Γιατί ο Σαμαράς μπορεί να κάνει τη διαφορά

Η ομιλία Σαμαρά στο Ηράκλειο θεωρείται από τους περισσότερους πολιτικούς και αναλυτές αναγγελία ίδρυσης του νέου κόμματος.

Το ερώτημα είναι μπορεί το κόμμα Σαμαρά να κάνει τη διαφορά;

Στο Μαξίμου δέχονται ότι το κόμμα Σαμαρά μπορεί να αφαιρέσει 1-2 μονάδες από το εκλογικό ποσοστό της ΝΔ δεν θεωρούν όμως ότι μπορεί να αλλάξει δραστικά τον συσχετισμό δυνάμεων.

Η ανάλυση του Μαξίμου είναι συμβατική αλλά ο Σαμαράς, αν και κινείται στον συντηρητικό χώρο, είναι αντισυμβατικός, ανατρεπτικός πολιτικός. Για αυτό, κατά την άποψή μου, μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Στόχος το «δίδυμο»

Ο Σαμαράς δεν προσθέτει μία ακόμη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Προσπαθεί να αλλάξει τους κανόνες του παιχνιδιού. Αντιμετωπίζει τον Μητσοτάκη και τον Τσίπρα όχι σαν δύο σκληρούς αντιπάλους-όπως αυτοπαρουσιάζονται-αλλά σαν ένα δίδυμο εξουσίας.

Ανελέητοι στην επικοινωνιακή αντιπαράθεση, συγκλίνοντες όμως στην ουσία της πολιτικής που εφαρμόζουν. Η ταύτιση Μητσοτάκη-Τσίπρα επιχειρείται συνήθως από τα αριστερά και για ζητήματα οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής. Η Κωνσταντοπούλου, ο Βαρουφάκης, το ΚΚΕ, έχουν αυτού του είδους την προσέγγιση.

Ο Σαμαράς έρχεται όμως να ταυτίσει τον Μητσοτάκη με τον Τσίπρα από τα δεξιά.
Δηλώνει ότι σαν πρωθυπουργός δεν επέτρεπε την ενσωμάτωση μεταναστών και προσφύγων.Ο Τσίπρας το κατάργησε και ο Μητσοτάκης το πολλαπλασίασε,με βάση τα στοιχεία που παρέθεσε στην ομιλία του.

Στα εθνικά θέματα η κυβέρνηση Σαμαρά ακολούθησε «συνεπή» πολιτική. Ήλθε όμως ο Τσίπρας με τη συμφωνία των Πρεσπών και ο Μητσοτάκης με τα υποτιθέμενα «ήρεμα νερά» που τρέφουν τον αναθεωρητισμό της Τουρκίας, να μας μετατρέψουν σε «χρήσιμους ηλίθιους» των Βαλκανίων και της Α. Μεσογείου.

Στο δημογραφικό και στην προστασία της οικογένειας, Μητσοτάκης και Τσίπρας ταυτίζονται, στην αντίληψη του Σαμαρά, σε ένα δικαιωματισμό που οδήγησε στον γονέα 1 και γονέα 2 κλονίζοντας τα θεμέλια στα οποία στηρίζεται η ελληνική κοινωνία.

Ο Σαμαράς επεκτείνει αυτό που προβάλει σαν ταύτιση Μητσοτάκη με Τσίπρα,στα ζητήματα υπονόμευσης του κράτους δικαίου,στην εξυπηρέτηση των ολιγαρχών σε βάρος των μικρομεσαίων,στην εγκατάλειψη της υπαίθρου.
Η αντισυστημική του προσέγγιση φαίνεται και από την καταγγελία του «εκβιασμού» των δημοσκόπων σε βάρος του Ανδρουλάκη.
Στέλνει μήνυμα ότι το παιχνίδι που θεωρεί στημένο δεν τον αφορά,θα προσπαθήσει να αλλάξει τη σκακιέρα.

