Κυβέρνηση με ημερομηνία λήξης

Τι πρόβλεψη να κάνουμε τώρα, πόσο μέσα θα πέσουμε άραγε; Είναι ριψοκίνδυνο. Ας το επιχειρήσουμε όμως. Νομίζω ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει πολύ χρόνο ζωής ακόμα. Δεν βλέπω πώς θα καταφέρει να προχωρήσει παραπέρα, πέραν το καλοκαιριού ας πούμε, με όσα καταιγιστικά ζούμε όλο το τελευταίο διάστημα. Σκεφτείτε ότι χθες ήταν Τρίτη του Πάσχα, ημέρα μεταπασχαλινής ηρεμίας και ησυχίας σε άλλες περιπτώσεις, και όμως ήταν όλοι στις θέσεις τους, θέσεις μάχης και αγώνα. Ο καθένας στο μετερίζι του.

Αύριο για παράδειγμα θα έχουμε, από το πρωί κιόλας, Βουλή. Θέμα της συζήτησης δεν θα είναι ούτε ο ΟΠΕΚΕΠΕ (αυτός θα έρθει την επόμενη εβδομάδα στη Βουλή), ούτε ο αγαπημένος Μακάριος Λαζαρίδης που αποτελεί αληθινό λαχείο για όλους όσοι δεν συμπαθούμε και τόσο την κυβέρνηση Μητσοτάκη, δεν είμαστε και τόσο φανατικοί υπέρ της. Θέμα συζήτησης θα είναι οι υποκλοπές, η άλλη πληγή του μεγάρου Μαξίμου. Προβλέπεται μαναφούκι, έστω και αν πλέον δεν υπάρχουν εκείνα τα κοινοβουλευτικά πρόσωπα που μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Οι υποκλοπές που προσπαθούν η κυβέρνηση και η Δικαιοσύνη να «πνίξουν» ξανά. Αλλά πόσο εύκολο είναι να το συγκαλύψουν και πάλι όταν σιγά σιγά θα «σκάνε» μηνύσεις;

Επανέρχομαι στον Λαζαρίδη. Είναι τέτοια η ηθική διολίσθηση της κυβέρνησης Μητσοτάκη και η αδυναμία της που δεν μπορεί αν επαναλάβει καν όσα έκανε η ίδια στα πρώτα της χρόνια. Τον Διαματάρη, αν θυμάστε, τον παραίτησαν άμεσα, τον Λαζαρίδη δεν μπορούν να τον ακουμπήσουν μία εβδομάδα τώρα.