Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Δεν βγαίνουν οι λογαριασμοί
ΑΠΕ ΜΠΕ / PIXEL / ΜΠΑΡΜΠΑΡΟΥΣΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Δεν βγαίνουν οι λογαριασμοί

  • A-
  • A+

Οσο κυλούν οι μέρες τόσο πιο πιεστικό προβάλλει το ερώτημα: Πότε ο κ. Μητσοτάκης θα ξεκινήσει να εφαρμόζει το περιεχόμενο της ατζέντας που έχει σε κάποιο συρτάρι του γραφείου του στο Μαξίμου; Στο διάστημα που έχει μεσολαβήσει από τις προγραμματικές μέχρι σήμερα, οι παρεμβάσεις -νομοθετικές και άλλες- που έχει κάνει η κυβέρνηση, είναι στην πραγματικότητα διαχειριστικού χαρακτήρα. Σχεδόν όλες εστιάζονται στον έλεγχο του κρατικού μηχανισμού, σε διευθετήσεις θεμάτων που άπτονται συμφερόντων επενδυτών και επιχειρηματιών, π.χ. Ελληνικό, απολύσεις, και σε κάποιες κινήσεις εντυπωσιασμού, όπως για παράδειγμα οι επεμβάσεις των ΜΑΤ στα Εξάρχεια. Ακόμα και οι παρεμβάσεις που αφορούν το άσυλο και τη ΔΕΗ θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν επιλογές σημειολογικού χαρακτήρα.

Σε αυτόν τον απολογισμό υπάρχουν δύο δεδομένα τα οποία μπορεί να σημαδέψουν το μέλλον: η εγκατάλειψη του στόχου για επαναδιαπραγμάτευση των πρωτογενών πλεονασμάτων και η εκκωφαντική σιωπή για ανάπτυξη 4%. Αν συνδυαστούν με τους δεσμευτικούς δημοσιονομικούς στόχους, τότε κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος -ανεξαρτήτως ιδεολογικής τοποθέτησης- εύλογα θα αναρωτηθεί πού το πάει ο πρωθυπουργός. Εχει αναθεωρήσει ή μήπως περιμένει τον κατάλληλο χρόνο για να εφαρμόσει τις πολιτικές που έχει -έστω και αχνά– περιγράψει; Ο,τι από τα δύο κι αν ισχύει, η αμέσως επόμενη σκέψη που ανακύπτει είναι: Μήπως τελικά ότι ο πρωθυπουργός έχει μια κρυφή ατζέντα και κρατά για τον εαυτό του το προνόμιο της επιλογής του χρόνου και του τρόπου που θα την εφαρμόσει;

Το σίγουρο είναι ότι από τον Ιούλιο μέχρι σήμερα πολλές από τις παραδοχές που είχε εμφανίσει ως πυλώνες του οικονομικού του προγράμματος έχουν ανατραπεί. Για παράδειγμα, το διεθνές οικονομικό περιβάλλον, το οποίο επηρεάζει την πορεία της ελληνικής οικονομίας, έχει επιδεινωθεί. Η προοπτική ενός Brexit χωρίς συμφωνία εμφανίζεται σήμερα πιο πιθανή από ποτέ. Στις ΗΠΑ, το σύνθημα «Πρώτα η Αμερική» θα κυριαρχήσει στην προεκλογική καμπάνια του προέδρου Τραμπ και κανείς δεν γνωρίζει τι θα σκαρφιστεί για να πείσει τους Αμερικανούς ψηφοφόρους. Το πιο πιθανό είναι ότι βρισκόμαστε στο κατώφλι μικρών ή μεγαλύτερων εμπορικών και συναλλαγματικών πολέμων, που δεν είναι ό,τι καλύτερο για την παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη. Η Νότια Αμερική είναι ένα καζάνι που βράζει καθώς καθημερινά ανοίγουν νέα μέτωπα. Στη Βενεζουέλα του Μαδούρο ήδη έχει προστεθεί η Αργεντινή του Μάκρι και η Βραζιλία του Μπολσονάρο. Η Κίνα έχει να αντιμετωπίσει πλειάδα προβλημάτων στη σχέση της με τη Δύση και, αν πιστέψουμε τις εκθέσεις των διεθνών οικονομικών οίκων, οι ρυθμοί ανάπτυξης της οικονομίας της δεν θα έχουν καμία σχέση με εκείνους του πρόσφατου παρελθόντος. Η ιρανική κρίση λειτουργεί αποσταθεροποιητικά στην αγορά πετρελαίου. Η υπερχρέωση είναι μία πραγματικότητα που επηρεάζει τις διεθνείς αγορές χρήματος και μετοχών. Αν στα προηγούμενα προσθέσουμε τα τοπικά προβλήματα και κυρίως την ένταση που προκαλεί ο Ερντογάν στην Ανατολική Μεσόγειο, τότε έχουμε μπροστά μας ένα οικονομικό περιβάλλον που όχι μόνο δεν διευκολύνει την πραγμάτωση της ρητορικής για ρυθμούς ανάπτυξης 4%, αλλά αντίθετα καθιστά τη διατήρηση του σημερινού θετικού ρυθμού ανάπτυξης επίτευγμα. Για την ιστορία, να πούμε ότι με τα σημερινά δεδομένα για να επιτευχθεί ένας μέσος ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης 4% από το 2020 μέχρι το τέλος της κυβερνητικής θητείας, πρέπει η ελληνική οικονομία να τρέχει με ρυθμούς ανάπτυξης άνω του 5%.

