Η ασέβεια που δείχνει το κράτος στους πολίτες μπορεί να θεωρείται δεδομένη, ωστόσο είναι χρήσιμο κάθε φορά να το επισημαίνουμε, μήπως και κάποτε αλλάξει κάτι. Τελευταίο παράδειγμα, η περίπτωση της Χίου και των εξορύξεων που κρατούν το νησί ανάστατο, αφού, πλην του βουλευτή και μερίδας της τοπικής αυτοδιοίκησης, ουδείς άλλος τις επιθυμεί. Πόσο μάλλον όταν ακόμα και τα λεγόμενα αντισταθμιστικά οφέλη μπορούν να υπολογιστούν στο τεράστιο ποσό των 75.000 ευρώ ετησίως για τον Δήμο Χίου με τους 50.000 κατοίκους. Σαν να λέμε 1,50 ευρώ αντιστοιχεί στον καθένα. Δεν είναι θέμα βέβαια το οικονομικό. Θέμα είναι το έλλειμμα σεβασμού που αποτυπώνεται πλέον σε κάθε ενέργεια της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΝ.
Οταν λοιπόν η μία εκ των δύο ομάδων πολιτών που έχουν προσφύγει στο ΣτΕ απευθύνθηκε μέσω του συνηγόρου τους, καθηγητή Νομικής, Πάνου Λαζαράτου, στο ΥΠΕΝ, προκειμένου να αναζητήσει κάποια έγγραφα για την επιχειρούμενη εξόρυξη και κυρίως την ερευνητική διαδικασία που προβλέπεται να προηγηθεί, οι υπηρεσίες του ΥΠΕΝ αρνήθηκαν την παροχή τους. Είναι δε τέτοιο το θράσος τους, που τόνισαν ότι αυτά τα στοιχεία θα παραδοθούν μόνο στις εταιρείες που θα προκριθούν στη δεύτερη φάση του διαγωνισμού. Με λίγα λόγια, εκποιούν ως αποικιοκράτες ένα τμήμα του νησιού σε εταιρείες και λογαριασμό δεν δίνουν. Γιατί (νομίζουν ότι) μπορούν.
Ηδη βέβαια από χθες ο Πάνος Λαζαράτος απευθύνθηκε σε εισαγγελέα Πρωτοδικών η οποία με τη σειρά της έκανε άμεσα αποδεκτό το αίτημα και ήδη η σχετική εισαγγελική εντολή έφθασε στο ΥΠΕΝ, που πλέον υποχρεούται να παραδώσει όλα τα σχετικά έγγραφα, αφού δεν αποτελούν βέβαια και κρατικά μυστικά. Οι εντυπώσεις ωστόσο παραμένουν και καλό θα είναι κάποιος από το ΥΠΕΝ να απαντήσει πλέον για τους λόγους της αρχικής άρνησης παροχής δημόσιων εγγράφων σε ενδιαφερόμενους με έννομο συμφέρον.
-320x213.jpg)
