Προς τον υπουργό Δικαιοσύνης

Τα εγκλήματα πολιτικών προσώπων που τυχόν έχουν διαπραχθεί κατά την ενάσκηση και μόνο αυστηρά των αρμοδιοτήτων τους ως υπουργών και υφυπουργών των προηγουμένων κυβερνήσεων μέχρι την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ τον Γενάρη 2015 δεν μπορούν πλέον να διωχθούν με βάση τη γνωστή επονείδιστη διάταξη του άρθρου 86 παρ. 3 του Συντάγματος.

Θα έπρεπε να ληφθεί σχετική απόφαση για την άσκηση ποινικής δίωξης από τη Βουλή κατά την πρώτη περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. μέχρι τον Αύγουστο 2015, που όμως ο σύντομος χρόνος αυτής της βουλευτικής περιόδου με τα πιεστικά προβλήματα διαπραγμάτευσης δεν επαρκούσε.

Και απομένει η δίωξη και εκδίκαση αδικημάτων των τυχόν συμμετασχόντων από τα τακτικά ποινικά δικαστήρια, που είναι τα μόνα με την αρμοδιότητα αυτή, καθώς και το λεγόμενο ξέπλυμα βρόμικου χρήματος ή και η τυχόν σύσταση εγκληματικής οργάνωσης από πολιτικά πρόσωπα των προηγουμένων κυβερνήσεων.

Ως εκ τούτου, μόνο για επικοινωνιακούς λόγους μπορεί να διατυμπανίζεται δημοσίως ότι η Εισαγγελία αργεί να αποστείλει στη Βουλή τις δικογραφίες κατά πολιτικών προσώπων των προηγουμένων κυβερνήσεων και έτσι αποφεύγεται η εμπρόθεσμη άσκηση ποινικών διώξεων εναντίον τους.

Για να επιδιώξει η κυβέρνηση να είναι ειλικρινής και να επιδιώκει τη διερεύνηση σε όλα τα επίπεδα, θα πρέπει ο υπουργός Δικαιοσύνης να ασκήσει τα δικαιώματα που του παρέχει το άρθρο 30 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας που ορίζει ότι «σε υποθέσεις εξαιρετικής φύσης ο υπουργός Δικαιοσύνης μπορεί να ζητήσει από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να παραγγείλει τη διενέργεια της ανάκρισης και την εισαγωγή της υπόθεσης στο ακροατήριο κατ’ απόλυτη προτεραιότητα».

Κατ’ ακολουθία των παραπάνω, η μεν Βουλή για όσες τυχόν δικογραφίες λιμνάζουν σε αυτήν κατά πολιτικών προσώπων με την παραπάνω ευθύνη τους θα πρέπει να αποφασίσει ότι πλέον δεν έχει αρμοδιότητα σύστασης ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης και άσκησης κατόπιν ποινικής δίωξης.

Ο δε υπουργός Δικαιοσύνης θα πρέπει να ενημερωθεί από τη Βουλή για τις υποθέσεις αυτές που εκκρεμούν και να ζητήσει από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου να του γνωστοποιηθούν και οι άλλες που τυχόν δεν έχουν ακόμη αποσταλεί στη Βουλή. Και αναλόγως της σπουδαιότητας των υποθέσεων, να ζητήσει για κάποιες από αυτές την κατ’ απόλυτη προτεραιότητα διεξαγωγή και περάτωση της ανακρίσεως και εισαγωγή της υποθέσεως στο ακροατήριο για εκδίκαση κατά των συμμετεχόντων και μόνο.

Το αυτό πρέπει να κάνει και για όσες δικογραφίες αφορούν πολιτικά πρόσωπα για αδικήματα και μόνο που, όπως προαναφέρθηκε, εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των τακτικών ποινικών δικαστηρίων.

