Τακτικές για όποτε γίνουν εκλογές

Ορισμένοι πολιτικοί αναλυτές, δημοσιογράφοι και πολιτικοί είδαν προεκλογικό χρώμα στα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση για ενοικιαστές και συνταξιούχους. Με μια πολύ διασταλτική ερμηνεία θα μπορούσε να είναι κι έτσι καθώς κάθε μέτρο-παροχή άμεσο και απώτερο σκοπό έχει τον επηρεασμό του εκλογικού σώματος.

Εντούτοις η κυβέρνηση ούτε θέλει ούτε μπορεί να πάει γρήγορα ή μεσοπρόθεσμα σε εκλογές. Με δημοσκοπικά ποσοστά λίγο πάνω από 20%, με μια κοινωνία στη συντριπτική της πλειοψηφία να απορρίπτει την κυβερνητική πολιτική και να γυρίζει την πλάτη συνολικά στο πολιτικό σύστημα, οι εκλογές είναι το τελευταίο που θα σκεφτόταν μια κυβέρνηση που βρίσκεται στο μισό της δεύτερης θητείας της. Παρ’ όλα αυτά, τα μέτρα συνδέονται με τις εκλογές, όταν θα γίνουν κι όταν δεν θα μπορούν να αποφευχθούν. Δηλαδή σε χρόνο που θα συμφέρει τον Κ. Μητσοτάκη να τις κάνει ή στο τέλος της τετραετίας.

Στο μέγαρο Μαξίμου μάλλον πιστεύουν ότι μπορούν να αντιστρέψουν την αρνητική τροχιά της κυβέρνησης. Τουλάχιστον το προσπαθούν. Κι ακριβώς αυτή τη στόχευση υπηρετούν τα μέτρα που ανακοινώθηκαν, όπως κι εκείνα για τα οποία μας προϊδέασε ο πρωθυπουργός και οι συν αυτώ, τα οποία θα ανακοινωθούν στη ΔΕΘ τον Σεπτέμβριο και θα αφορούν το 2026. Οπως και να ’χει, ο Κ. Μητσοτάκης προετοιμάζεται να διεκδικήσει τρίτη θητεία. Το δήλωσε άλλωστε.

Η λεγόμενη αντιπολίτευση τι κάνει; Λιμνάζει και παραπαίει. Και κάνει ό,τι μπορεί για να υπογραμμίζει ότι είναι μια μη αξιόπιστη λύση. Παράδειγμα: Το 2023 υπήρχε ένα κόμμα που το λέγανε ΣΥΡΙΖΑ. Σήμερα έχει σπάσει σε τρία κομμάτια. Τα δύο από αυτά αν ενωθούν -έστω και κοινοβουλευτικά- γίνονται αξιωματική αντιπολίτευση στη Βουλή. Δεν ενώνονται γιατί λένε -αυτοί που το λένε- ότι έχουν διαφορές. Τις οποίες είχαν κι όταν ήταν μαζί στην προ Κασσελάκη εποχή αλλά δεν διασπάστηκαν. Τις οποίες είχαν ενδεχομένως κι όταν ήταν κυβέρνηση αλλά το τρίτο μνημόνιο μαζί το εφάρμοσαν. Ποιος να τους πάρει στα σοβαρά;