Το σπίτι θύμιζε σφαγείο. Αίματα παντού. Σοβαρές σωματικές βλάβες. Τον είχε ήδη μηνύσει για απειλή. Δεν παραδέχεται ότι ο σύζυγος είχε βιαιοπραγήσει σε βάρος της στο παρελθόν. Η μητέρα της το αποκάλυψε στους δημοσιογράφους.
Ακόμη μία υπόθεση έμφυλης βίας. Που έρχεται να προστεθεί στις 5.694 του πρώτου εξαμήνου φέτος. Πόσο κοινή υπόθεση είναι η ενδοοικογενειακή βία, που κρατά τα στατιστικά σκήπτρα στις επιθέσεις κατά των γυναικών; Κοινότατη. Περισσότερες από 31 καταγγελίες την ημέρα δέχτηκε η αστυνομία τους πρώτους έξι μήνες του χρόνου – 505 περισσότερες καταγγελίες από πέρσι.
Τι κάνει τούτη την υπόθεση ξεχωριστή; Ο επιχειρηματίας σύζυγος; Το ότι η σύζυγος ήταν αξιωματικός της αστυνομίας; Η βία κατά των γυναικών δεν έχει ούτε ταξικά ούτε μορφωτικά ούτε άλλα σύνορα. Η πατριαρχία δεν γνωρίζει σύνορα. Η γυναίκα είχε βρει το κουράγιο να ζητήσει να χωρίσουν. Κι ευτυχώς είναι ζωντανή.
Δύσκολα βρίσκουν το κουράγιο, ωστόσο, οι γυναίκες όχι μόνο να καταγγείλουν, αλλά να τολμήσουν να φύγουν από την κακοποιητική σχέση. Ενσωματωμένος φόβος; Το σύνδρομο της Στοκχόλμης; Αγνοια κινδύνου; Αδυναμία συνειδητοποίησης της λάθος επιλογής; Μόλις λίγα χρόνια πριν, όταν δεν υπήρχαν καταφύγια ή υπηρεσίες να προσφύγει κάποια γυναίκα, συγγενείς, φίλοι και Αρχές προέτρεπαν «μη χαλάσεις την οικογένεια», σαν να έλεγαν «ζήσε με τον κακοποιητή σου».
Φαίνεται ότι και σήμερα δύσκολα σπάει ο κύκλος της βίας. Στην επίσημη έρευνα λίγο μετά την πανδημία που αποκάλυψε τις διαστάσεις της έμφυλης βίας ένα πράγμα μας εντυπωσίασε: το ότι οι γυναίκες πίστευαν πως κάτι θα άλλαζε αν έδιναν άλλη μια ευκαιρία. Λάθος απόλυτο. Συχνά και μοιραίο.
ΥΓ: Μπήκαν στην πόλη οι εχθροί ή ήταν ήδη μέσα. Ν. Φιλαδέλφεια, Ρόδος #τοσαρανταταεκατο… θριαμβεύει.
