Αττική πολλαπλής ανασφάλειας

Η Περιφέρεια Αττικής δαπανά χρήματα για την οδική ασφάλεια. Πολλά χρήματα και χρειάζονται περισσότερα. Δικαιολογείται η σκοπιμότητα, δικαιώνεται ο προγραμματισμός, οι προτεραιότητες; Επιλέχθηκε η αντικατάσταση των σηματοδοτών. Φανάρια υπήρχαν αλλά κρίθηκε αναγκαία η αντικατάστασή τους. Τεράστιες οι ελλείψεις σε στηθαία ασφαλείας, νεκροί κάθε τόσο στην Παραλιακή, μνημόσυνα από εφημέριους και μητροπολίτες, αλλά οι σχετικές μητροπολιτικές υποδομές για ανάσχεση συγκρούσεων, στις καλένδες.

Ποια παράταξη στο περιφερειακό συμβούλιο επιμένει σε αυτά τα καθημερινά μνημεία απονιάς; Ποιος σύμβουλος ή/και παράταξη κοιτάζει ψηλά να δει πως ο χρυσοπληρωμένος φωτισμός κρύβεται από δέντρα ακατάλληλα για νησίδες οδών; Πληθαίνουν οι παλλόμενες φωτεινές πινακίδες που θαμπώνουν τους οδηγούς. Σε βενζινάδικα και άλλες παρόδιες επιχειρήσεις με ακατάλληλες ή/και παράνομες πινακίδες, σε στάσεις με εναλλασσόμενα διαφημιστικά, κόκκινα και πράσινα.

Από κοντά και δήμοι. Η απορρόφηση θέλει αγώνα. Παλλόμενες πινακίδες διάβασης σχολείων θαμπώνουν το βράδυ τους οδηγούς, όταν τα σχολεία είναι κλειστά! STOP αναβοσβήνουν σαν φλας φωτορεπόρτερ. Τα μάτια αργούν να συνέλθουν και το «μοιραίο» επέρχεται. Ηταν θέλημα Θεού; Οχι, ήταν/είναι αχρείαστη απορρόφηση δημόσιων πόρων σε βάρος της ασφάλειάς μας. Δεξιές, ΠΑΣΟΚικές ή/και μεταΠΑΣΟΚικές, κομμουνιστικές κ.ά. διοικήσεις επιλέγουν ή/και συνυπάρχουν με τις παγίδες μαζί με συναινετικές «αντιπολιτεύσεις». Εχουν διατυπωθεί αντιρρήσεις, υπήρξαν αντιδράσεις για τέτοιες μικροδαπάνες;

Ανησυχούν δήμαρχοι και άλλοι για τον κίνδυνο πλημμύρας π.χ. περί τον Κηφισό ποταμό. Η λέξη ποταμός υπογραμμίζεται, διότι το ξεχνάμε ότι ο δρόμος κρύβει ποτάμι. Ας δούμε το παράδειγμα των λεκανών του όρους Αιγάλεω (ναι, υπάρχει και τέτοιο βουνό), που καταλήγουν στο Κηφισό. Κρίσιμα αντιπλημμυρικά έργα που έδωσαν ανάσα στη Νίκαια και πέριξ περιοχές, αποδείχθηκαν αδύναμα όταν νομιμοποιήθηκε η αυθαίρετη δόμηση στον Ανω Κορυδαλλό (Σχιστό Κορυδαλλού) με εξωφρενικούς, επικίνδυνους όρους. Κάλυψη οικοπέδων στο 80%, πρακτικά τσιμέντωμα 100% και έξι ορόφους στην πράξη. Αυτό ορίστηκε στις διατάξεις «προστασίας» του όρους Αιγάλεω (ν. 2742/1999, άρθρο 21).