Πώς ήρθε κατακέφαλα κι όμως όχι ακριβώς ως κεραυνός εν αιθρία; Ως υπόμνηση; Ως «προσγείωση»; Κάπως έτσι ήταν για όσους κάνουμε πολιτιστικό ρεπορτάζ -ή μάλλον ιδιαίτερα μουσικό ρεπορτάζ- η είδηση του θανάτου της Νέλλης Χαραλαμπίδου, που την ξέραμε πάρα πολλά χρόνια. Ποια ήταν η Νέλλη; Τι είχε σπουδάσει; Τι ζωή είχε; Είχε παιδιά; Είχε οικογένεια; Τι να ονειρευόταν; Αγνωστο…
Τί ονειρευόταν στη ζωή της εκτός από το να κάνει την επικοινωνία του Γιώργου Νταλάρα; Ετσι γνωρίσαμε τη Νέλλη Χαραλαμπίδου κι έτσι θα την αποχαιρετήσουμε. Ως τον άνθρωπο που «έτρεχε» τα live του Γιώργου Νταλάρα και η οποία είχε, λιγότερο ή περισσότερο, σχέση με τον καλλιτέχνη που εκπροσωπούσε επικοινωνιακά. Τελεία. Δεν ξέραμε τίποτα για -κι ας γνωριζόμαστε πολλά χρόνια σε μια «συμβατική» συνθήκη- την οικογενειακή της κατάσταση. Μήπως μάθαμε μετά; Μέχρι να ανακοινωθεί το φευγιό της; «Το σοκ μεγάλο, η λύπη βαθιά. Η Νέλλη έφυγε βιαστικά. Πρώτη φορά βιάστηκε να φύγει. Πάντα εκείνη έκλεινε τελευταία την πόρτα. Για να ελέγξει αν όλα πήγαν καλά. Ηταν παρούσα για όλους. Η αγαπημένη και αφοσιωμένη συνεργάτιδα του Γιώργου και της Αννας Νταλάρα. Ηταν ο δικός τους άνθρωπος. Είναι και είμαστε όλοι συγκλονισμένοι. Ακροατές, συνεργάτες-φίλοι, οικογένεια. Καλό ταξίδι στο φως, Νέλλη μας! Η απουσία σου πολύ έντονη ήδη, σε αντίθεση με τη διακριτική παρουσία σου όσο ήσουν μαζί μας…» έγραψε στο facebook η Αννα Νταλάρα.
Είναι τα λίγα, ίσως ουσιαστικότερα από τα άλλα, λόγια για έναν «συνεργάτη» που είναι πολύτιμος αλλά, εκ των πραγμάτων, «ετεροπροσδιορίζεται» απ’ ό,τι κάνει… Δεν θέλουμε καθόλου ως «μουσικό ρεπορτάζ» να εκφράσουμε δημοσίως θλίψη για τη Νέλλη που επί της ουσίας δεν την ξέραμε, αλλά πέθανε προχθές -από την καρδιά της μάλλον. Ομως και πάλι αυτό ακριβώς θέλουμε. Ν’ αποχαιρετήσουμε μια σύντροφο πολλών κειμένων και στιγμών. «Ανεπαισθήτως» και σοκαριστικά η Νέλλη μάς αποχαιρέτησε.
-320x213.png)
