«Στον Στέφανο Κασσελάκη θα έλεγα ότι ούτε το Τικ Τοκ τρώγεται». Με αυτόν τον τρόπο σχολιάζει η υποψήφια ευρωβουλεύτρια της Νέας Αριστεράς την άποψη που εξέφρασε ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης για την «ιδεολογία που δεν τρώγεται». Στη συνέντευξη που παραχώρησε στην «Εφ.Συν.» μιλάει για τις ευρωεκλογές και τα επίδικά τους, για την άνοδο της Ακροδεξιάς, για το χρέος της Αριστεράς απέναντι στην κοινωνία αλλά και για τους λόγους για τους οποίους επήλθε η διάσπαση.
● Λόγω της υποψηφιότητάς σας πάτε σε πολλά μέρη, βλέπετε πολύ κόσμο, μιλάτε μαζί του. Θεωρείτε ότι οι πολίτες έχουν στο μυαλό τους τα επίδικα των ευρωεκλογών ή δεν τους απασχολούν, όντας εγκλωβισμένοι στην καθημερινότητα της ακρίβειας, του άγχους να βγει ο μήνας κι άλλων θεμάτων που επηρεάζουν τη ζωή τους;
Ο κόσμος είναι μπερδεμένος. Οντως τα προβλήματα της καθημερινότητας είναι ασφυκτικά, και δεν είναι μόνο τα τρόφιμα, τα φάρμακα, τα ενοίκια και ο μισθός που δεν φτάνει. Είναι και η τρομακτική αβεβαιότητα για το αύριο.
Γι’ αυτό κάνουμε προσπάθεια να δώσουμε στους ανθρώπους να καταλάβουν ότι αν θέλουν να συνεχίσουν να παλεύουν με τα ίδια αδιέξοδα και αν θέλουν οι αγωνίες τους για το αύριο να επιβεβαιωθούν πλήρως και να εγκατασταθούν μόνιμα στη ζωή τους, δεν έχουν παρά να αδιαφορήσουν για αυτές τις εκλογές και για τη δύναμη που έχει η ψήφος τους. Αν όμως θέλουν το αποτέλεσμα των εκλογών να ταράξει τα νερά και να ανοίξει δρόμους για προοδευτικές πολιτικές αλλαγές, πρέπει να στηρίξουν τις δυνάμεις που παλεύουν για αυτό. Αυτό είναι το μήνυμα της Νέας Αριστεράς.
● Είναι πολύς ο κόσμος που εξακολουθεί να ταυτίζει τα στελέχη της Νέας Αριστεράς με εκείνα του ΣΥΡΙΖΑ και αναρωτιούνται γιατί αποχωρήσατε. Τι τους απαντάτε;
Αποχωρήσαμε γιατί παραμένουμε στην Αριστερά, και γιατί παραμένουμε αταλάντευτα στρατευμένοι στην ιδέα να ανήκουμε σε ένα πολιτικό κόμμα που λειτουργεί με πολιτικούς όρους, κανονικές δημοκρατικές διαδικασίες και αυτοσεβασμό. Αλλά αυτό έχει λήξει πλέον. Αυτό που κρίνεται είναι το τι θα μπορέσουμε να κάνουμε για να υπάρξει ώριμη προοδευτική εναλλακτική διέξοδος για τον τόπο μας. Εκεί επικεντρώνει η Νέα Αριστερά.
● Ακουσα πρόσφατα τον πρόεδρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης να λέει πως «είναι ωραίο να μιλάς με ιδεολογικούς όρους, αλλά οι πολίτες ζουν σε ανασφάλεια και η ιδεολογία δεν τρώγεται». Συμφωνείτε με αυτή τη διαπίστωση;
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ δυνατός στα κλισέ. Φυσικά κανείς δεν ισχυρίστηκε ότι η ιδεολογία τρώγεται. Ούτε κανείς μιλάει με ιδεολογικούς όρους για να χορτάσει τους ακροατές του. Προφανώς η πολιτική, εκτός από ιδεολογία, είναι και πράξη, και προφανώς χωρίς πράξη αλλά μόνο με λόγια, δεν υπάρχει πολιτική. Αλλά αυτό δεν είναι επιχείρημα για να υποτιμάς την ιδεολογική συζήτηση. Γιατί τότε ευθυγραμμίζεσαι με αυτούς που απλώς θέλουν να σταματήσει κάθε συζήτηση με ιδεολογικούς όρους, επειδή οι ίδιοι δεν έχουν αρχές. Αυτά είναι αυτονόητα, δεν τα λέω ως απάντηση στον Στ. Κασσελάκη. Στον Στ. Κασσελάκη θα έλεγα ότι ούτε το Τικ Τοκ τρώγεται.
