώκουν έναν μακράς διαρκείας πόλεμο φθοράς για να καταστρέψουν τη χώρα.

Μια ήττα στην Ουκρανία είναι αδιανόητη, όχι μόνον για τον Πούτιν, αλλά και την ίδια την ύπαρξη της Ρωσίας ως μεγάλης δύναμης.

Μια ήττα στην Ουκρανία θα είναι δίχως υπερβολή ο δεύτερος θάνατος της ΕΣΣΔ.

Σε αυτήν την περίπτωση, η Μόσχα θα έβλεπε να συρρικνώνεται και στη συνέχεια να εκμηδενίζεται η όποια επιρροή της στην πρώην ΕΣΣΔ, από τη Λευκορωσία μέχρι τον Καύκασο και την Κεντρική Ασία.

Έτσι, ο Πούτιν και ο στενός του κύκλος στέλνουν εδώ και μήνες μηνύματα που αρχικά αντιμετωπίστηκαν με περίσκεψη από τη Δύση ως μπλόφες, με στόχο να εκφοβίσουν ηγεσίες και κοινή γνώμη.

Στο πρόσφατο διάγγελμά του ο Ρώσος πρόεδρος προανήγγειλε την προσάρτηση των κατεχομένων τεσσάρων επαρχιών της Ουκρανίας στη Ρωσία και πρόσθεσε ότι η χώρα διαθέτει πολλά οπλικά συστήματα μαζικής καταστροφής για να αντιμετωπίσει ενδεχόμενη απειλή σε βάρος της πατρίδας.

Η ώρα πλησιάζει, καθώς πολύ σύντομα θα έχουν προσαρτηθεί τα κατεχόμενα και θα έχει σχεδόν ολοκληρωθεί η επιστράτευση.

Είναι αδύνατον να φανταστούμε τις ΗΠΑ και τη Δύση να συμμορφώνονται στις υποδείξεις του Πούτιν και να σταματούν να επιχειρούν και να πλήττουν στόχους στις νέες -κατά την Μόσχα- επαρχίες της Ρωσίας.

Τι μπορεί να σημαίνει κλιμάκωση της ρωσικής επίθεσης; Θα αφορά μόνον την Ουκρανία ή θα διαχυθεί εκτός συνόρων με πρώτο σταθμό την Τρανσδνειστερία, τη Μολδαβία και τη Ρουμανία και, δεύτερο, τα Δυτικά Βαλκάνια;

Η Δύση θέλει να διαλύσει τη Ρωσία, όπως διέλυσε την ΕΣΣΔ, τόνισε ο Πούτιν, ξαναγράφοντας την Ιστορία για να υπηρετήσει τις σημερινές σκοπιμότητες.

Την ΕΣΣΔ τη διέλυσε ο Γέλτσιν και η απερίγραπτη ομάδα του στις αρχές Δεκεμβρίου του 1991, με στόχο να διώξουν τον Γκορμπατσόφ από το Κρεμλίνο και επέβαλαν εκβιαστικά στους προέδρους της Λευκορωσίας και της Ουκρανίας να συνυπογράψουν.

Λίγους μήνες πριν, μιλώντας από το βήμα του Ανώτατου Σοβιέτ της Ουκρανίας, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπους ο πρεσβύτερος, είχε καλέσει την ηγεσία και τον λαό της χώρας να μην παρασυρθούν από τον αυτοκτονικό εθνικισμό και να σταματήσουν να διεκδικούν ανεξαρτησία από τη Μόσχα.

Το ερώτημα που τίθεται σήμερα είναι αν η απειλή χρήσης τακτικών πυρηνικών όπλων από τον Πούτιν, που δεν είναι μπλόφα, όπως ο ίδιος προειδοποίησε στο πρόσφατο διάγγελμά του, αποσταθεροποιήσει και στη συνέχεια ακυρώσει την ισορροπία του τρόμου μεταξύ Ουάσινγκτον και Μόσχας με τις διμερείς συμφωνίες περιορισμού των πυρηνικών οπλοστασίων.

Το σύνδρομο της περικύκλωσης που διακατέχει τον Πούτιν έχει βαθιές ρίζες στην Ιστορία από τον Κριμαϊκό Πόλεμο στην περίοδο 1853-56 μέχρι την ξένη επέμβαση στον εμφύλιο πόλεμο στην περίοδο 1917-20.

Ο Πούτιν προειδοποιεί τη Δύση ότι για να αποτρέψει τον δεύτερο θάνατο της ΕΣΣΔ θα κλιμακώσει μέχρις εσχάτων.

Αν οι ΗΠΑ βλέπουν έναν επικίνδυνο νεοϊμπεριαλισμό του 21ου αιώνα στην πολιτική του Κρεμλίνου, η Ρωσία βλέπει τον κίνδυνο να συρρικνωθεί η επικράτεια και η επιρροή της στα σύνορα που είχε τον 17ο αιώνα…

Χρυσή Γέφυρα για να υποχωρήσει ο Πούτιν δεν υπάρχει, αλλά και να υπήρχε, είναι πολύ πιθανόν ότι δεν θα τη χρησιμοποιούσε.