Το ΠΑΣΟΚ εγκλωβισμένο στο «ατσάλινο κλουβί»

Τη μεταφορά «ατσάλινο κλουβί» έχει χρησιμοποιήσει ο μεγάλος κοινωνιολόγος της πολιτικής και των πολιτικών συστημάτων Mαξ Βέμπερ. Και μ’ αυτήν εννοεί πως ένας πολιτικός οργανισμός, όπως π.χ. ένα πολιτικό κόμμα, αν δεν μπορεί να αναπτυχθεί σε όλα τα επίπεδα της λειτουργίας του και να λειτουργήσει αποτελεσματικά για το κοινωνικό σύνολο, να γίνει δηλαδή εκφραστής του κοινού καλού και να το υπερασπισθεί στους κομματικούς ανταγωνισμούς, τότε είναι καταδικασμένος σε αφανισμό.

Ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης αναδείχθηκε στη θέση του, στο πλαίσιο της δημοκρατικής αρχής. Είναι εκλεγμένος αρχηγός του κόμματος. Από την άλλη όμως ένα κόμμα όπως είναι το ΠΑΣΟΚ που σήκωσε το πολιτικό φορτίο να δημιουργηθεί, κατά την ιστορική φάση της Μεταπολίτευσης, η «νέα Ελλάδα» της σύγχρονης εποχής, δεν μπορεί εδώ και μια δεκαπενταετία (2012-2026) να παραμένει στο περιθώριο της πολιτικής ζωής του τόπου μας.

Χρειάζονται ριζικές τομές σε όλα τα επίπεδα του κομματικού οργανισμού. Πρώτα πρώτα χρειάζεται να εγκαταλειφθεί η ιδέα του κόμματος που οργανώνεται και λειτουργεί για να καταλάβει το κράτος ως λάφυρο. Υστερα όλα τα μέλη του θα πρέπει να αυτοπροσδιορίζονται ως πολίτες και όχι ως κομματικά στελέχη. Και από την άλλη το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ δεν είναι η κομματική στασιμότητά του, αλλά η αδυναμία του να ηγηθεί στην κοινωνία.

Τελικά όσο το ΠΑΣΟΚ επαναπαύεται ότι η πρώτη αρχή για το ίδιο είναι η δημοκρατική νομιμοποίηση του αρχηγού του, τόσο θα απομακρύνεται από την κοινωνία. Το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται να μεταμορφωθεί σε ηγεμονική δύναμη στην κοινωνία και μετά να γίνει κυβέρνηση. Οσο βρίσκεται σ’ αυτή τη συνθήκη της στασιμότητας δεν θα δει «ηλίου φως»! Τον «πράσινο ήλιο» θα τον κοιτάει από μακριά.

*Πολιτικός φιλόσοφος