Ο δεύτερος πυλώνας του οικονομικού αφηγήματος που πρόβαλλε προεκλογικά ο κ. Μητσοτάκης είναι τα περίφημα πρωτογενή πλεονάσματα. Αλλά και αυτός ο στόχος έχει προσωρινά(;) εγκαταλειφθεί. Και όλα δείχνουν ότι αν το διεθνές οικονομικό περιβάλλον επιδεινωθεί, το παζάρι θα πάει πολύ πίσω, ενδεχομένως το 2021 ή το 2022.

Τι σημαίνουν αυτές οι εξελίξεις; Πολύ απλά ότι όλοι οι -υποτιθέμενοι- σχεδιασμοί του οικονομικού επιτελείου της Ν.Δ. έχουν τιναχτεί στον αέρα πριν καλά καλά συμπληρωθούν τρεις μήνες από την άνοδο στην εξουσία. Γιατί το να πιστεύει κάποιος ότι μπορεί σε συνθήκες οικονομικής αβεβαιότητας να πετύχει τους δεσμευτικούς δημοσιονομικούς στόχους και παράλληλα να προχωρήσει σε οριζόντια μείωση των φόρων, να διατηρήσει ανέπαφες τις κοινωνικές δαπάνες και τον πλούτο της χώρας, να μη συρρικνώσει την αμοιβή της εργασίας και ταυτόχρονα να δημιουργήσει νέες καλοπληρωμένες δουλειές, είναι σαν να προσπαθεί να τετραγωνίσει τον κύκλο.

Πώς θα τα αντιμετωπίσει όλα αυτά ο πρωθυπουργός; Τι κρύβει το σχέδιο που έχει στο γραφείο του; Πότε θα το εφαρμόσει; Ποιοι θα πληρώσουν τον λογαριασμό;

Αν το πρωτοσέλιδο των «Νέων» της προηγούμενης Παρασκευής για τη χαμηλή φορολογία των πλουσίων αποδίδει τις προθέσεις της κυβέρνησης, τότε ένα είναι σίγουρο: Ο πέλεκυς που έρχεται θα πέσει στα κεφάλια των ευάλωτων και της μεσαίας τάξης, ενώ ταυτόχρονα θα ξεκινήσει μία συστηματική εκποίηση του δημόσιου πλούτου. Και αυτό θα γίνει με άλλοθι ότι δεν βγαίνουν οι λογαριασμοί. Κάτι δηλαδή σαν και αυτό που γίνεται με τη ΔΕΗ.

