Για την Ελένη Παπαδάκη (2)

Τον κ. Ιάσονα Τριανταφυλλίδη, δεν τον γνωρίζω, προφανώς ούτε και εκείνος εμένα. Διάβασα όμως στο σημερινό φύλλο της «Εφ.Συν.» το κείμενό του. Λυπάμαι όταν κάποιος πραγματεύεται σοβαρά θέματα χωρίς τεκμηρίωση: Η αρχή του κειμένου του κ. Τριανταφυλλίδη, «Μου είπαν, επαναλαμβάνω, μου είπαν, δεν το έψαξα ούτε το διάβασα ο ίδιος, γιατί ήταν λίγο πριν αρχίσω να γράφω αυτό το κομμάτι…», είναι εκτός κάθε δημοσιογραφικής δεοντολογίας – τουλάχιστον. Για ενημέρωσή του επισυνάπτω δύο κείμενα του «Ριζοσπάστη», ένα παλαιότερο, με όλο το ιστορικό της υπόθεσης, και το προχθεσινό που δεν είχε τον καιρό να αναζητήσει, και παρακαλώ να του κοινοποιηθεί αυτό το mail μου.

Με φιλικούς χαιρετισμούς

Η απάντηση του Ιάσονα Τριανταφυλλίδη

Το αν κάποιος έχει ερωτική σχέση με γνωστό «Κουίσλινγκ» δεν τον κάνει αυτομάτως και δωσίλογο. Και ασφαλώς το αν φέρθηκε καλά ή όχι σε συναδέλφους του δεν τον αθωώνει σε περίπτωση που έχει κάνει εγκλήματα. Η Ελένη Παπαδάκη ούτε θέση εξουσίας πήρε ποτέ ούτε ενήργησε ανοικτά ως πρόσωπο εξουσίας. Ολα τα υπόλοιπα ήταν κουτσομπολιά της Κατοχής και βάσει αυτών των κουτσομπολιών είχε το τέλος που είχε. Το αν δεν προχώρησα περισσότερο στο κομμάτι για την Παπαδάκη, ήταν γιατί υπάρχουν και πράγματα που δεν λέγονται ούτε γράφονται από στοιχειώδες τακτ. Καθόλου δεν θεωρώ ότι το όποιο ταλέντο δικαιώνει ένα κάθαρμα –χαρακτηριστικό παράδειγμα το αρχικάθαρμα της ναζιστικής περιόδου που λεγόταν Λένι Ρίφενσταλ– και η διατήρηση της μνήμης είναι για μένα ό,τι πιο σημαντικό. Αλλά της σωστής μνήμης. Κατά τα άλλα, η Ελένη Παπαδάκη είναι το μόνο πρόσωπο που λόγω ταλέντου και παρουσίας στο Εθνικό Θέατρο δικαιούται αυτή τη θέση για το όνομά της. Ασφαλώς χρειάζεται και μία ανάλογη ο Αιμίλιος Βεάκης και ώς εκεί.

ΥΓ. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Ζαπώνη, που με θεωρείτε έμπειρο στα ερωτικά, είναι το μεγαλύτερο κομπλιμέντο που μου έχουν κάνει. Και δεν αστειεύομαι επ’ αυτού…

Οσο για τον κ. Γ. Σαρηγιάννη, ασφαλώς και έμαθα ακριβώς τι είχε γίνει πριν αρχίσω να γράφω. Γράφω πως δεν το έψαξα, γιατί δεν πρόλαβα να πάρω τηλέφωνο τους αρμόδιους στον «Ριζοσπάστη» και στο ΚΚΕ, για να μου πουν τη γνώμη τους. Αλλά την είδηση την ήξερα και πάνω στην είδηση έγραψα τη γνώμη μου. Πάντως, 75 χρόνια μετά, είναι φοβερό ότι το θέμα «Ελένη Παπαδάκη» προκαλεί ακόμα τέτοια συζήτηση.