Το σκάνδαλο της αδειοδότησης των κολεγίων ως «ιδιωτικών πανεπιστημίων» δεν είναι μικρό, ούτε θα λήξει με την –αναπόφευκτη– ψήφιση των σχετικών τροποποιήσεων που φέρει το πολυνομοσχέδιο για την Παιδεία, σήμερα στη Βουλή. Εχει πολλές και μακριές ουρές που έχουν πυροδοτήσει εξελίξεις τις οποίες δεν μπορεί να προβλέψει, να προλάβει ή να αντιστρέψει, εύκολα, η κυβέρνηση. Το ορόσημο Μητσοτάκη για τα «ιδιωτικά πανεπιστήμια» εξελίσσεται σε διακύβευμα απρόβλεπτων διαστάσεων και συνεπειών.
Ηδη, στα μυστικά γραφεία, αποτελεί συζήτηση προτεραιότητας η οποία έχει λάβει πιεστικές προθεσμίες που εκτείνονται πέραν των εγκαινίων του Σεπτεμβρίου ή Οκτωβρίου για «όσα μπορέσουν να πάρουν άδεια» (βλ. θα κοπούν κάποιοι για τα προσχήματα). Θα επηρεάσει την ατζέντα της ΔΕΘ, την ατζέντα της κυβέρνησης εν γένει έως και την προεκλογική ατζέντα. Ενα από τα σενάρια που εξετάζονται είναι η οπισθοχώρηση και η προετοιμασία για νέα πρόταση που θα βάλει το θέμα στη συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος, τον επόμενο χρόνο. Αν δεν γίνουν εκλογές.
Η κατάσταση είναι εκτός ελέγχου. Υπήρχαν «φωνές» δίπλα στον πρωθυπουργό που έλεγαν όχι βιασύνη. Μπορεί να εκτεθούμε. Ας το αφήσουμε για του χρόνου. Να «παίξουμε» το χαρτί της διεθνοποίησης των δημόσιων πανεπιστημίων που, όντως, θα φέρουν μεγάλα ξένα πανεπιστήμια, να παραμυθιάσουμε τον κόσμο και του χρόνου να πλασάρουμε και τα «μεγάλα» ιδιωτικά. Οοοοχι, εδώ και τώρα, ήταν η απάντηση. Και να τώρα…
Εκτός από τις απανωτές κραυγαλέες παραβιάσεις κάθε σχετικού νομικού πλαισίου, στο κάδρο μπήκε και το ΣτΕ. Δεν το λες κακόμοιρο ούτε άμοιρο. Αλλά εκεί που είχε ξεμπερδέψει… Είναι, σχεδόν, βέβαιο ότι η απόφασή του να επικυρώσει τη συνταγματικότητα του νόμου για τα ιδιωτικά θα χρησιμοποιηθεί πολλαπλώς. Και στο βάθος η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ο ρόλος της οποίας είναι πολυδιάστατος όπως και ο σχετικός χειρισμός της κυβέρνησης. Δεν υπάρχει μόνο μία ανάγνωση. Αλλη γίνεται πριν από την αδειοδότηση, άλλη μετά. Αλλη εξυπηρέτηση γίνεται τώρα, άλλη μετά. Πάντως, η ιστορία έχει μέλλον.
