Προκαταλήψεις για την εργατική τάξη

Να έχεις πάντα επαφή με την εργατική τάξη… από τις μάζες στις μάζες… Αδιαμφισβήτητες αλήθειες πάνω στις οποίες συμφωνούν ρεβιζιονιστές και ορθόδοξοι, σταλινικοί και αναρχικοί. Κανείς δεν σκέφτεται ότι ο καπιταλισμός μπορεί να ηττηθεί ή να αποδυναμωθεί χωρίς την άμεση σύγκρουση με την εργατική τάξη. Αλλά αυτή η αλήθεια είναι ένα από τα πολλά σοφίσματα που κουβαλά μαζί της η εργατική τάξη. Το ότι η εργατική τάξη δεν είναι αυτόματα και επαναστατική, χωρίς ένα κόμμα και μια επαναστατική θεωρία, όλοι το υποστηρίζουν, εκτός από τους μέχρις εσχάτων, εμπνεόμενοι από αυθορμητισμό.

Ωστόσο, ακριβώς εκείνοι που παραμένουν αντίθετοι στον αυθορμητισμό, συμπεριφέρονται σαν να είναι μόνο η εργατική τάξη, από θεία έμπνευση ή από ιστορική πρόνοια, που φέρει μέσα της την αλήθεια και το πεπρωμένο της επανάστασης. Οταν η εργατική τάξη βρίσκεται σε αδράνεια ή αποπροσανατολισμένη ή μακριά από την πολιτική και στραμμένη σε συντεχνιακά συμφέροντα, επαναλαμβάνουν ότι, αν δεν κινητοποιηθεί η εργατική τάξη, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε παραπέρα: είναι μια εύκολη δικαιολογία ή σοφιστεία για ν’ αφήσουμε τα πάντα σε ακινησία. Είναι προφανές ότι, όταν η εργατική τάξη είναι σε αδράνεια, είναι καθήκον των πολιτικών πρωτοποριών να την αναταράξουν: ίσως και από μέσα, αλλά, αν είναι αναγκαίο, και από έξω.

Για να ξαναπιάσουμε ικανοποιητική επαφή, είναι αναγκαίο καμιά φορά να αποστασιοποιηθούμε. Η πορεία των μαζών προς τις μάζες δεν περνά πάντα μέσα από τις μάζες. Είναι μάταιο να προσθέσουμε ότι η προκατάληψη για την εργατική τάξη συχνά τροφοδοτείται ακριβώς από εκείνους που συνέβαλαν περισσότερο στο να τις απομακρύνουν από την πολιτική και να τις οδηγήσουν στην ύπνωση.