Γιατί αν γλιτώσει το παιδί… υπάρχει και η Βοστόνη

Ας υποθέσουμε ότι βρισκόμαστε στην αυλή ενός μεγάλου ξενοδοχείου, στο κέντρο της οποίας υπάρχει μια πισίνα. Καθώς κατευθυνόμαστε προς τα εκεί, βλέπουμε ένα μικρό παιδί να πνίγεται και να φωνάζει για βοήθεια. Δίχως αμφιβολία, σε μια τέτοια περίπτωση κανείς δεν θα ήταν τόσο εγωιστής, ώστε να μη βουτήξει για να σώσει το παιδί, φοβούμενος να μη χαλάσει το κινητό του και να βραχούν τα ρούχα του. Αν παραλλάξουμε λίγο την παραπάνω κατάσταση και, στη θέση του παιδιού που πνίγεται, βάλουμε 70 παιδιά που βρίσκονται ετησίως σε κίνδυνο, ενώ από την άλλη πλευρά την ετήσια κρατική επιχορήγηση μιας Θεολογικής Σχολής στη Βοστόνη, την απάντηση στο «δίλημμα» αυτό θα μας δώσει η ελληνική κυβέρνηση.

Πιο συγκεκριμένα, την ώρα που ο Ξενώνας Προσωρινής Φιλοξενίας Παιδιών και Εφήβων σε κίνδυνο «Το Σπίτι της ΑΡΣΙΣ», στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης, κινδυνεύει να κλείσει εξαιτίας της περιορισμένης κρατικής επιχορήγησης που δέχεται από το υπουργείο Εργασίας Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, ο Ελληνας πρωθυπουργός πανηγυρικά ανακοινώνει την ετήσια χορήγηση 2 εκατομμυρίων ευρώ στη Θεολογική Σχολή της Βοστόνης, παρουσιάζοντας τον εαυτό του μάλιστα και ωσάν ευεργέτη της γνώσης. Επιπολαιότητα; Θρασύτητα; Προκλητικότητα; Τραγική ειρωνεία θα έλεγα εγώ, ιδίως αν αναλογιστεί κανείς πως τα 250.000 ευρώ ετησίως θεωρήθηκαν υπερβολικά πολλά για τη λειτουργία του ξενώνα και ελαττώθηκαν στα 80.000.

Αλλά, για να πει κανείς και του στραβού το δίκαιο, η γκάφα προέκυψε από την προηγούμενη ηγεσία του σχετικού υπουργείου, η οποία, δίχως να προβλέψει τις αυξημένες ανάγκες του ξενώνα για το 2019, παρέπεμψε την υποχρέωση χρηματοδότησης στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, χωρίς να προβλέψει τις σχετικές πιστώσεις, καθιστώντας την Περιφέρεια ικανή να εξασφαλίσει μόνο το 12% των δαπανών για το κόστος λειτουργίας του.

Η ευθύνη όμως βαραίνει ακόμα περισσότερο την τωρινή κυβέρνηση, η οποία όχι απλώς δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες της απέναντι στον ξενώνα αυτόν, αλλά δείχνει πλήρη αδιαφορία και περιφρόνηση για την όλη κατάσταση. Μάλιστα, αναγνωρίζοντας το αξιοσημείωτο έργο που διατελεί ο ξενώνας στην καταπολέμηση της παιδικής εκμετάλλευσης εδώ και 13 χρόνια, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Α’ Θεσσαλονίκης Χρήστος Γιαννούλης σε σχετική του επιστολή κάλεσε την αρμόδια υφυπουργό Δόμνα Μιχαηλίδου και τον Περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας Απόστολο Τζιτζικώστα να δείξουν την στοιχειώδη πολιτική γενναιότητα και ανθρωπιά, ενώ προηγουμένως ο γραμματέας του Μέρα25 Γιάνης Βαρουφάκης είχε απευθύνει επερώτηση στον υπουργό Εργασίας Γιάννη Βρούτση, η οποία παρέμεινε έως σήμερα αναπάντητη.

Από την κυβερνητική πλευρά, η απάντηση που δόθηκε πριν από λίγες μέρες εναρμονίζεται άριστα με το δόγμα του «εγώ αυτά ξέρω, αυτά λέω, για τα υπόλοιπα κόψτε τον λαιμό σας». Πιο συγκεκριμένα, η Δόμνα Μιχαηλίδου, δίχως να έχει επεξεργαστεί η ίδια λεπτομερώς τα στοιχεία που έλαβε από την «Αρσις», όπως τόνισε, κατέληξε στο ιδιοφυές συμπέρασμα ότι τα εναπομείναντα κονδύλια η Αρσις οφείλει να τα αναζητήσει από ιδιώτες και, αν δεν τελεσφορήσει η όλη προσπάθεια, ας βρεθεί ρε παιδάκι μου κάνας άλλος φορέας να λειτουργήσει τον ξενώνα. Γιατί, ως γνωστόν, δεν μπορείς να αποκαλείς τον εαυτό σου Μη Κυβερνητική Οργάνωση, αν δεν βρίσκεσαι σε θέση να προσελκύσεις τους κατάλληλους επενδυτές..

Κανονικότητα μάλλον σημαίνει το μέλλον εκατοντάδων παιδιών να κρίνεται από τη φιλευσπλαχνία ιδιωτών, καθώς η πολιτεία έχει να ασχοληθεί με σημαντικότερα ζητήματα, όπως η λειτουργία της Θεολογικής Σχολής στη Βοστόνη, η καταπολέμηση της τρομοκρατικής οργάνωσης που υποκρύπτεται πίσω από την ΑΣΟΕΕ και τελετές κοπής βασιλόπιτας αξίας 12.000 ευρώ. Ευελπιστούμε η απάντηση του αρμόδιου περιφερειάρχη Απόστολου Τζιτζικώστα να «συμμορφωθεί» με τους άξονες γύρω από τους οποίους οφείλει να κινείται ένα κοινωνικό κράτους δικαίου, ενσωματώνοντας την απαραίτητη πολιτική υπευθυνότητα και ωριμότητα. Οσο για την κυρία Μιχαηλίδου, δεν είναι στραβός ο γιαλός κ. υφυπουργέ, στραβά αρμενίζουμε.

*φοιτητής Νομικής, εθελοντής στην Αρσις