Κατανοώ ότι ίσως απαιτείται κάποια γνώση Ιστορίας. Τουτέστιν, να έχει πέσει ένα σχετικό διάβασμα. Ξέρετε, η γνωστή (φαντάζομαι σε όλους, αν και όρκο δεν παίρνω) διαδικασία: ψάχνω να βρω ποιο βιβλίο αξίζει να διαβάσω, το επιλέγω μετά από κάποια σχετική έρευνα, το αγοράζω ή το δανείζομαι, το ανοίγω και διαβάζω κανονικά τις λέξεις: Λό-λα-να-ε-να-μη-λο… Οπότε ναι.
Κατανοώ ότι πρέπει να γίνει όοολη αυτή η διαδικασία, και με αρκετά βιβλία μάλιστα και ίσως και το να δεις κάποιο βίντεο ή ντοκιμαντέρ περί της Ιστορίας του 20ού αιώνα. Γιατί, αν το κάνεις αυτό, ή αν το έχεις κάνει ήδη, τότε πρέπει να είναι μεγάλο αγκωνάρι για να μην κάνεις τη σύνδεση. Πρέπει δηλαδή να είσαι επιπέδου (μορφωτικού και νοημοσύνης) Μπακοζάν. Και αυτά δεν τα λέω εγώ – η γιαγιά του η Μαρίκα τα είχε πει από νωρίς, όταν πρωτάκουσε το εγγόνι της να απαντά στην ερώτηση «Τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις εσύ, καμάρι μου;»: «Εγώ θα μεγαλώσω και θα γίνω δυνατός πολύ και θα βρω ολόκληρη την Πολιτεία του θείου μου του Πλάτωνα!».
Αν λοιπόν έχεις αποκτήσει κάποιες ιστορικές γνώσεις, είναι πραγματικά εντελώς ξεκάθαρο: ο λόγος του Μπακοζάν, από κοντά και του υφυπουργού Μεταφορών και Υποδομών Νίκου Ταχιάου, είναι ακριβώς ο ίδιος, ως ύφος (δεν εξετάζω καν τα λόγια), με των διαφόρων πολιτικά γελοίων και τυχάρπαστων μοναρχών της Ευρώπης τους προηγούμενους αιώνες και δικτατόρων τον 20ό αιώνα: «Με το μετρό δεν παίζουμε. Γι’ αυτό εγκαίρως δρομολογήσαμε τις αναγκαίες λύσεις». Ο Μπακοζάν τα είπε αυτά. Που τα έχει βάλει με τα δέντρα και θέλει να τα κόψει όλα. Προσέξτε ύφος! Αλλά και φρασεολογία: «αναγκαίες λύσεις»!… Τύπου «ο λαός ασθενεί κι εμείς ξέρουμε τη λύση να τον κάνουμε καλά»… Μωρέ, κάτι μου θυμίζει αυτό, κάτι μου θυμίζει…
