Η ακρίβεια καλπάζει, ουδείς ξέρει πόσο θα πληρώσουμε τα air condition αυτό το καλοκαίρι και τα lifestyle φερέφωνα μας προτρέπουν να κάνουμε… staycation. Δηλαδή διακοπές στο σπίτι μας στην πρωτεύουσα. Κοινώς, η ζωή δεν βγαίνει και ο Μητσοτάκης κάνει περίπατο, αφού ουδείς διανοείται -όχι να τον κουνήσει- αλλά έστω να τον απειλήσει. Στον ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζουν να έχουν υπαρξιακά, αλλά ο Κασσελάκης μοιάζει πιο ισχυρός, ενώ στο ΠΑΣΟΚ το… μισό κόμμα έθεσε υποψηφιότητα για να πάρει τη θέση του προέδρου. Και ο Χάρης ο Δούκας έχει αφήσει τον μεγαλύτερο δήμο της χώρας για να κάνει περιοδείες. Εν τω μεταξύ, τσάμπα αγχώνονται όλοι αυτοί, αφού ο Ανδρουλάκης θα βγει πάλι.
Το πρόβλημα είναι ότι με την παρούσα κατάσταση ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε το ΠΑΣΟΚ μπορούν μεμονωμένα να απειλήσουν την κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας. Οπότε τι μένει; Να γίνει αυτή η περιβόητη κεντροαριστερή συνένωση, που θα συσπειρώσει όλο τον χώρο που είναι τεράστιος. Ολοι ξέρουμε ότι το μεγάλο πρόβλημα είναι ποιος θα ηγηθεί και πώς θα έχει τη συναίνεση όλων. Εδώ, χρειάζεται εξυπνάδα και όραμα. Θέλω να πω ότι ο Κασσελάκης με τον Ανδρουλάκη δεν πρόκειται να γίνουν πρωθυπουργοί υπό τις παρούσες συνθήκες. Οπότε είτε θα δεχθούν να έχουν έναν σημαίνοντα ρόλο στο ενιαίο κόμμα είτε θα παραμείνουν… καρεκλάρχες σε μια μειονότητα που ολοένα θα συρρικνώνεται.
Και θα αναρωτηθεί κανείς, ποιος είναι αυτός που θα εμπνεύσει και θα κρατήσει όλη αυτή την «ομπρέλα». Δυστυχώς, Ανδρέας Παπανδρέου δεν υπάρχει πια και ούτε πρόκειται να ξαναϋπάρξει. Οπότε, από την παρούσα πολιτική σκηνή, η λύση του Τσίπρα μοιάζει με μονόδρομο. Προσοχή, όμως. Οχι του Τσίπρα της Γένοβας, του Λαφαζάνη και του Βαρουφάκη που βάραγαν τα νταούλια και τελικά χόρευαν μόνοι τους. Αλλά, του έξυπνου, χαρισματικού Τσίπρα, με την ανάλογη στήριξη σοβαρών στελεχών που θα έχουν επίγνωση της σημερινής πραγματικότητας. Κοινώς, ενός Τσίπρα που θα στρίβει προς το Κέντρο. Νομίζω μπορεί να το εξυπηρετήσει. Το ’χει!
