Το ευρύ προβάδισμα της Ν.Δ. στις δημοσκοπήσεις είναι η μία πλευρά μιας διαμορφωμένης πραγματικότητας εδώ και μακρύ χρονικό διάστημα. Η άλλη πλευρά, σκληρή και επώδυνη για μεγάλο μέρος της κοινωνίας, είναι η βαριά καθημερινότητα. Η ακρίβεια, ο πληθωρισμός, η ανεργία, που καταγράφονται ως τα πιο σημαντικά προβλήματα και μαζί με τα ακριβά ενοίκια, τις τσουχτερές τιμές στην ενέργεια και τη γενικότερη ανασφάλεια, κάνουν την κατάσταση ασφυκτική.
Μια πραγματικότητα δύο όψεων, η οποία ως προς το ένα σκέλος έχει τις εξηγήσεις της. Και αυτές μπορούν να αναζητηθούν στην πολιτική και μιντιακή παντοκρατορία της κυβέρνησης, σε βαθμό που σκεπάζει ή διαστρεβλώνει τις αληθινές διαστάσεις των προβλημάτων. Το δεύτερο είναι το κακό παράδειγμα αντιπολίτευσης που έδινε ο ΣΥΡΙΖΑ επί Αλέξη Τσίπρα, οδηγώντας τον κόσμο σε έλλειψη διεξόδου. Ο ΣΥΡΙΖΑ λειτουργούσε ως χορηγός της Ν.Δ. και του Κυριάκου Μητσοτάκη. Το αποτέλεσμα ήταν η καταβαράθρωση, η απαξίωση που συνεχίζεται και επί Στέφανου Κασσελάκη και η εγκατάλειψη της κυβερνητικής προοπτικής.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες δυσπιστίας και απογοήτευσης των πολιτών, η δημιουργία μιας εναλλακτικής πρότασης που θα δίνει προοπτική δεν είναι εύκολη υπόθεση ούτε θα γίνει με μαγικό τρόπο. Ο ένας δρόμος είναι αυτός που ακολούθησε ο ΣΥΡΙΖΑ. Λαϊκισμός, ανέξοδες υποσχέσεις, τοξικότητα, πολιτική για την καρέκλα. Απέτυχε παταγωδώς. Ο κ. Κασσελάκης δεν ευθύνεται για το παρελθόν, δείχνει όμως να μην μπορεί. Ο άλλος δρόμος, που θέλει κόπο και χρόνο για να γίνει κτήμα του ψηφοφόρου, είναι οι ρεαλιστικές προτάσεις, η τεκμηρίωση, η σοβαρότητα, η αξιοπιστία, η συνέπεια. Οποιο κόμμα και όποιος αρχηγός τον ακολουθούν, δικαιώνονται και αυτό ήδη φαίνεται. Εστω με πιο αργούς ρυθμούς αλλά σε πιο σταθερές βάσεις. Οι πολίτες βλέπουν, συγκρίνουν και στο τέλος αποφασίζουν.
