Για την ανασυγκρότηση της αντιπολεμικής – αντιιμπεριαλιστικής πάλης

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται η –τρίτη στη σειρά– αιματηρή εισβολή της Τουρκίας σε συριακό έδαφος, ώστε να δημιουργήσει –όπως ισχυρίζεται– μια «ζώνη ασφάλειας» κατά μήκος των συνόρων. Έχει προηγηθεί η πρώτη εισβολή το 2016, με τη δημιουργία αντίστοιχης «ζώνης ασφαλείας» ενώ ακολούθησε, τον Γενάρη του 2018, η εισβολή και η κατάληψη του Αφρίν.

Αυτή η αντιδραστική και επιθετική πράξη έρχεται να αξιοποιήσει την κατάσταση κοινωνικής διάλυσης και εδαφικού κομματιάσματος της Συρίας, που έχει δημιουργήσει η επέμβαση και η άγρια σύγκρουση των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ΗΠΑ-Ρωσίας, με σκοπό τον έλεγχό της.

Οπως ήταν αναμενόμενο, η τούρκικη εισβολή, αντί να συμβάλει στην «ειρήνη» και την «ασφάλεια», όξυνε παλιές και νέες αντιθέσεις, ανταγωνισμούς και παζαρέματα. Και όλο αυτό το σκηνικό πολέμου και φρίκης δεν μπορούν να το εμποδίσουν ούτε οι χλιαρές αντιδράσεις των ιμπεριαλιστών της Ευρώπης ούτε τα μέχρι στιγμής μπρος-πίσω των ΗΠΑ και του Τραμπ.

Οσοι εμπλέκονται στη νέα όξυνση της κρίσης στη Μ. Ανατολή, ακόμα κι αν υποχρεωθούν στο επόμενο διάστημα σε συμβιβασμούς και συμφωνίες κάτω απ’ το τραπέζι, σαν μοναδικό κίνητρο έχουν την προώθηση των αντιδραστικών τους συμφερόντων. Και αυτό επιβεβαιώνεται από τη μέχρι σήμερα εξέλιξη ενός ανάλογου συμβιβασμού που προηγήθηκε μεταξύ ΗΠΑ-Τουρκίας.

Ένας συμβιβασμός που επιχειρούσε (δίνοντας χώρο στις αντιδραστικές φιλοδοξίες του τουρκικού φασιστικού καθεστώτος) να περιορίσει τις ρωσικές σφήνες στις αμερικανοτουρκικές στρατηγικές σχέσεις και να επαναφέρει –έστω σταδιακά­– την Τουρκία στις αμερικανοΝΑΤΟϊκές νόρμες, ώστε να προωθηθούν πιο αποτελεσματικά τα συμφέροντα των ΗΠΑ στη Συρία και στη Μέση Ανατολή και ταυτόχρονα να δοθεί μια ισχυρή ώθηση στην εκστρατεία των ΗΠΑ ενάντια στο Ιράν που κι αυτή βρίσκεται σε μια κρίσιμη και επικίνδυνη καμπή για τους λαούς.

Το διεθνές πλαίσιο δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας και μάλιστα σε συνθήκες που ο ρώσικος ιμπεριαλισμός ανασυγκροτεί την ισχύ του και προκαλεί ρωγμές στην αμερικανική ζώνη περικύκλωσης (Συρία, Ουκρανία), ο κινέζικος ιμπεριαλισμός διεκδικεί την περιφερειακή ηγεμονία στην Νοτιοανατολική Ασία με στόχο να γίνει δύναμη παγκόσμιας εμβέλειας, η Βρετανίδα σύμμαχος παραδέρνει μέσα στις αντιφάσεις της και με τους ιμπεριαλιστές της ηπειρωτικής Ευρώπης (Γερμανία, Γαλλία) να τονίζουν – με σημαντικές αποκλίσεις από την αμερικανική πολιτική– τη διεκδίκηση από μέρους τους ενός αναβαθμισμένου ρόλου στα παγκόσμια πράγματα.

Τα πρώτα θύματα της εξελισσόμενης τούρκικης εισβολής είναι οι Κούρδοι της περιοχής, που το κίνημά τους οδηγήθηκε (από την τυχοδιωκτική και υποταγμένη, στους ιμπεριαλιστές, ηγεσία τους) στη χειραγώγησή του από τις ΗΠΑ. Επιβεβαιώνεται σήμερα –άλλη μια φορά και ιδιαίτερα επώδυνα– η ανάγκη χειραφέτησης του κουρδικού κινήματος αυτοδιάθεσης, εθνικής και κοινωνικής απελευθέρωσης, από κάθε ιμπεριαλιστική, φεουδαρχική ή αστική δύναμη, ανάγκη που γίνεται ακόμα εντονότερη σήμερα που οι εξελίξεις εκβιάζουν το κούρδικο κίνημα να «ακουμπήσει» στη διεύρυνση της ρωσικής ιμπεριαλιστικής επιρροής στην περιοχή.

Τραγικά, επίσης, αποκαλύπτονται, για μια ακόμη φορά, οι πραγματικοί ένοχοι της προσφυγιάς και της μετανάστευσης.

Στη χώρα μας, που μετατρέπεται γοργά σε πολεμικό ορμητήριο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και των ΝΑΤΟϊκών δολοφόνων (όπως πιστοποιήθηκε από την πρόσφατη επίσκεψη του Αμερικανού ΥΠΕΞ, Πομπέο) οι προοδευτικοί άνθρωποι, η νεολαία και όλος ο εργαζόμενος λαός οφείλουμε να καταδικάσουμε απερίφραστα την εισβολή. Να μπούμε πιο θαρρετά στο δρόμο για την ανασυγκρότηση της αντιπολεμικής-αντιιμπεριαλιστικής πάλης. Για την οικοδόμηση ενός Μετώπου των Λαών, των εθνοτήτων και των μειονοτήτων, των προσφύγων και των μεταναστών, με στόχο την αποτροπή του πολέμου και το διώξιμο όλων των ιμπεριαλιστών και των ενεργούμενών τους από την περιοχή.

* Στελέχη του ΚΚΕ(μ-λ)