Τελευταία μας βγήκε στο προσκήνιο η διαβούλευση, που ανατρέχοντας σχετικά βρήκαμε μεταξύ άλλων ότι αυτή περιλαμβάνει μια συνεχή, αμφίδρομη και διαδραστική διαδικασία που στοχεύει στην αναζήτηση μιας άποψης -ιδέας ή συμβουλής εκ μέρους άλλων προσώπων- πολιτών και δημοτών. Προκειμένου του ίδιου του πρωθυπουργού μας να υπάρξει βελτίωση-εξυγίανση του ευρύτερου δημόσιου τομέα και από την άλλη πλευρά του δημάρχου της πόλης, όπου γεννήθηκα, έζησα και αγάπησα και γέρασα, για την ανάπλαση του ευρύτερου παραλιακού μετώπου.
Συμπληρωματικά εδώ για τη γλώσσα… Συνάθροιση ατόμων για την παραγωγή ιδεών μετά από σκέψη και ανταλλαγή ιδεών. Δυστυχώς όμως το «παιχνίδι» χάνεται μια ζωή ολόκληρη με τις συσκέψεις, τις επιτροπές και τώρα τις διαβουλεύσεις. Βλέπετε η νοοτροπία «εδώ είναι Βαλκάνια», τα συμφέροντα, η παντελής απουσία μιας έστω στοιχειώδους συνεργασίας. Από κοντά βέβαια και η αδυναμία εξεύρεσης των απαραίτητων πόρων που απαιτούν τα έργα υποδομής. Και που αυτά δίνουν το μεγάλο όφελος για μια καλύτερη ζωή, πολύ πιο ποιοτική (περιβάλλον, υγεία – διατροφή, παιδεία, ψυχαγωγία σε θάλασσα και βουνό).
Ο κάθε πολίτης (όχι υπήκοος, ιθαγενής και καθρεφτάκι) που αγαπά τον τόπο του και τους ανθρώπους μπορεί εύκολα να αναγνωρίσει τις μορφές άμεσης δημοκρατίας που τάσσονται και επικροτούν κινήσεις από τα «κάτω», όχι όμως από «κάπου», όσο ανιδιοτελές και ειλικρινές και αν είναι αυτό το «κάπου».
Διερωτώμαι όμως μήπως, αντί να ρωτάμε τους χιλιάδες, ακόμη και τα εκατομμύρια των πολιτών για την ελεεινή δημόσια διοίκηση και αυτοδιοίκηση, γεμάτες διαφθορά, να ρώταγαν καλύτερα τους ειδήμονες, χωρίς πολλές μελέτες και δαπανηρότατες απευθείας αναθέσεις, συμβουλευόμενοι κυρίως διαχρονικά δημοσιεύματα έντιμων και ικανών δημοσιογράφων και αρθρογράφων, που δυστυχώς χάνονται στο διηνεκές, όχι τόσο από την ατέλειωτη γραφειοκρατία, όσο από τη σκόπιμη εξαφάνισή τους, προς εξυπηρέτηση των εκάστοτε «δικών μας» που αυτοί τελικά θα εξασφαλίσουν και την επόμενη θητεία στην εξουσία.
Σίγουρα δεν υπάρχει δίκαιη εξουσία, αλλά έλεος επιτέλους, ας περιοριστούν λίγο τα επικοινωνιακά παιχνίδια, τα «άρτον και θεάματα», τα ταρατατζούμ –για τους πιο ψαγμένους. Εργα λοιπόν που μένουν και προσφέρουν για μια ζωή και λιγότερα λόγια και φυσικά λιγότερες διαβουλεύσεις, χωρίς να ακούγονται μια ζωή οι «καθαροί» που τόσο συχνά αυτοί ψιθυρίζουν «όλοι τους ίδιοι είναι –τι διαβουλεύσεις και κουραφέξαλα!».
YΓ. Και το πιο ειρωνικό-εξοργιστικό: η προθεσμία ελάχιστων ημερών για την υποβολή των προτάσεών μας.
