Το εκπαιδευτικό διακύβευμα των εκλογών

«Και γιατί να μην απολυθούν και εκπαιδευτικοί;». Η εφιαλτική αυτή απάντηση σε εκπαιδευτικούς το 2014 από τον κ. Μητσοτάκη επανέρχεται αυτή την προεκλογική περίοδο στη μνήμη χιλιάδων εκπαιδευτικών που τέθηκαν σε καθεστώς διαθεσιμότητας-απόλυσης το 2013-15. Κι αυτή η φράση δεν είναι ο μοναδικός εφιάλτης που επιστρέφει από το παρελθόν.

Σε αυτές τις εκλογές οι πολίτες έχουν εν τέλει να επιλέξουν ανάμεσα σε δύο διαφορετικές πολιτικές για την Παιδεία:

◼ Την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, που είναι συνέχεια και ολοκλήρωση όσων επιχειρήθηκε να διορθωθούν και να αλλάξουν ακόμα και μέσα στις δύσκολες συνθήκες της μνημονιακής επιτήρησης (2015-18) και έχει στόχο την ενδυνάμωση του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης και τη βελτίωση της ποιότητάς της, με τη μεγαλύτερη δυνατή προστασία των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών.

◼ Την πολιτική της Ν.Δ., που επιστρέφει από το παρελθόν (2010-14) και μάλιστα «εμπλουτισμένη» και πιο αποφασισμένη, με στόχο την αποδυνάμωση της δημόσιας εκπαίδευσης και τη σταδιακή ιδιωτικοποίηση ζωτικών τομέων της μέχρι την ολοκληρωτική απορρύθμισή της, μέσα σε ένα απόλυτα νεοφιλελεύθερο πλαίσιο.

Μιλώντας για τη μνημονιακή περίοδο, είναι καταγεγραμμένη στους προϋπολογισμούς του υπ. Παιδείας η κατά 34% μείωση των εκπαιδευτικών δαπανών την πενταετία 2010-14.

Αυτό αποτυπώθηκε στην εκπαιδευτική «καθημερινότητα» με δραματικό τρόπο: καταργήσεις και συγχωνεύσεις χιλιάδων σχολείων, μείωση του εκπαιδευτικού προσωπικού, διαθεσιμότητες-απολύσεις, μείωση των χρηματοδοτήσεων των σχολικών επιτροπών, μείωση των μισθών των εκπαιδευτικών, αύξηση ωραρίου τους κ.λπ.

Αντίθετα, στα χρόνια της διακυβέρνησης της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ (επίσης σε περίοδο μνημονίου, μέχρι το 2018) αυξήθηκε ο προϋπολογισμός κατά 12%, για πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια. Αυτό πρακτικά μεταφράζεται στο ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δαπανά για την εκπαίδευση πάνω από 1,2 δισ. ευρώ περισσότερα από όσα είχε προγραμματίσει με το δικό της μεσοπρόθεσμο η κυβέρνηση Σαμαρά.

Είναι σημαντικό όμως να μιλήσουμε και για τις προγραμματικές διαφορές.

Η Ν.Δ. έχει εξαγγείλει επαναφορά του εξετασιοκεντρικού μοντέλου εκπαίδευσης στο καταταλαιπωρημένο Λύκειο. Σύμφωνα με αυτή την πρόταση, το Λύκειο θα έχει συνεχείς εξετάσεις με τράπεζα θεμάτων και στις τρεις τάξεις του, σε βάρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας, μια μόνιμη πηγή άγχους στην εφηβική ηλικία. Να σημειώσουμε ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ μείωσε έως και 65% τις γραπτές εξετάσεις σε όλες τις τάξεις του Γυμνασίου και του Λυκείου, μειώνοντας τον εξεταστικό φόρτο των μαθητών/-τριών σε όφελος του διδακτικού χρόνου, που είναι και ο σημαντικότερος στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Η Ν.Δ. έχει εξαγγείλει την είσοδο των επιχειρήσεων στη διαμόρφωση ακόμα και των προγραμμάτων σπουδών και των ειδικοτήτων των Επαγγελματικών Λυκείων, την επαναδημιουργία σχολών πρόωρης κατάρτισης και ανήλικης μαθητείας, θέτοντας σε κίνδυνο τις πολύ σημαντικές μεταρρυθμίσεις στα ΕΠΑΛ της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, που δημιούργησαν ήδη μια θετική κοινωνική αποδοχή για αυτά και αύξησαν το μαθητικό τους δυναμικό, που έχει πλέον διευρυμένες εκπαιδευτικές και εργασιακές προοπτικές.

Το εκπαιδευτικό μας σύστημα, ύστερα από 10 χρόνια χωρίς το οξυγόνο των διορισμών, έχει ανάγκη να ενισχυθεί άμεσα με τους 15.000 μόνιμους εκπαιδευτικούς (οι 4.500 στην Ειδική Αγωγή εγγράφτηκαν στον προϋπολογισμό του 2019), διαδικασία που ήδη έχει δρομολογήσει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Τόσο η εξαγγελία του κ. Μητσοτάκη ότι για κάθε 5 υπαλλήλους που θα αποχωρούν θα προσλαμβάνεται 1 όσο και οι κατά καιρούς δηλώσεις στελεχών της Ν.Δ. και η άρνησή τους να δεσμευτούν για οποιονδήποτε αριθμό, μας δίνουν να καταλάβουμε ότι οι διορισμοί αυτοί, αν η Ν.Δ. επικρατήσει στις εκλογές, «είναι στον αέρα».

Είναι φανερό λοιπόν ότι, εκτός των όσων διακυβεύονται στις εκλογές της 7ης Ιουλίου (στήριξη κοινωνικού κράτους, μείωση ανεργίας, δημοκρατικά δικαιώματα, συντάξεις κ.ά.), είναι επιπροσθέτως και οι σημαντικές μεταρρυθμίσεις που έγιναν από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στη δημόσια εκπαίδευση, αλλά και η ίδια η ύπαρξη του εκπαιδευτικού αγαθού που ονομάζεται δημόσιο και δωρεάν σχολείο.

*πρώην πρόεδρος ΟΛΜΕ, υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στον Βόρειο Τομέα Αθηνών