Οταν ο τότε αρμόδιος υπουργός και εισηγητής της πλειοψηφίας της Ν.Δ., κατά την αναθεώρηση του εκλογικού νόμου, επί κυβέρνησης Κ. Καραμανλή του νεότερου, έκανε το μπόνους των 40 εδρών του ΠΑΣΟΚ 50, με μόνο μία ψήφο παραπάνω του πρώτου κόμματος, του είπα μέσα στο τότε ιστορικό «Βιβλιοπωλείο της Εστίας», Σόλωνος 60, πως είναι λίγο το πρώτο κόμμα με μία μόνο ψήφο διαφορά να παίρνει μόνο 50 έδρες και ότι θα έπρεπε να τις παίρνει, με μία μόνο ψήφο παραπάνω, όλες τις έδρες. Και τις 300, για να μην έχουμε… ακυβερνησία.
Τώρα κατάργησαν την αναλογική και ψήφισαν το ίδιο, τις 50 έδρες, κι ακόμα χειρότερα: αν το πρώτο ψηφοδέλτιο αποτελεί συνασπισμό κομμάτων, τότε το μπόνους των 50 εδρών το παίρνει το δεύτερο κόμμα, αν αυτό είναι μόνο του κι όχι συνασπισμός κομμάτων, όση εκλογική διαφορά κι αν έχει με το πρώτο. Αλλά αν κι αυτό είναι επίσης συνασπισμός, τότε τι γίνεται; Θα πάμε στο τρίτο;… Και δεν συμμαζεύεται.
Αυτές οι 50 έδρες του μπόνους δίνουν πολύ μεγαλύτερο βάρος στις ψήφους του κόμματος που θα τις πάρει, δηλαδή αξίζουν πολύ περισσότερο από τις ψήφους των ψηφοφόρων των άλλων κομμάτων. Για παράδειγμα, αν το κόμμα του μπόνους έχει βγάλει 100 βουλευτές, με το μπόνους τούς κάνει 150 και οι ψήφοι που αντιστοιχούν στους 100 έχουν τώρα 150 βουλευτές, δηλαδή ζυγίζουν 50% περισσότερο από τις ψήφους των άλλων ψηφοφόρων. Και μη χειρότερα!
Πρόκειται δηλαδή για ένα εκλογικό σύστημα που επαξίως μπορεί να ονομαστεί «η Ματσαράγκα», συνέχεια και κορύφωση των καλπονοθευτικών συστημάτων της Μεταπολίτευσης.
Δικαιολογία η αυτοδυναμία, για να μην έχουμε… ακυβερνησία και άλλα τέτοια ηχηρά παρόμοια.