Εκφράζει την κυρίαρχη τάση

Το πρόβλημα για τον Μητσοτάκη είναι ότι ο Σαμαράς εκφράζει την κυρίαρχη τάση, στην Ελλάδα και διεθνώς.

Οι περισσότεροι αντιμετωπίζουν οικονομικές και κοινωνικές δυσκολίες και θεωρούν ότι πρόσφυγες και μετανάστες κάνουν τα δύσκολα δυσκολότερα.

Υπάρχει κοινωνική πλειοψηφία υπέρ της παραδοσιακής οικογένειας και κατά του υπερβολικού δικαιωματισμού που καταλήγει στο γονέας 1 και γονέας 2.

Η συμφωνία των Πρεσπών αντιμετωπίζεται από τους περισσότερους-ιδιαίτερα στη Β.Ελλάδα-σαν εθνική αποτυχία και τα «ήρεμα νερά» με την Τουρκία απορρίπτονται σαν αποτυχημένα στην πράξη,από μία ευρύτερη πλειοψηφία,την αγωνία της οποίας εκφράζει και ο υπουργός Αμυνας Δένδιας.

Ο Σαμαράς αναπτύσσει τη στρατηγική του στο γήπεδο της πλειοψηφίας.Η πολιτική δυναμική στην Ελλάδα και διεθνώς είναι προς τα δεξιά.Αυτό δείχνουν όλες σχεδόν οι εκλογικές αναμετρήσεις.Ελάχιστες είναι οι ευρωπαϊκές χώρες όπου η κεντροαριστερά,πολύ περισσότερο ή αριστερά,κρατάνε τις δυνάμεις τους.

Ζητούνται.. καραμανλικοί

Στο Μαξίμου γνωρίζουν ότι ο Σαμαράς έχει το ιδεολογικό πλεονέκτημα στη βάση της ΝΔ
Οι αγρότες είναι δυσαρεστημένοι και ο γονέας 1 και γονέας 2 τους εκνευρίζουν.

Οι μικρομεσαίοι και οι επαγγελματίες είναι στο έλεος καρτέλ και ολιγαρχών και δεν είναι-μέσα στις δυσκολίες τους-ανοιχτοί σε περισσότερους μετανάστες. Μπορεί ο Πλεύρης να διαβεβαιώνει ότι δεν θα περάσει ούτε ένας, τα στοιχεία όμως που επικαλείται ο Σαμαράς δείχνουν ότι περισσότερους υποδέχεται, ενσωματώνει η Ελλάδα, επί Μητσοτάκη από ότι επί Τσίπρα.

Στη Β. Ελλάδα υπάρχει ένα αίσθημα πληγωμένης εθνικής υπερηφάνειας λόγω Πρεσπών, προκλήσεων Ράμα, ενισχυμένης παρουσίας τουρκικών συμφερόντων στη Θράκη που ενισχύει την επιχειρηματολογία Σαμαρά.

Ανεξάρτητα από τα ποσοστά που επικαλείται το «σύστημα», ο Σαμαράς απευθύνεται στη βάση της ΝΔ και το Μαξίμου καλείται να αποτρέψει την εσωτερική αποσταθεροποίηση.

Παρακολουθεί ανήσυχο τον Καραμανλή να ενισχύει την επιχειρηματολογία Σαμαρά στα εθνικά θέματα,την υπονόμευση του κράτους δικαίου,τα φαινόμενα διαφθοράς και αναζητεί επειγόντως καραμανλικά στηρίγματα για να απομονωθεί ο Σαμαράς.

Πολιτικοί καραμανλικής προσέγγισης και ευρύτερης αποδοχής στο χώρο της ΝΔ,
όπως ο Μειμαράκης,ο Ρουσόπουλος,ο Αβραμόπουλος αποκτούν,λόγω Σαμαρά,
μεγάλη αξία για την άμυνα του Μαξίμου.

Η συνέχεια προβλέπεται ενδιαφέρουσα έως ανατρεπτική..