ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Μισέλ Φάις
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

  1. Το να μιλάς για τον εαυτό σου και τον κόσμο, όπως ακριβώς μιλούσες πριν από πολλές δεκαετίες, δεν είναι βέβαια σημάδι σθένους και άφθαρτης νιότης, αλλά καθήλωσης και, κατά βάθος, φόβος θανάτου. Μια πνευματική κατατονία που αναθαρρεύει στη γνωστή παρατήρηση: «Φτου σου, ίδιος είσαι! Αναλλοίωτος!».

    Προσωπικά αυτά τα σχόλια μόνο ως σκοτεινή φάρσα μπορώ να τα εκλάβω. Μια φράση που πραγματικά με τονώνει: «Εσύ είσαι; Τρόμαξα να σε γνωρίσω». Κάτι ανάλογο, δηλαδή, που συμβαίνει και με το πέρασμα του χρόνου στην όψη σου και στο σώμα σου.

  2. Εδώ και χρόνια λαμβάνω πολλά βιβλία. Είτε από τους ίδιους τους συγγραφείς είτε από τους εκδότες τους. Κάποια με αφιερώσεις, κάποια χωρίς. Διεκπεραιωτικές, υπερβολικές, απλές, εύστροφες, αυτοαναφορικές.

    Κανένα πρόβλημα. Εκεί που πραγματικά «λυγίζω» είναι όταν επισυνάπτεται κάρτα με τα στοιχεία του αποστολέα όπου αυτοσυστήνεται, κατά βούληση, ποιητής/πεζογράφος/δοκιμιογράφος, κτλ. Φίλες και φίλοι, τα βιβλία γι’ αυτό υπάρχουν, γι’ αυτό αναπνέουν, γι’ αυτό κυκλοφορούν και διακινούνται· κατά βάθος χειραψίες είναι, αν και άυλες, πολύ απτές, ανάμεσα στον δημιουργό, τον κριτικό και τον αναγνώστη.

  3. Αμα λες όλα αυτά που θέλει να ακούσει ο συγγενής σου, το σινάφι σου, ο γείτονάς σου από εσένα, όλα ρέουν μέλι γάλα. Είναι τόσο απλό! Ούτε τριβές ούτε εντάσεις ούτε δυσφορίες. Ολοι ευχαριστημένοι. Πλην ίσως αυτών που πιστεύεις, αυτών που πραγματικά σε καίνε.
  4. Οσο η καθημερινότητα γίνεται πιο σύνθετη, ρευστή και αβέβαιη τόσο πληθαίνουν αυτοί που έλκονται από μονόχνοτες, μονοδιάστατες, μονοκόμματες ερμηνείες. Καλό (προφανώς) γι’ αυτούς και την αυτοεικόνα τους. Κακό, ωστόσο, για την κατανόηση της πραγματικότητας, τις κλιμακώσεις και τα ημιτόνιά της, αλλά και την ένταξή τους σ’ αυτήν (με τις ενστάσεις τους, τις παραδοχές τους, τις προσαρμογές τους).