Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Σε αντίθεση με την 80ή επέτειο, πριν από δέκα χρόνια, όταν οι δύο ήδη «αιώνιοι» πολιτικοί αντίπαλοι στην Αυστρία, Σοσιαλδημοκρατικό και Λαϊκό Κόμμα, είχαν τιμήσει «μαζί» την ανάμνηση των γεγονότων, η πρόσφατη φετινή συμπλήρωση 90 χρόνων από την έναρξη του ολιγοήμερου αλλά αιματηρού αυστριακού εμφύλιου πολέμου στις 12 Φεβρουαρίου του 1934, τιμήθηκε από την καθεμία πλευρά ξεχωριστά, με τους Σοσιαλδημοκράτες να επισημαίνουν πως είναι ξεκάθαρο ποιος, πριν από εννέα δεκαετίες, υπήρξε ο δράστης και ποιος το θύμα. Και είναι γεγονός ότι το Λαϊκό Κόμμα εξακολουθεί μέχρι σήμερα να μην έχει διαχωρίσει τη θέση του από τον τότε καγκελάριο Ενγκελμπερτ Ντόλφους, του Χριστιανοκοινωνικού Κόμματος (προκάτοχος του Λαϊκού), ο οποίος ήδη από το 1933 είχε καταλύσει τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου στη χώρα διαλύοντας τη Βουλή, με κορύφωση τον αιματηρό ολιγοήμερο εμφύλιο του Φεβρουαρίου 1934, όταν έφτασε μέχρι και την εκτέλεση πολιτικών αντιπάλων του.

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τα δύο μεγάλα στρατόπεδα, Σοσιαλιστές (αργότερα, από τη δεκαετία του 1990, «Σοσιαλδημοκράτες») και Λαϊκό Κόμμα, στο ερώτημα για το ποιος έφταιγε για την τραυματική πολιτική καταστροφή του 1934 πλησίαζαν στη θεωρία της «κοινής ενοχής», ως σημαντική για την εξάλειψη του παλιού μίσους και για μια νέα αρχή, χωρίς ωστόσο αυτό, σύμφωνα με αναλυτές στη Βιέννη, να αντέχει σε μια επιστημονική εξέταση των γεγονότων.

Τα γεγονότα εκείνης της εποχής προφανώς δρομολόγησαν, σχεδόν τέσσερα χρόνια αργότερα, την επέλαση των χιτλερικών στρατευμάτων στην Αυστρία και την προσάρτησή της στο Τρίτο Ράιχ, τον Μάρτιο του 1938. Το βέβαιο είναι πως η χρονική περίοδος ανάμεσα στο 1933 και το 1938 παραμένει για τη χώρα ένα πολύ δύσκολο κεφάλαιο της πολιτικής της αλλά και της διαχείρισης της σύγχρονης Ιστορίας της και, ανάλογα με τη σκοπιά του παρατηρητή της, η περίοδος αυτή χαρακτηρίζεται ως «Αυστροφασισμός» και βίαιη δικτατορία ή «αντίσταση στον ναζισμό με χροιά εσωτερικού αυταρχισμού», με τους μεν να θεωρούν τον Ντόλφους έναν δολοφόνο των Σοσιαλιστών, τους δε άλλους έναν μάρτυρα στον αγώνα κατά του ναζισμού.