Παρένθετη ελευθερία; Κατά το «παρένθετη μητρότητα»…

Παρένθετη μητρότητα. Ανατολικά της εγχώριας Εδέμ αιματοβαμμένη διεκδίκηση αυτοδιάθεσης, ελευθερίας, πατρίδας. Η θέληση αυθυπαρξίας όπως εκφράστηκε από τα επίσημα χείλη του νέου προσώπου-φαινόμενου στην πολιτική ζωή της χώρας κ. Κασσελάκη, το παράλληλο αιματοκύλισμα στη Λωρίδα της Γάζας είναι, αμφότερα, πυρά. Ισως διασταυρούμενα.

«Ονειρο» ονόμασε ο κ. Κασσελάκης, δικό του και του συζύγου του «η απόκτηση δυο αγοριών». Μέσω «παρένθετης μητέρας». Φεύγω-δραπευτεύω, έστω και στιγμιαία, από τις ριζωμένες αδιαπραγμάτευτες τάσεις και αντιλήψεις μου, όσες αναφωνούν «Τι λέτε;» με απορία, ίσως οργή. Μόνο ως ρεπόρτερ που σέβεται τον εαυτό του, έχει δηλαδή γνώση, άλλοτε τουλάχιστον αίσθηση της σύγχρονης πολυεπίπεδης δίνης, αναρωτιέμαι αν όσοι διατυπώνουν την ανάγκη ύπαρξης «παρένθετης μητέρας» αντιλαμβάνονται την παγίδα. Ο νόμος ήδη ισχύει στην Ελλάδα, όχι όμως σε συγκροτημένες κοινωνίες (μπορείς να αποδώσεις τον ίδιο χαρακτηρισμό στη δική μας;) όπως η γερμανική, η γαλλική.

Η έρευνά μου στις πηγές φανέρωσε πως δεν έχουν θεσμοθετήσει την παρένθετη μητρότητα υπό τον φόβο δημιουργίας, κατά το «νυφοπάζαρο», εμπορίας μητέρων. Και τι θα απογίνουν τα παιδιά-γόνοι παρένθετης μητέρας; Υπάρχει ασφαλές νομικό πλαίσιο για τη διασφάλιση ομαλής-συμβατικής πορείας της ζωής τους;

Παράλληλα, ηχούν ριπές από την παλαιστινιακή απόγνωση, αυτή οδηγεί σε αιματοκύλισμα Ισραηλινών, όμοιο με το ξεκλήρισμα ανυπεράσπιστων Παλαιστινίων, επί δεκαετίες, σε αναμενόμενα-τακτά χρονικά διαστήματα. Δεν υπάρχουν καλοί και κακοί νεκροί, θρηνούμε για όλους. Αλλά μήπως υπάρχει παρένθετη ελευθερία (κατά το «παρένθετη μητρότητα») όπως αυτή που επιχειρείται να χρυσώσει το χάπι στους Παλαιστίνιους;