Σε μια συνέντευξη εφ᾽ όλης της ύλης, ο Απόστολος Κακλαμάνης μιλά στην «Εφ.Συν.» για το ΠΑΣΟΚ, τον διχασμό και τη φθορά που βιώνει, τον Ευάγγελο Βενιζέλο, τον Γιώργο Παπανδρέου και τις ευθύνες τους, καθώς και για την απουσία του από τη Βουλή έπειτα από 40 χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας. Υπενθυμίζει την πρότασή του για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και δηλώνει ικανοποίηση για τις πρώτες ενέργειες της νέας κυβέρνησης.
• Επειτα από 40 χρόνια παρουσίας, δεν θα δώσετε το «παρών» στη νέα Βουλή. Γιατί και πώς αισθάνεστε;
Διακατέχομαι από ανθρώπινη ικανοποίηση –όχι αλαζονεία– αλλά και από αισθήματα ευγνωμοσύνης προς τους συνεργάτες μου και τους προσωπικούς μου φίλους που στάθηκαν δίπλα μου, χωρίς να με εκθέσουν σε δίκαια ή κακόβουλα σχόλια. Πρωτίστως, όμως, ευγνωμονώ τον ανώνυμο δημοκράτη και ψηφοφόρο του ΠΑΣΟΚ που, χάρη στον σταυρό προτίμησής του, είμαι ο μόνος βουλευτής που εκλεγόταν από το 1974 αδιαλείπτως και στις πρώτες θέσεις της Β΄ Αθηνών. Δεν συμμετείχα, ως υποψήφιος, ειδικώς και μόνο όπως εδήλωσα, σ’ αυτές τις εκλογές. Ελαβα την απόφαση αυτή όταν απέτυχε κάθε προσπάθεια –η τελευταία επικοινωνία μου με τον κ. Βενιζέλο έγινε στις 2 Ιανουαρίου– να διαφυλαχτεί η ενότητα της παράταξής μας. Αυτό έκανα πάντοτε και αποτελεσματικά, όπως γνωρίζουν και οι τρεις διατελέσαντες μετά τον Ανδρέα Παπανδρέου, πρόεδροι του ΠΑΣΟΚ.
• Ο κ. Βενιζέλος, όμως, σας φωτογράφισε αρνητικά, μιλώντας για φαινόμενα «κακλαμανισμού».
Δυστυχώς, με τον κ. Βενιζέλο έχουμε μια διαφορά… ιδιοσυγκρασίας ίσως. Εκείνος, αν και συνταγματολόγος και πολύ νεότερος, υιοθέτησε τα «καλά» του αρχηγισμού των παλαιών κομμάτων! Ο Κακλαμάνης πιστεύει στη δημοκρατική λειτουργία των κομμάτων και όχι στην «ενός ανδρός αρχή» που τόσο ακριβά έχουν πληρώσει και τα κόμματα και η χώρα. Αλλο, όμως, είναι το πρόβλημα με τον κ. Βενιζέλο. Θα προτιμούσε, φαίνεται, αφού δεν πήρα μέρος στον «εμφύλιο» μαζί του, να μείνω με σταυρωμένα χέρια, παρακολουθώντας ένα καθημερινό αυτοκαταστροφικό «ξεκατίνιασμα» και την κοινωνική μας βάση να λεηλατείται από τα άλλα κόμματα. Προτίμησα, στηρίζοντας και τις δύο πλευρές, να συμβάλω στην καταλαγή και συμφιλίωση όλων προσβλέποντας στην επόμενη μέρα. Σ’ αυτή βρισκόμαστε και εργαζόμαστε ήδη πολύ και πολλοί για την επανίδρυση της παράταξής μας.
• Ηχεί ειρωνικό πλέον το σύνθημα «Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, ενωμένο, δυνατό». Στις εκλογές αυτές ήρθε έβδομο. Μήπως ολοκλήρωσε τον κύκλο του;
Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι ένα μικρομάγαζο που κλείνει επειδή άνοιξε δίπλα του ένα σούπερμαρκετ. Πολλοί εκ δεξιών και εξ ευωνύμων έσπευσαν και στο παρελθόν συνεργαζόμενοι να διαλύσουν το ΠΑΣΟΚ. Θα αποτύχουν και τώρα. Το ΠΑΣΟΚ είναι οι πατριωτικές, δημοκρατικές και κοινωνικές αξίες που διακηρύξαμε με επικεφαλής τον Ανδρέα Παπανδρέου, όσοι, 150 συνολικώς, υπογράψαμε την ιστορική ιδρυτική του διακήρυξη στις 3 Σεπτέμβρη 1974.
• Περιθώριο συμπόρευσης με τον Γιώργο Παπανδρέου μετά την αποχώρησή του από το ΠΑΣΟΚ διαβλέπετε;
Ο κ. Γ. Παπανδρέου, όπως και ο κ. Βενιζέλος και οι περί αυτούς κενόδοξοι ή μη, αλλά και όλοι όσοι δεν το βάλαμε στα πόδια, ούτε λιποτακτήσαμε, ούτε σταθμίσαμε κομματικό ή προσωπικό πολιτικό συμφέρον όταν κινδύνευε την άνοιξη του 2010 η πατρίδα μας και φτάσαμε να στηρίζουμε ως πρωθυπουργό και υπουργούς της χώρας τους ιστορικούς μας αντιπάλους, έχουμε τώρα ένα επιπλέον καθήκον. Να διαφυλάξουμε τον τίτλο τιμής που ανήκει στο «όλον ΠΑΣΟΚ» και να μην το εγκαταλείψουμε στη φθορά της δολερής διχόνοιας και της εμπάθειας των ολιγαρχών του τραπεζοεπενδυτικού συμπλέγματος συμφερόντων που επεδίωξαν αρχήθεν και επιδιώκουν τη διάλυσή του.
