«Είναι γνωστό ότι συνεργάστηκα στις προεκλογικές εκστρατείες των Γλαύκου Κληρίδη, Δημήτρη Χριστόφια και Νίκου Αναστασιάδη. Με τον τελευταίο συνεργαστήκαμε στην προηγούμενη εκλογική αναμέτρηση που κέρδισε και η οποία τον ανέστησε πολιτικά. Ωστόσο, πλέον αισθάνομαι πως το κυπριακό πολιτικό σκηνικό έχει γίνει εξαιρετικά τοξικό. Ολοι οι υποψήφιοι είχαν πολύ μεγάλες αδυναμίες.
Ξεκινώντας από τον Αναστασιάδη, πιστεύω πως έπρεπε να προφυλάξει την υστεροφημία του. Δεν είχε κανέναν λόγο να ξαναείναι υποψήφιος, ακόμα και αν αυτή η επιλογή του τελικά δικαιωθεί και βγει πρόεδρος. Ακόμη κι έτσι να γίνει, όμως, ο ίδιος έχει τραυματιστεί πολιτικά, η παρουσία του τόσα χρόνια στην πολιτική έχει κουράσει και θα βγει αποδυναμωμένος από την όλη διαδικασία.
Η εκστρατεία του ήταν μετριότατη και τα λάθη του μεγάλα (η θέση του για το Μακεδονικό, οι αναφορές στη μητέρα του συνυποψηφίου του Παπαδόπουλου κ.ά.). Ολα αυτά είναι προϊόν μιας υπέρμετρης σιγουριάς που τελικά δεν του βγήκε, καθώς ήλπιζε να πάρει άνετα το 40%.
Σίγουρα θα ανησυχούσε περισσότερο αν περνούσε στον τελικό γύρο ο Νικόλας Παπαδόπουλος, ο οποίος, αν και νέος, δεν μπόρεσε να πείσει και να κερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών, όπως έγινε με τον Αλ. Τσίπρα στην Ελλάδα. Ο ίδιος θύμιζε παλαιούς πολιτικούς, απλώς νεότερος σε ηλικία και έκανε και το λάθος να φορτίσει συναισθηματικά μια έντονη σύγκρουση με τον Αναστασιάδη, καθώς έφυγε νωρίς από τη συνεργασία του με τον Δημοκρατικό Συναγερμό. Σχεδόν μιλάμε για σταυροφορία με τον τελευταίο, κάτι που πρέπει να αποφεύγουν οι πολιτικοί.
Η μεγάλη έκπληξη ήταν ο Σταύρος Μαλάς. Εξαιτίας του, ο “περίπατος” του Αναστασιάδη έγινε σχεδόν ντέρμπι. Αν και η παρουσία του δεν είναι ιδιαίτερα ηγετική, ούτε ήταν η πρώτη επιλογή του ΑΚΕΛ (μπήκε επικεφαλής καθώς απέτυχαν οι διαβουλεύσεις με τον τεχνοκράτη Μάικ Σπανό, που φέρθηκε κάπως άμετρα, βιάστηκε να πει μεγάλα λόγια κ.λπ.) ούτε ήταν γιος προηγούμενου πολιτικού, όπως ο Παπαδόπουλος, ή παλιός πολιτικός όπως ο Αναστασιάδης, ωστόσο ήταν ο πιο αξιοπρεπής και φάνηκε ο πιο συμπαθής.
Αλλά κανένας δεν περίμενε να πιάσει το 30% και να είναι ουσιαστικά αυτός ο νικητής των εκλογών. Η αδυναμία του είναι πως είναι χαμηλών τόνων και πως θα τον συνδέσουν με το παρελθόν του Χριστόφια.
Αυτό που με ανησυχεί είναι το εξαιρετικά υψηλό ποσοστό αποχής, καθώς κανείς δεν ξέρει αν αυτή θα επαναληφθεί και πώς θα εκφραστεί εν τέλει. Πλέον το πολιτικό (και εκλογικό) τοπίο θα είναι όλο και πιο δύσκολο, ακριβώς γιατί έχει απαξιωθεί. Αυτό είναι το μείζον ζήτημα και η νέα προβληματική. Και δεν είναι διόλου αισιόδοξη, ανεξαρτήτως τελικού εκλογικού αποτελέσματος».
