Αυστηρός έλεγχος, αλλά και επιλογές

Το μεγαλύτερο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας περνά καθημερινά αρκετές ώρες στο αυτοκίνητο είτε ατομικά, είτε οικογενειακά. Επομένως κάθε αλλαγή στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας αγγίζει σχεδόν τους πάντες. Προφανώς υπάρχουν συμπεριφορές που πρέπει να καταπολεμηθούν γιατί είναι άκρως επικίνδυνες (όπως το να κρατάμε με το ένα χέρι το κινητό, να μιλάμε ή να αλλάζουμε ταχύτητα και με το άλλο να πιάνουμε το τιμόνι), φυσικά πρέπει να «χτυπηθούν» το διπλοπαρκάρισμα, το να περνάμε τα φανάρια σε… βαθύ πορτοκαλί (όπως μας αρέσει να λέμε για να κοροϊδεύουμε τη συνείδησή μας), αλλά κάποια στιγμή η πολιτεία πρέπει να δει το όλο θέμα πιο βαθιά. Και μαζί με τις αυστηρές ποινές να δώσει και επιλογές στους οδηγούς και να μην τους ωθεί σε παραβατικές συμπεριφορές. Για να μην παρεξηγηθώ, εστιάζω στο θέμα του πάρκινγκ που ειδικά για τους κατοίκους των μεγάλων πόλεων είναι ένας καθημερινός μπελάς.

Ο πληθυσμός σε πόλεις όπως η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, η Πάτρα, η Λάρισα και το Ηράκλειο αυξάνεται διαρκώς, μαζί και ο όγκος των οχημάτων που κινούνται στους δρόμους και κατά συνέπεια η ανάγκη για θέσεις βραχυχρόνιας και μακροχρόνιας στάθμευσης. Απαιτούνται σοβαρές λύσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος, που φυσικά προέρχονται από την αναβάθμιση των μέσων μαζικής μεταφοράς, την κατασκευή χώρων ή κτιρίων αποκλειστικά για θέσεις πάρκινγκ και συστήματα στάθμευσης, όπως πετυχημένα εγκαθίδρυσε το «Thesi» στη Θεσσαλονίκη ο Γιάννης Μπουτάρης.

Ετσι θα αφαιρεθεί κάθε (επιφανειακά) σοβαρό άλλοθι που μπορεί να επικαλεστεί ένας οδηγός όταν «συλλαμβάνεται» να διπλοπαρκάρει γιατί «έπρεπε να κατεβάσω τη μάνα μου στον γιατρό» ή γιατί «έπρεπε να παραδώσω έναν επείγοντα φάκελο σε ένα γραφείο» και η επιβολή ποινής θα έχει πραγματικά χαρακτήρα συμμόρφωσης.