• Ολα τα κόμματα που κυβέρνησαν έχουν καταγγείλει τη διαπλοκή. Η διαπλοκή όμως παραμένει. Εσείς προσωπικά καταγγείλατε απραξία της προηγούμενης κυβέρνησης στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και τον αναδρομικό έλεγχο πρωθυπουργών, υπουργών και αρχηγών κομμάτων, από το 1974. Γιατί δεν προχώρησαν οι έλεγχοι;
Η φορολογική ασυδοσία των ολιγαρχών –για την οποία δικαίως μας καταγγέλλουν οι δανειστές και εταίροι μας στην Ε.Ε.– και η μη λογοδοσία των πολιτικών αρχόντων ταιριάζει μόνο σε διεφθαρμένη τριτοκοσμική κοινωνία. Στην Ελλάδα, μερίδιο ευθύνης μικρό ή μεγάλο, για πράξεις ή παραλείψεις, έχει καθένας που δεν ανταποκρίνεται στον προσωπικό του ρόλο και όχι οι πάντες στη λογική τού «όλοι μαζί…», γενικώς και αορίστως. Η συλλογική ευθύνη συγκαλύπτει ενόχους και ενοχές και επαυξάνει τη διαφθορά και την πολιτική και κοινωνική παρακμή. Η απελθούσα κυβέρνηση βαρύνεται και η παρούσα θα βαρύνεται, αν αδρανήσει, για δυο πραγματικά και μεγάλα σκάνδαλα.
• Συγκεκριμένα;
Πρώτον, πάνω από 100 δισ. ευρώ διέρρευσαν από το 2008 μέχρι το 2012. Η Αρχή για το «ξέπλυμα» έχει «λίστα» καταθέσεων 4-5 φορές παραπάνω από τα δηλωθέντα εισοδήματα. Αντί να φλυαρούμε μικροκομματικά μόνο για τη λίστα Λαγκάρντ, είναι καιρός να ασχοληθεί η νέα κυβέρνηση με την πρότασή μου που παρέμενε επί μήνες αναπάντητη: Να θεσπιστεί μαχητό τεκμήριο υπέρ του Δημοσίου για να φορολογηθούν όσα πολλαπλάσια των δηλωθέντων εισοδημάτων έχουν μεταφερθεί στο εξωτερικό ή βρίσκονται σε καταθέσεις εδώ. Ετσι μόνο θα σταματήσει και η νέα εκροή και θα επιστρέψουν, είτε ως καταθέσεις είτε ως φορολογικά έσοδα, όσα αφορολόγητα διέρρευσαν στο εξωτερικό. Δεύτερον: Ομοφώνως η Βουλή ψήφισε τον νόμο 4065/2012, ύστερα από πρόταση νόμου που καταθέσαμε 75 βουλευτές. Ειδική, διευρυμένη, με καθηγητές του Καποδιστριακού και του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, όπως ο νυν βουλευτής Επικρατείας της Ν.Δ., κ. Φορτσάκης, ειδικώς για αυτό τον σκοπό, επιτροπή όφειλε να ελέγξει αναδρομικώς από το 1974 την οικονομική κατάσταση όσων διετέλεσαν πρωθυπουργοί, υπουργοί και αρχηγοί κομμάτων. Αυτό υποσχέθηκε στο Ζάππειο ο κ. Σαμαράς και ζήτησε από τον ίδιο στη Βουλή ο κ. Τσίπρας. Δεν έγινε κανένας πραγματικός έλεγχος επί δύο χρόνια. Η επιτροπή στην οποία συμμετείχαν και δύο «ελεγχόμενοι», ως πρώην υπουργοί, καταργήθηκε, όπως και ο νόμος 4065/12 επίσης. Εκτός από όσους έχουν, ίσως, προσωπικούς λόγους, ποιοι άλλοι επιθυμούν να θεωρείται το σύνολο του πολιτικού κόσμου βουτηγμένο στη διαφθορά;
• Πώς κρίνετε τις πρώτες ενέργειες της νέας κυβέρνησης. Καταρρίπτεται η θεωρία του μονόδρομου, την οποία προωθούσαν οι Αντώνης Σαμαράς και Ευάγγελος Βενιζέλος;
Με ικανοποίηση. Οταν πρόκειται για προβλήματα στο εξωτερικό μας μέτωπο είναι η κυβέρνηση της Ελλάδας και όχι ενός αντίπαλου κόμματος. Η χώρα μας συνεχίζει να βρίσκεται επί «ξηρού ακμής», παρά τις θυσίες του λαού μας. Το καθήκον, λοιπόν, όλων και πρωτίστως της αντιπολίτευσης αλλά και των «δεκαρολόγων» της τηλεόρασης, αντί να «καταγγέλλει» η πρώτη και να ασχολούνται με την αισθητική του κ. Βαρουφάκη οι δεύτεροι, είναι ένα και μόνον: Να στηριχτεί αυτή η κυβέρνηση. Η εικόνα της χώρας αυτή τη φορά δεν πρέπει να θυμίζει σπασμένο καθρέφτη, όπως την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2010! Οσο για την προηγούμενη κυβέρνηση, οι απόψεις μου και η «ψήφος ανοχής» μου σε αυτή έχουν καταγραφεί στις ομιλίες μου στη Βουλή. Καθώς και η άρνησή μου να ψηφίσω μια σειρά μέτρων, όπως ΕΝΦΙΑ, κλείσιμο ΕΡΤ, πώληση μετοχών EUROBANK, καρτέλ ψηφιακής τηλεόρασης, κατάργηση Επαγγελματικών Σχολών κ.ά., που διαφωνούσα.
