Ερευνητές έχουν αποδείξει ότι όσα οι άνθρωποι θεωρούν ως απολαύσεις επηρεάζονται πρωταρχικά από την εμπειρία τους. Αν δηλαδή είσαι Γάλλος, δεν αντιλαμβάνεσαι όπως ένας Ελληνας τη «βαριά» μυρωδιά του καμαμπέρ. Οι ίδιοι ερευνητές προσθέτουν πως οι περισσότερες απολαύσεις συνδέονται απολύτως με τις καταστάσεις με τις οποίες τις έχουμε συνδυάσει. Αν η μητέρα σου έβαζε μπόλικη βανίλια στα γλυκά για να καλύψει τη μυρωδιά του αυγού, τότε κάθε αφύπνιση αυτής της μνήμης σού προκαλεί ευφορική διάθεση μέχρι παροξυσμού Προυστ.
Στην περίπτωση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, η δημοκρατία μυρίζει όμορφα μόνο στις μετρήσεις του «Εκόνομιστ», αν και σε αυτές ακόμη καταφεύγει κρατώντας τη μύτη του. Παραλλήλως, τα ψηφίσματα του Ευρωκοινοβουλίου τα αντέχει με την υποκριτική ευγένεια αυτού που αδυνατεί να διακρίνει τη διαφορά μεταξύ φέτας και άσπρου λασπότυρου.
Κι έτσι φτάνουμε στο σημείο να κραδαίνει τη διεθνή κατάταξη της Economist Intelligence Unit (Democracy Index 2023) και να πανηγυρίζει με τις τραγωδίες επί των ημερών του. Διότι, όπως σημειώνει η έκθεση, «η βαθμολόγηση της χώρας για την πολιτική συμμετοχή βελτιώθηκε το 2023, μια χρονιά δύο κοινοβουλευτικών εκλογών, περιφερειακών εκλογών και εσωκομματικών εκλογών, και όπου οι πολίτες κινητοποιήθηκαν περισσότερο μετά από σιδηροδρομική καταστροφή, πυρκαγιές και πλημμύρες»!!! Φανταστείτε τον Mάρκελλο να αναφωνεί «κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας» και τον Αμλετ να στήνει πανηγύρι.
Αξιοπερίεργη ως εκ τούτου η σύμπτωση πρωθυπουργικών και αρεοπαγίτικων προτιμήσεων για το ευρωψήφισμα (ευτυχώς όχι όλων των αρεοπαγιτών). Η επίκληση πως κινδυνεύουμε να αποκτήσουμε την εντύπωση ότι το κράτος δικαίου υποχωρεί εξαιτίας της διαφθοράς μάς παρέχει την άνεση να παραφράσουμε Πασκάλ αναφωνώντας: Το να πιστεύει κανείς στην ύπαρξη της δημοκρατίας στην Ελλάδα του Μητσοτάκη έχει μια λογική βάση. Διότι αν υπάρχει, έχεις τα νώτα σου καλυμμένα.
