Δεν υπάρχει σωτηρία…

Από χθες το πρωί, όταν κι έγινε ευρέως γνωστό το φονικό στην Καλαμαριά, υπήρχε μια φήμη που έλεγε ότι επρόκειτο για οπαδικό επεισόδιο. Κανείς δεν ήθελε να πιστέψει κάτι τέτοιο, όπως κανείς δεν ήθελε να πιστέψει ότι ένας 20χρονος έπεσε νεκρός από μαχαίρι στις 10 το βράδυ, σε μια από τις πιο ωραίες περιοχές της Θεσσαλονίκης. Παρά την πολύωρη «αφωνία» της αστυνομίας για το θέμα, ήρθε το απόγευμα η ανακοίνωση της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, για να ζητήσει άμεση διαλεύκανση της υπόθεσης και ουσιαστικά να επιβεβαιώσει πως πρόκειται για μια δολοφονία με κριτήριο το «Τι ομάδα είσαι εσύ»…

Δεν έχουν περάσει δύο μήνες από τότε που όλη η πόλη –μαζί και η Ελλάδα– πενθούσε τον χαμό των επτά παλικαριών στη Ρουμανία. Και να που τα ευχολόγια και τα τσιτάτα «Ο αθλητισμός μάς χωρίζει μόνο για 90 λεπτά» πήγαν περίπατο. Λίγα χιλιόμετρα μακριά από εκεί που άφησε την τελευταία του πνοή, ένας άλλος πιτσιρικάς, ο Αλκης Καμπανός, τώρα σκοτώνεται ακόμα ένα νέο παιδί. Το μόνο που φαίνεται να αλλάζει στην παρούσα περίπτωση είναι τα χρώματα, αντίθετης απόχρωσης αυτή τη φορά.

Καλά κάνει η ΠΑΕ ΠΑΟΚ και ζητά δικαιοσύνη και άπλετο φως στην υπόθεση. Το ίδιο θεωρώ πως θα κάνουν και οι οπαδοί της ομάδας. Οι ίδιοι που ζητούν με πανό «Λευτεριά στα αδέρφια μας» για τη δολοφονία του Αλκη. Οπως το ίδιο κάνουν και οπαδοί άλλων ομάδων, εδώ στην Αθήνα. Είτε για τη δολοφονία Λυγγερίδη είτε για άλλες περιπτώσεις φυλάκισης, που δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Δεν πρόκειται απλά για επιλεκτική ευαισθησία, αλλά για κάτι το οξύμωρο, στα όρια της παράνοιας.

Φυσικά οι Αρχές μοιάζουν ανήμπορες να κάνουν κάτι, η ψευτομαγκιά περισσεύει, αναλόγως ο καθένας σε τι περιβάλλον έχει μεγαλώσει (διότι από εκεί ξεκινούν σχεδόν όλα, μη γελιόμαστε) κι εμείς συνεχίζουμε να κάνουμε καταγραφή νεκρών και ανακύκλωση κενών ευχολογίων…