Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Τα έχουμε ξαναδεί
AP Photos
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Τα έχουμε ξαναδεί

  • A-
  • A+

Τα περιστατικά είναι δήθεν ασύνδετα. Κι όμως, από τη γενοκτονία του «άλλου (τετράποδου) είδους» στην καμένη Αυστραλία (χάρη κυρίως των κερδοφόρων εξορύξεων, όπως οι ίδιοι οι πυροσβέστες της και ανεξάρτητοι αναλυτές αποκαλύπτουν) μέχρι τα ναυάγια «των άλλων ανθρώπων» στο Αιγαίο (για τα οποία ουσιαστικά επιχαίρουν οι Αδώνιδες), «η αλληλουχία των κρυφών νοημάτων» βοά για έναν πλανήτη παραδομένο στην –συχνά λουστραρισμένη, ενίοτε μεταμφιεσμένη, μα πάντοτε κυρίαρχη– ιδεολογία του κοινωνικού και βιολογικού κανιβαλισμού. Για τις κοινωνικές, ψυχολογικές και πολιτικές δυναμικές που δρουν συστολικά σε σχέση τόσο με το ποια ζωή είναι αξιοβίωτη όσο και με το τι είναι ανθρώπινο, προσπαθώντας να δημιουργήσουν δικαιολογίες κατ’ επίφαση σπουδαίες, για τις συλλογικές ιεραρχίες και την ατομική μας βόλεψη.

Αλλά αν η βιοπολιτική ιστορία του είδους μας και οι λυσσαλέοι αγώνες για την επιβίωση ανθρώπων και πλασμάτων με κατάλληλα χαρακτηριστικά (όμοια με αυτά των εξουσιαστικών ή πλειοψηφικών ομάδων ή χρειαζούμενα για το οικονομικό μας πλάνο) περιγράφει τον φονιά που παίρνει στα χέρια και φορά την ίδια αρχαία μάσκα από την πινακοθήκη της ανθρώπινης τραγωδίας πριν προχωρήσει σε νέες σφαγές, ο λευκός αποικιοκράτης, ή μάλλον η γενικευμένη πια «λογική» του, περιγράφει το δίποδο που το έπαιζε εισαγωγέας του Διαφωτισμού ενώ απλώς γιγάντωνε, συστηματικοποιούσε και γενίκευε, πασπαλισμένη με χρυσόσκονη πολιτισμού και προόδου, τη μεταφερμένη σε κείνες τις περιοχές βαρβαρότητα. «Η σφαίρα ήταν το μέσο για την καθυπόταξη του σώματος και η γλώσσα ήταν το μέσο για την καθυπόταξη του πνεύματος» έγραψε ο Θιόνγκο.

Η τωρινή μα και η παλαιότερη σφαγή των βισόνων για να μην τρέφονται οι Ινδιάνοι, η γενοκτονία στο Ιτούρι για το κοβάλτιο (στη «δίχως πολέμους Αφρική που στέλνει αναίτια πρόσφυγες»), τα καθημερινά ναυάγια στο Αιγαίο με θύματα ακόμη και μικρά παιδιά, μιλούν για τις αρετές των κυρίαρχων του κόσμου μας: για την αρετή του προγραμματισμού, την αρετή της συσσώρευσης, την αρετή της καθαρότητας, την αρετή της ιδιοκτησίας, την αρετή της γενναιότητας, εγερμένη (κι ακυρωμένη την ίδια στιγμή) κυρίως ενάντια στους αδύναμους και τους διαφορετικούς φυσικά. Ωστε δεν θα παλέψουμε δίπλα τους (σε Δύση κι Ανατολή) ενάντια σε όσους (και του χειριστικού και χειραγωγημένου εαυτού μας συμπεριλαμβανομένου) μας κλέβουν τη ζωή, αλλά θα πολεμήσουμε και θα τους σφάξουμε αν χρειαστεί. Και σε όλα αυτά, σαν Ερινύα σε πεδίο διαρκούς σφαγής, να πλανιέται ο στίχος: «Ο πατέρας μου έχει δυο πόδια. Το ένα, το ξύλινο, του το ’δωσε ο πόλεμος. Μάντεψε τώρα για ποιο είναι περήφανος» (Χάινριχ Μίλερ, «Το αίνιγμα», γερμανική μεταπολεμική ποίηση).

ΑΠΟΨΕΙΣ
Περιβαλλοντικοί πρόσφυγες: Η νομική διάσταση του ζητήματος
Περιβαλλοντικός πρόσφυγας είναι ένα διωγμένο από κάποιο τόπο άτομο, εξαιτίας κλιματολογικών αλλαγών που περιλαμβάνουν και οικολογικές καταστροφές. Τέτοιες καταστροφές οφείλονται σε ανθρώπινα προκαλούμενες...
Περιβαλλοντικοί πρόσφυγες: Η νομική διάσταση του ζητήματος
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η μαρμίτα του προσφυγικού
Μόνιμοι κάτοικοι και μετανάστες ολημερίς να... βράζουνε, το βράδυ να χυλώνουν, την άλλη να μαλώνουν!
Η μαρμίτα του προσφυγικού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το ατελείωτο δράμα της Συρίας
Ο πόλεμος στη Συρία μπαίνει σε μία διαρκή, σκοτεινή κατάσταση, γεγονός το οποίο όχι, μόνο, θα προκαλέσει το νέο και συνεχιζόμενο εκτοπισμό εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, αλλά και θα εξαλείψει οποιαδήποτε...
Το ατελείωτο δράμα της Συρίας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο πρόσφυγας Χριστούλης
Γεννήθηκα με το χρώμα της σκούρας σοκολάτας. Όσο κι αν ο κόσμος αγαπά τη σοκολάτα, μάλλον αποστρέφεται το χρώμα της. Αλλιώς δεν εξηγείται το γιατί, δεν έφερε κανείς μπαλόνια χρωματιστά στη μαμά μου, όταν ο...
Ο πρόσφυγας Χριστούλης
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τα παιδιά του Παραδείσου
Το τελευταίο ναυάγιο των προσφύγων δεν θα είναι το τελευταίο. Ούτε ήταν το πρώτο, για να ριγήσουμε σύγκορμοι από τον θάνατο τόσων ανθρώπων, από τον χαμό παιδιών. Στα ορμητικά νερά του Εβρου και στα βαθιά νερά...
Τα παιδιά του Παραδείσου
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το κλάμα του βυθού
Και πώς να λαρώσει η ψυχή το Σαββατοκύριακο; Τα μαντάτα αδιαφορούν για την ανάγκη να ανασάνει η ψυχή και το σώμα από το βάρος της καθημερινότητας. Οι εικόνες στοιχειώνουν τον ανείπωτο πόνο. Οι λέξεις της...
Το κλάμα του βυθού

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας