Δεκαπέντε ημέρες μετά τις καταστροφικές πλημμύρες, χιλιάδες πολίτες σε ολόκληρη τη Θεσσαλία εξακολουθούν να παλεύουν μόνοι τους για την υγεία τους, τα σπίτια, τα ζώα, τις περιουσίες, τις πόλεις τους. Ο υγειονομικός κίνδυνος χτυπάει κόκκινο, το νερό είναι κομμένο για 15η μέρα (χθες) στον Βόλο και το μέλλον αβέβαιο.
Το ίδιο αβέβαιο διαγράφεται και για τους φοιτητές του Πανεπιστημίου της Θεσσαλίας, καθώς τα κτίριά του δέχτηκαν ισχυρό πλήγμα στις διάφορες πόλεις αλλά κυρίως στον Βόλο. Οι φοιτητικοί σύλλογοι καταγγέλλουν έλλειψη ενημέρωσης, μέριμνας, πολλαπλά προβλήματα, ακόμα και ζητήματα στατικότητας των κτιρίων.
Η εξεταστική για πολλά τμήματα θα γίνει από απόσταση, ενώ ουδεμία ενημέρωση υπάρχει για την έναρξη του εξαμήνου τον Οκτώβριο. Δύο εβδομάδες μετά τις πλημμύρες, το κεντρικό κτίριο Παπαστράτου στην παραλία του Βόλου εξακολουθεί να είναι πλημμυρισμένο, ενώ έχουν υποστεί τεράστιες ζημιές η υλικοτεχνική υποδομή του, τα ηλεκτρονικά του συστήματα, η κεντρική βιβλιοθήκη του.
Το συγκρότημα Τσαλαπάτα, το οποίο στεγάζει την Επιτροπή Ερευνών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και το Μουσείο Πλινθοκεραμοποιίας του ΠΙΟΠ, εκεί που χτυπούσε η καρδιά της ερευνητικής δραστηριότητας του Πανεπιστημίου, βυθίστηκε κυριολεκτικά κάτω από τα νερά με ορατό τον κίνδυνο να χάθηκαν διά παντός, σε λίγες ώρες, έρευνες δεκαετιών.
Η Πρυτανεία και το υπουργείο Παιδείας αδυνατούν να διαχειριστούν την κατάσταση, όπως και ο δήμαρχος Βόλου. Η αγωνία των φοιτητών κορυφώνεται. Χωρίς υποστήριξη και ενημέρωση αγωνίζονται κυριολεκτικά μόνοι τους για να βρουν μια διέξοδο. Θα επιστρέψουν στα έδρανα; Πότε και υπό ποιες συνθήκες;
Η εικόνα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, που κατέχει μία από τις υψηλότερες θέσεις στην κατάταξη των ανώτατων ιδρυμάτων της χώρας, είναι ντροπιαστική. Οσο για τις οικογένειες των φοιτητών, εξακολουθούν να καταβάλλουν τα ενοίκια και τους φουσκωμένους λογαριασμούς σε μια πόλη που κατά το ήμισυ είναι βυθισμένη στη λάσπη, δεν υδροδοτείται και αδυνατεί να λειτουργήσει κανονικά. Ποιος έχει την ευθύνη; Ποιος;
