Φτωχότερο είναι από σήμερα το ελληνικό βόλεϊ, καθώς η Ελένη Ζέτου, μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες στην ιστορία του αθλήματος, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 70 ετών, βυθίζοντας στο πένθος την οικογένεια της πετοσφαίρισης.
Ειδικότερα, η Ελένη Ζέτου ξεκίνησε την αθλητική της πορεία από μικρή ηλικία στον Ηρακλή, ασχολούμενη αρχικά με το άλμα εις μήκος και τη σφαιροβολία. Στη συνέχεια στράφηκε στην καλαθοσφαίριση και κυρίως στο βόλεϊ, εντασσόμενη το 1972 στο κλιμάκιο Βορείου Ελλάδος. Την ίδια χρονιά, σε ηλικία μόλις 16 ετών, υπέγραψε στον Άρη, του οποίου υπήρξε αρχηγός έως το 1985.
Με τη φανέλα των «κιτρίνων» αγωνίστηκε δύο φορές στο Κύπελλο Συνομοσπονδίας, ενώ η ομάδα παρέμεινε στην πρώτη τετράδα του ελληνικού πρωταθλήματος για έντεκα συνεχόμενα χρόνια.
Το 1973 φόρεσε για πρώτη φορά τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας, αποτελώντας βασικό στέλεχος του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος μέχρι το 1977. Επέστρεψε στην Εθνική το 1982 και συνέχισε να προσφέρει τις υπηρεσίες της έως το 1984.
Το 1977 αναδείχθηκε από την ΕΟΠΕ κορυφαία αθλήτρια της χρονιάς, ενώ την ίδια περίοδο ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη Γυμναστική Ακαδημία Θεσσαλονίκης. Εργάστηκε ως καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής σε ιδιωτικά σχολεία της πόλης μέχρι το 1983, πριν ενταχθεί στη δημόσια εκπαίδευση.
Μετά το τέλος της αγωνιστικής της καριέρας ακολούθησε σημαντική πορεία στην προπονητική. Από το 1988 έως το 1998 βρέθηκε στον πάγκο του ΠΑΟ Διοικητηρίου, ενώ στη συνέχεια ανέλαβε για έναν χρόνο τις εθνικές ομάδες νεανίδων και κορασίδων. Από το 1999 εργάστηκε στον Εαρινό Καλαμαριάς, καθοδηγώντας τα τμήματα γυναικών και κορασίδων.
Παράλληλα, από το 1996 είχε αναλάβει καθήκοντα Γενικής Γραμματέως του Συνδέσμου Ελλήνων Προπονητών Πετοσφαίρισης, συμβάλλοντας ενεργά στην ανάπτυξη του αθλήματος.
Η Ελένη Ζέτου άφησε το αποτύπωμά της και στον χώρο της επιστημονικής γνώσης, συμμετέχοντας σε πέντε συλλογικά έργα για τη φυσική αγωγή και την πετοσφαίριση, ενώ το 2011 κυκλοφόρησε το βιβλίο «Ψυχολογική προετοιμασία στην πετοσφαίριση». Την περίοδο 2015-2016 εργάστηκε ως προπονήτρια στις ακαδημίες του Αίαντα Ευόσμου.
Η ανακοίνωση της ΕΟΠΕ:
«Η Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης αποχαιρετά με βαθιά οδύνη μία από τις μεγαλύτερες μορφές της ιστορίας του αθλήματος. Η Ελένη Ζέτου «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 70 ετών, σκορπίζοντας θλίψη στην οικογένεια της πετοσφαίρισης.
Υπήρξε μία από τις κορυφαίες βολεϊμπολίστριες όλων των εποχών, αθλήτρια με σπάνιο ταλέντο, ήθος, προσωπικότητα και ψυχή. Το 1977, σε ηλικία μόλις 21 ετών, αναδείχθηκε από την ΕΟΠΕ ως η καλύτερη αθλήτρια της χρονιάς, επιβεβαιώνοντας από πολύ νωρίς τη μεγάλη της κλάση και τη ξεχωριστή θέση που θα κατείχε για πάντα στην ιστορία του ελληνικού βόλεϊ.
Με την παρουσία της τίμησε το άθλημα, ενέπνευσε συναθλήτριες, αθλήτριες και προπονητές, και πρόσφερε πολλά και από τη θέση της προπονήτριας, υπηρετώντας την πετοσφαίριση με την ίδια αγάπη, συνέπεια και αφοσίωση.
Η Ελένη Ζέτου αφήνει πίσω της τον γιο της και την κόρη της, Φερενίκη Μουντάκη, η οποία ακολούθησε και εκείνη τον δρόμο του βόλεϊ, αγωνιζόμενη ως ακραία και ολοκληρώνοντας την καριέρα της στον Α.Ο. Θήρας.
Η απώλειά της αφήνει ένα μεγάλο κενό, αλλά η μνήμη της θα παραμείνει ζωντανή μέσα από την ιστορία, τις αξίες και την προσφορά της στο ελληνικό βόλεϊ.
Η Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης εκφράζει τα ειλικρινή και θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια, στους οικείους της και σε όλους όσοι είχαν την τιμή να τη γνωρίσουν και να συμπορευθούν μαζί της.
«Υπάρχουν άνθρωποι που δεν περνούν απλώς από τα γήπεδα. Τα σημαδεύουν. Αφήνουν πίσω τους μνήμες, στιγμές, αξίες και ένα αποτύπωμα που δεν σβήνει ποτέ. Η Ελένη Ζέτου υπήρξε ένας τέτοιος άνθρωπος για το ελληνικό βόλεϊ. Συλλυπητήρια στους οικείους της. Καλό παράδεισο να έχει», δήλωσε ο πρόεδρος της ΕΟΠΕ Γιώργος Καραμπέτσος.
Καλό ταξίδι, Ελένη Ζέτου.
Το ελληνικό βόλεϊ δεν θα σε ξεχάσει ποτέ».