Για όσες, δε, δεν έχει ασκηθεί ποινική δίωξη και κρίνει ότι θα πρέπει να ασκηθεί, να ζητήσει κατ’ εφαρμογή του αυτού άρθρου 30 τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, όπως επίσης ρητά του παρέχεται το δικαίωμα αυτό, ώστε κατόπιν η Εισαγγελία να αποφασίσει αν θα ασκήσει ποινική δίωξη.

Ο υπουργός Δικαιοσύνης είναι έμπειρος μαχόμενος συνάδελφος και όχι της επιστημονικής θεωρίας που κινείται στη στρατόσφαιρα και γνωρίζει πολύ καλά τα δικαιώματά του αυτά.

Οπως επίσης δικαιούται να ζητήσει τη διενέργεια ποινικής προκαταρκτικής εξέτασης και για οποιοδήποτε άλλο ζήτημα, όπως π.χ. αν τα μέλη του ΕΣΡ και ποια τυχόν από αυτά καθυστερούν αδικαιολόγητα ή μη τη διαδικασία αδειοδότησης των τηλεοπτικών σταθμών.

Περαιτέρω και για τις εκκρεμούσες υποθέσεις θα πρέπει το Ελληνικό Δημόσιο να δηλώσει από την προδικασία παράσταση πολιτικής αγωγής και να ορισθεί κάποιο μέλος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (ΝΣΚ) (έστω ένας έμπειρος δικαστικός αντιπρόσωπος της διοίκησης) να παρακολουθεί την πορεία των υποθέσεων και να ενημερώνει εγγράφως σε τακτά χρονικά διαστήματα τον υπουργό Οικονομικών (που συνεργάζεται στενά το ΝΣΚ), καθώς και τον υπουργό Δικαιοσύνης, ώστε αναλόγως, αν παρατηρούνται αδικαιολόγητες καθυστερήσεις ή δικονομικές αποκλίσεις, το διάδικο Ελληνικό Δημόσιο να παρεμβαίνει, όπως έχει προς τούτο δικαίωμα.

Δεν μπορεί οι δικογραφίες που ενδιαφέρουν το ευρύτερο κοινό και αφορούν το δημόσιο συμφέρον να αφήνονται στην τύχη τους, ούτε να παρουσιάζονται δικονομικές ελλείψεις, όπως συνέβη με την υπόθεση της Siemens που δεν είχαν μεταφραστεί τα βουλεύματα παραπομπής στις γλώσσες που έπρεπε και οχυρώθηκε η κυβέρνηση πίσω από την έλλειψη της Εισαγγελίας – δικαιολογία ορθή αλλά όχι επαρκής.

Τέλος και επειδή διεξάγονται και θα διεξαχθούν σύντομα και άλλες δίκες ευρύτερου ενδιαφέροντος που θα διαρκέσουν για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, θα πρέπει να δημιουργηθούν και οι κατάλληλες αίθουσες, και μέχρι σήμερα αυτό δεν έχει γίνει.

Ετσι και πίσω από το Εφετείο Αθηνών μπορεί άνετα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα να εγκατασταθεί ένα προκάτ κτίριο με 6 τουλάχιστον αίθουσες και σε ακίνητα του Δημοσίου που δεν χρησιμοποιούνται να μετασκευαστούν χώροι σε αίθουσες (π.χ. το εργοστάσιο «Κεράνης» στη Θηβών ή ολυμπιακό ακίνητο στο Μαρούσι).

Διαφορετικά, οι υποθέσεις θα λιμνάζουν, οι δίκες δεν θα είναι δυνατόν παράλληλα να διεξάγονται και δεν θα πείθεται η κοινή γνώμη ότι με την αποστέρηση της υλικοτεχνικής υποδομής επιδιώκεται ενεργά η υλοποίηση της διακήρυξης «φως σε όλα».

*Ο Δημήτρης Φίλης είναι δικηγόρος και πρώην μέλος του Δ.Σ. του ΔΣΑ