Μια λυτρωτική πρωτοβουλία στην παραλία της Βούλας

Επί μέρες οι θυελλώδεις νοτιάδες και τα μανιασμένα κύματα έβγαζαν στην παραλία τη «νεκρή ζωή» που εμείς οι ίδιοι οι άνθρωποι δημιουργούμε στις θάλασσές μας. Εδώ και μέρες, όποτε βρισκόμουν στην παραλιακή έκταση που εκτείνεται από το ΠΙΚΠΑ μέχρι το Καβούρι για να κάνω την πεζοπορία μου, πατούσα πάνω σε βουνά σκουπιδιών. Οχι σε φύκια, αλλά σε σκουπίδια. Το πρόβλημα είχε αποκτήσει ανυπέρβλητες διαστάσεις. Η αγωνία των κατοίκων, όπως αποτυπώθηκε στην ειδησεογραφία, εξαντλούνταν στην έγνοια τους να σώσουν τις περιουσίες τους. Αδιαφορούσαν και εξακολουθούν να αδιαφορούν για τα σκουπίδια!

Ας σημειωθεί ότι ο κλειστός αυτός κόλπος στην περιοχή της Βούλας έχει χαρακτηριστεί «Αθηναϊκή Ριβιέρα»! Κανένας δημόσιος φορέας ούτε και καμιά ιδιωτική υπηρεσία έδειξαν το παραμικρό ενδιαφέρον για να καθαριστεί η παραλιακή αυτή έκταση από τα σκουπίδια. Ομως ένα πρωινό σ’ ένα τμήμα αυτής της έκτασης τα πράγματα άλλαξαν. Τα σκουπίδια είχαν μαζευτεί: είχαν μείνει μόνο τα φύκια. Για να γίνει αυτό έπρεπε να ενεργοποιηθεί ο ανθρώπινος παράγοντας.

Η ιδιωτική επιχείρηση με την επωνυμία 91 Athens Riviera (εκεί βρίσκεται και το εστιατόριο Barbarossa) έδρασε αστραπιαία και η παραλία έγινε πεντακάθαρη. Θα εξηγήσω πώς και γιατί. Συγκροτήθηκε εθελοντική ομάδα εργαζομένων, η οποία ανέλαβε να εκτελέσει τη λυτρωτική αυτή πράξη. Οι εργαζόμενοι χωρίς υστεροβουλίες και με περίσσευμα εργατικότητας καθάρισαν την παραλιακή έκταση. Εδωσαν στη γη και στη θάλασσα τα «δικαιώματά» τους. Από την άλλη, αθόρυβα και χωρίς τυμπανοκρουσίες η ιδιωτική εταιρεία επιβεβαίωσε την επιχειρηματική ταυτότητά της: στα στοιχεία της ταυτότητάς της δεν ανήκει μόνον η μέριμνα για τα κέρδη των μετόχων της, ούτε η φροντίδα για τη φιλοξενία των πελατών της. Νοιάζεται και μεριμνά εξίσου με τους δύο αυτούς στόχους της και για τους εργαζομένους καθώς και, όπως αποδείχτηκε με τη λυτρωτική αυτή πρωτοβουλία της, για το περιβάλλον.

*Πολιτικός φιλόσοφος