Μπήκε ποτέ κανείς σας στον πειρασμό να ζήσει ως άστεγος; Να παρατήσει τη ζεστασιά και την ασφάλεια του σπιτιού του και να ζήσει στους δρόμους; Να έχει για στρώμα το πεζοδρόμιο, να σκεπάζεται με βρόμικες και τρύπιες κουβέρτες, να φοράει κουρελιασμένα ρούχα, να είναι βρόμικος, να ζητιανεύει για ένα πιάτο φαΐ, να τουρτουρίζει από το κρύο και τη βροχή, να κινδυνεύει από αρρώστιες ή να τον δείρουν, να τον τραυματίσουν ή και να τον σκοτώσουν;
Δεν νιώθετε την αδρεναλίνη σας να χτυπάει κόκκινο στη σκέψη μιας τέτοιας συγκλονιστικής εμπειρίας; Οχι, δεν το έχουμε χάσει – ακόμα. Προσπαθούμε απλά να φανταστούμε τι μπορεί να είχε στο μυαλό της η υπουργός Εσωτερικών της Βρετανίας, Σουέλα Μπρέιβερμαν, όταν έλεγε ότι το να είναι κανείς άστεγος αποτελεί «επιλογή τρόπου ζωής». Η ανεκδιήγητη Μπρέιβερμαν, υποστηρίκτρια, μεταξύ πολλών άλλων, της πιο ακραίας αντιμεταναστευτικής πολιτικής, παρ’ όλο που και η ίδια είναι παιδί μεταναστών, κατάφερε για ακόμα μία φορά να γίνει ένα από τα πιο αντιπαθή πρόσωπα μιας αντιδημοφιλούς κυβέρνησης.
«Θα στηρίζουμε πάντα τους ανθρώπους που είναι πραγματικά άστεγοι. Ομως, δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να καταλαμβάνουν τους δρόμους μας με σειρές από σκηνές άνθρωποι, πολλοί από το εξωτερικό, για τους οποίους το να είναι στους δρόμους αποτελεί μια επιλογή τρόπου ζωής». Αυτά έγραψε μεταξύ άλλων στο τουίτερ ξεσηκώνοντας, δικαίως, πολλές αντιδράσεις. Ακόμα και ο ζάπλουτος πρωθυπουργός Ρίσι Σούνακ, ο οποίος δεν φημίζεται για την κοινωνική ευαισθησία του, κράτησε αποστάσεις από την υπουργό του, ενώ την «άδειασαν» και υψηλόβαθμα στελέχη των Τόρις.
«Η αστεγία δεν είναι επιλογή», της απάντησαν φιλανθρωπικές οργανώσεις που ασχολούνται με άστεγους σε κοινή επιστολή τους. «Οι άνθρωποι που κοιμούνται έξω βιώνουν συχνά βία και κακοποίηση. Οι επιπτώσεις στη σωματική και την ψυχική τους υγεία είναι σημαντικές. Η μέση ηλικία θανάτου για ανθρώπους που βιώνουν την αστεγία είναι μόλις τα 45 έτη για τους άντρες και τα 43 για τις γυναίκες. Κανείς δεν επιλέγει μια τέτοια ζωή».
Αυτή είναι η απάντηση που θα πρέπει να τρίβουμε στα μούτρα κάθε χοντρόπετσου πολιτικάντη που θα διανοηθεί να πει κάτι παρόμοιο. Εχουμε κι εδώ αρκετούς και αρκετές Σουέλες Μπρέιβερμαν.
