Μετά την, ίσων αποστάσεων, πανέξυπνα γραμμένη ανακοίνωση της πλευράς του Μίκη Θεοδωράκη, αλλά και την, μετωπικά υπέρ της βούλησης του γιου τού Χατζιδάκι, ανακοίνωση του Σταύρου Ξαρχάκου, δυο-τρία πράγματα μπορώ να σκεφτώ.
Οτι όταν αισθάνθηκε απειλούμενος ο πυλώνας της μουσικής δημιουργίας «Μάνος Χατζιδάκις» (εκπροσωπούμενος πλέον από τον γιο του, τόσο εξαιρετικά σφικτό και συγκεντρωτικό ως προς οτιδήποτε αφορά τη δημόσια επίκληση του ονόματος του πατέρα του, ώστε να ακούμε ελάχιστα έργα πια, να ξέρουμε ότι μπορεί να απαγορεύει ακόμα και τα αποκαλυπτήρια προτομής του Χατζιδάκι στο Παγκράτι ή π.χ. την έκδοση ενός βιβλίου με τεκμήρια κάποιου παλιού του φίλου, αλλά και να αποφασίζει για την τύχη του πολύτιμου, σφραγισμένου μια 30ετία χατζιδακικού αρχείου), ζήτησε τη συνδρομή των ισοϋψών μουσικών πυλώνων.
Οτι εκείνοι τη δίνουν σκεπτόμενοι πιθανά και ότι η αποδοχή μιας τέτοιας περιοδείας με όρους που δεν έχει επιλέξει ο κληρονόμος θα σήμαινε και γι’ αυτούς μεθαύριο «δεδικασμένο» απώλειας του «ηθικού δικαιώματος» και του πλήρους ελέγχου της δικής τους πλευράς πάνω στο έργο τους. Οτι υπάρχει μια «σπαζοκεφαλιά» γνωστή στους παροικούντες τα μουσικά μας πράγματα, ότι δηλαδή δεν θα ακούμε συχνότερα Χατζιδάκι πουθενά, παρά μόνον με τους υψηλούς οικονομικούς όρους ή πάντως τον πλήρη έλεγχο στο αποτέλεσμα που ζητά ο γιος του. Κι επίσης ότι δεν θα ανοίξει το αρχείο, δεν θα μελετηθεί, δεν θα ψηφιοποιηθεί, εκτός αν βρεθεί ένας φορέας πρόθυμος να καταβάλει πάρα πολλά χρήματα διατηρώντας τον Γιώργο Χατζιδάκι απόλυτα κυρίαρχο όλης της διαδικασίας.
Ολη αυτή η ιστορία λοιπόν που εδώ και 30 χρόνια στάζει στα αυτιά μας το χατζιδακικό έργο με το σταγονόμετρο έσκασε στην πλάτη του Γιάννη Χαρούλη και της Νατάσσας Μποφίλιου. Βρέθηκαν άθελά τους εγκλωβισμένοι σε ένα σχήμα που θέλει εάν μεν κάνουν παρ’ όλα αυτά την περιοδεία, με συνεργάτες που ζουν εκτός Ελλάδας, να αποδεχτούν εφεξής ότι θα έχουν κοντράρει την επιθυμία των ελληνικών μουσικών πυλώνων – δυσβάσταχτο για δύο Ελληνες ερμηνευτές. Αλλιώς να δηλώσουν ότι αλλάζουν ρεπερτόριο -κόντρα σε έναν αμετάπειστο διεθνούς κύρους παραγωγό- ή να αποσυρθούν σπάζοντας ένα διεθνές συμβόλαιο με ρήτρες. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα για δύο τραγουδιστές που καλούνται πλέον να λύσουν τον γόρδιο δεσμό. Δεν θα ’θελα να είμαι στη θέση τους.