Ο,τι σχέδιο και αν έχει κατά νου ο πρωθυπουργός, ένα είναι σίγουρο: κάποιοι θα πονέσουν περισσότερο από κάποιους άλλους. Αραγε πώς θα αναγκάσει τους χαμένους να πειθαρχήσουν; Με πειθώ ή καταστολή; Αν κρίνει κανείς από τη μέχρι στιγμής πρακτική της κυβέρνησης αλλά και την προϊστορία των μελών του υπουργικού συμβουλίου, η πλάστιγγα γέρνει προς την πλευρά της... καταστολής. Και δεν μιλάμε μόνο για την καταστολή σε δρόμους και σε πλατείες, αλλά και για την υιοθέτηση μεθόδων που θα διαπνέονται από πνεύμα «κάνω ό,τι θέλω» τόσο στο Κοινοβούλιο όσο και στις άλλες δομές εξουσίας. Κάτι δηλαδή σαν και αυτά που είδαμε να διαδραματίζονται στη Βουλή τις προηγούμενες εβδομάδες.

Επειδή για τη δημοκρατία οι «κρυφές ατζέντες» είναι ό,τι και το Roundup για τα ζαρζαβατικά, το καλύτερο που έχει να κάνει ο πρωθυπουργός είναι να αποκαλύψει την «κρυφή ατζέντα» που έχει στο γραφείο του. Ας κάνει την αρχή από τη Θεσσαλονίκη.

*Δημοσιογράφος, συγγραφέας

ΑΠΟΨΕΙΣ
Τα Εξάρχεια δεν αναγνωρίζονται πια
Στα Εξάρχεια, εδώ κι έναν μήνα, αντιστοιχεί ένας άνδρας των ΜΑΤ σε δύο κατοίκους. Στην πολύβουη περιοχή επικρατεί άκρα του τάφου σιωπή. Από την πλήρη ατιμωρησία περάσαμε στην πλήρη αστυνομοκρατία.
Τα Εξάρχεια δεν αναγνωρίζονται πια
ΑΠΟΨΕΙΣ
Χαμένες ευκαιρίες
Οι καταλήψεις ουσιαστικά είναι βραχυπρόθεσμες λύσεις. Κι αυτό γιατί ότι η αλληλεγγύη από μόνη της δεν μπορεί να είναι η απάντηση σε μεγάλα, σύνθετα προβλήματα και κυρίως δεν μπορεί να υποκαταστήσει την...
Χαμένες ευκαιρίες
ΑΠΟΨΕΙΣ
Γιατί τους ενοχλεί τόσο το άσυλο
Συζητήσεις επί συζητήσεων για το ζήτημα του ασύλου θέτουν στο επίκεντρο τόσο τη σημασία του όσο και τη χρησιμότητα ή μη για τους φοιτητές και τις φοιτήτριες, αλλά και για την ίδια την κοινωνία.
Γιατί τους ενοχλεί τόσο το άσυλο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οποιαδήποτε ομοιότητα είναι...
Οι ομοιότητες μεταξύ του κ. Μητσοτάκη και του προέδρου της Αργεντινής Μαουρίσιο Μάκρι στον δρόμο για την ανάβαση στον θώκο είναι συνταρακτικά πολλές. Τόσο πολλές, που σε κάνουν να σκεφτείς ότι τελικά και οι...
Οποιαδήποτε ομοιότητα είναι...
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η καθημερινότητα των ελληνικών πανεπιστημίων και ο κ. Μητσοτάκης
Ακούγοντας τοποθετήσεις από τους βουλευτές της συμπολίτευσης, και κυρίως την τοποθέτηση του πρωθυπουργού ότι «τα πανεπιστήμια είναι άσυλα ανομίας», αναρωτιέμαι πραγματικά πόση επαφή έχουν οι ομιλούντες με τα...
Η καθημερινότητα των ελληνικών πανεπιστημίων και ο κ. Μητσοτάκης
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ποια Εξάρχεια;
Τώρα, το πρόσχημα είναι τα Εξάρχεια και με βάση αυτό η κυβέρνηση της Ν.Δ. θέλει τη διεύρυνση του κράτους. Το ίδιο φυσικά έγινε με τον ΣΥΡΙΖΑ και τους οπαδούς του παρ' όλο που στο πολύ πολύ μακρινό φαντασιακό...
Ποια Εξάρχεια;

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας