Δεν υπάρχει Ελληνας πολίτης που να μην προβληματίζεται και να μη συζητά για τις τιμές των προϊόντων και των παρεχόμενων υπηρεσιών στη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών του. Ειδικά τα τελευταία χρόνια, και με πρόσχημα «την ακρίβεια που έχει προκαλέσει σε όλες τις πρώτες ύλες ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας», τα φαινόμενα αισχροκέρδειας χτύπησαν κόκκινο.
Φαίνεται, όμως, ότι κάτι αλλάζει από το φετινό καλοκαίρι, αφού ο κόσμος συνειδητά έχει πάει σε επιλογές αποδοκιμασίας της προσπάθειας ορισμένων να του πάρουν με το έτσι θέλω το επίδομα αδείας ή κάποια χρήματα που μάζευε όλο τον χειμώνα για να την ξεκούρασή του αυτή την περίοδο.
Πλέον, υπάρχει αντίδραση, υπάρχει αποδοκιμασία, ακόμα και καταγγελίες, όπου χρειάζεται, προκειμένου να επέμβουν οι αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Μέρος αυτής της καμπάνιας αποδοκιμασίας είναι και η μαζική αντίδραση στην «κατάληψη» ελεύθερων παραλιών από επιχειρήσεις που απλώνουν όπου τους παίρνει τις ξαπλώστρες τους.
Διάβαζα μία ανακοίνωση της Ενωσης Εργαζομένων Καταναλωτών Ελλάδας που μεταξύ άλλων υπογραμμίζει πως «ο νόμος ορίζει ρητά ότι όταν υπάρχει ιδιωτικό ακίνητο μεταξύ της δημόσιας οδού και του αιγιαλού, ο ιδιοκτήτης ή ο επικαρπωτής υποχρεούται να διατηρεί ανοικτό πέρασμα, ώστε οι πολίτες να μπορούν να φτάνουν στην παραλία χωρίς εμπόδια και με ασφάλεια. Σε περίπτωση παράβασης, προβλέπονται πρόστιμα από 2.000 έως 60.000 ευρώ» και ακόμη ότι «για να αποφευχθεί η υπερβολική κατάληψη αιγιαλού ή παραλίας από επιχειρήσεις που εκμεταλλεύονται τουριστικά τμήματα, ο νόμος απαγορεύει την παραχώρηση πάνω από το 50% της συνολικής επιφάνειας κάθε παραλίας (το ποσοστό μειώνεται στο 30% για περιοχές Natura). Η παραχωρούμενη έκταση δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 500 τ.μ., ενώ μόνο έως το 60% της επιφάνειας αυτής (30% σε περιοχές Natura) μπορεί να καταλαμβάνεται με ομπρέλες, ξαπλώστρες κ.λπ.».
Τα αποτελέσματα της λαϊκής δυσαρέσκειας είναι ήδη ορατά και αυτό το βλέπεις και στις χαμηλές τιμές που χρεώνονται οι ξαπλώστρες. Καλό είναι η αντίδραση να συνεχιστεί και σε άλλα μέτωπα.
