Ηταν αρχές Δεκεμβρίου όταν σε μια γειτονιά του Γαλατσίου κάποιο ανθρωπόμορφο τέρας αποφάσισε να δηλητηριάσει τα αδέσποτα ζώα της περιοχής, σκορπώντας τον θάνατο σε τέσσερις γάτες και προκαλώντας σοβαρά προβλήματα υγείας σε μερικές ακόμα.
Οι -μετρημένοι στα δάχτυλα- φιλόζωοι κάτοικοι της γειτονιάς αναγκάστηκαν να συλλέξουν και να θάψουν ζωάκια που φρόντιζαν από τη στιγμή που γεννήθηκαν. Ενας από αυτούς ήμουν κι εγώ.
Κατόπιν πίεσης από τους υπόλοιπους φιλόζωους κάλεσα την Αστυνομία ώστε να λάβω οδηγίες για την καταγραφή του περιστατικού και να μάθω αν μπορεί να γίνει κάποια μήνυση ή κάποια άλλη νομική ενέργεια ώστε να αποτραπεί κάτι παρόμοιο στο μέλλον.
Από το 100 με παρέπεμψαν σε μία «Ειδική γραμμή για καταγγελίες κακοποίησης ζώων», το 10410. Το κάλεσα, άκουσα εξ αρχής μουσική αναμονής, περίμενα, περίμενα, περίμενα… Ωσπου 29 λεπτά αργότερα το σήκωσε κάποιος κύριος που ακουγόταν αιφνιδιασμένος, με ρώτησε τι θέλω, του περιέγραψα το περιστατικό και τον ρώτησα τι μπορώ να κάνω και μου είπε το αμίμητο «Ε, τι να κάνετε τώρα; Τίποτα…» πριν μου το κλείσει!
Το «καλύτερο» όμως ήρθε παραμονή Πρωτοχρονιάς, με την έκδοση του μηνιαίου λογαριασμού από τον πάροχο κινητής τηλεφωνίας.
Εκεί διαπίστωσα πως αυτή η ημίωρη κλήση χρεώθηκε 27 ολόκληρα ευρώ, δηλαδή σχεδόν ένα ευρώ ανά λεπτό!
Περιττό να πω πως ουδέποτε, ούτε όταν από την Αμεση Δράση με παρέπεμψαν στο 10410 ούτε κατά τα 29 λεπτά αναμονής, ενημερώθηκα πως η κλήση αυτή χρεώνεται, ούτε και αν «γκουγκλάρει» κάποιος θα βρει κάποια αναφορά σε κάποια χρέωση.
Ποιο είναι το επόμενο βήμα; Να χρεώνεται και το 100 σαν άλλη ροζ γραμμή;
-320x213.jpg)