● Η Συμφωνία των Πρεσπών έχει έλθει ξανά στην επικαιρότητα. Πώς κρίνετε τη στάση της κυβέρνησης πάνω στο θέμα;
Είναι βαθιά υποκριτική και ανεύθυνη. Ως αντιπολίτευση, η Νέα Δημοκρατία έδωσε ολόκληρο αγώνα κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών, με περικεφαλαίες και χέρι χέρι με την Ακροδεξιά και τους νεοναζί. Ως κυβέρνηση χαρακτήρισε τη Συμφωνία επωφελή. Δεν ενδιαφέρθηκε όμως για την εφαρμογή της, ούτε κύρωσε τα εφαρμοστικά μνημόνια, αφήνοντας χώρο στους εθνικιστές της Βόρειας Μακεδονίας να την αμφισβητούν. Σήμερα στο εξωτερικό απαιτεί την εφαρμογή της και στο εσωτερικό τη χαρακτηρίζει επιζήμια, στέλνοντας προς κάθε κατεύθυνση μηνύματα γελοιότητας και ανευθυνότητας. Και το χειρότερο, προσπαθεί να πλειοδοτήσει σε πατριδοκαπηλία για να κρύψει ότι ο πραγματικός λόγος που δεν προώθησε την υλοποίηση της Συμφωνίας, και φτάσαμε σε αυτή την εμπλοκή, ήταν ο φόβος του Σαμαρά και των διαρροών από τα δεξιά. Οχι η ίδια η Συμφωνία.
● Ενόψει ευρωεκλογών η Ευρώπη φαίνεται να είναι αντιμέτωπη με ένα κύμα μεγάλης ανόδου της Ακροδεξιάς την ώρα που η Αριστερά και γενικότερα οι προοδευτικές δυνάμεις υποχωρούν. Τι έχει πάει λάθος και πώς μπορεί να διορθωθεί;
Υπάρχει μια ολόπλευρη κρίση στην Ευρώπη, η πολιτική της οποίας παράγει κοινωνικά ελλείμματα και ανασφάλεια για το μέλλον. Η Ακροδεξιά επωφελείται από την κρίση αυτή, γιατί παρέχει απλές απαντήσεις σε σύνθετα ερωτήματα. Αν αμφισβητήσουμε το δικαίωμα των προσφύγων να είναι άνθρωποι, των ξένων να μένουν στη χώρα μας και των συνδικάτων να διαδηλώνουν και να απεργούν, ο κόσμος θα είναι καλύτερος, αυτή είναι η πρότασή της. Είναι αλήθεια ότι η Αριστερά έχει χάσει έδαφος.
Η Αριστερά γνωρίζει όμως ότι η δύναμή της αντλείται από την ικανότητά της να οργανώνει τις κοινωνικές δυνάμεις γύρω από τα προβλήματά τους, από την ηγεμονία της στο πεδίο των ιδεών και του πολιτικού ήθους και από το να προβάλλει στόχους που είναι ταυτόχρονα εφικτοί και ριζοσπαστικοί. Οπου η Αριστερά ανταποκρίνεται σε αυτά, η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική. Και αυτό μας κάνει να αισιοδοξούμε ότι τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν.
● Ποια θεωρείτε τα κορυφαία επίδικα για τα οποία πρέπει να δώσει μάχες η Νέα Αριστερά στην περίπτωση που βρεθεί στο Ευρωκοινοβούλιο;
Κεντρικά επίδικα για την Ευρώπη είναι η ειρήνη, το κράτος δικαίου, η οικονομική δικαιοσύνη, τα ουσιαστικά μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος και την αποτροπή της κλιματικής αλλαγής, η διεύρυνση των κοινωνικών δικαιωμάτων, η διαχείριση του προσφυγικού με βάση τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου. Ολα αυτά δεν είναι εκθέσεις ιδεών. Απαιτούν συγκρούσεις με ισχυρά συμφέροντα αλλά και με τα κηρύγματα της Ακροδεξιάς, στα οποία συστημικές δυνάμεις στην Ε.Ε. τείνουν να σκύψουν το κεφάλι. Είναι λοιπόν ένας σύνθετος πολιτικός αγώνας που η Νέα Αριστερά πιστεύει ότι πρέπει να δοθεί, για την υπεράσπιση της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας, του «99%», στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη.
.jpg)
