Για κάποιους η παραίτηση του Αλέξη Χαρίτση από την ηγεσία της Νέας Αριστεράς… άργησε, καθώς η απεμπλοκή του από ένα κόμμα το οποίο είχε άλλες στρατηγικές επιλογές έπρεπε να είχε συμβεί προ πολλού. Για άλλους πάλι ήταν κεραυνός εν αιθρία, αφού δεν είχε ενημερώσει ακόμη και ανθρώπους με τους οποίους ήταν σε επικοινωνία.
Ξεδιπλώνοντας την πολιτική διαδρομή του από τη νιότη του, μάλλον δεν είναι ευρύτερα γνωστό ότι στα τέλη της δεκαετίας του ‘90 ήταν οργανωμένος στα ΕΑΑΚ όντας φοιτητής της Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Μετσοβίου. Ενώ αργότερα συμμετέχει σε ένα φοιτητικό σχήμα που ήταν κοντά στη Νεολαία του Συνασπισμού. Ακολουθούν τα χρόνια της ξενιτιάς στο Μάντσεστερ για το μεταπτυχιακό (ταυτόχρονα με δουλειά για τα προς το ζην).
Η ένταξή του στο κόμμα της ριζοσπαστικής-ανανεωτικής Αριστεράς γίνεται στα τέλη του 2008 και η κομματική ενεργοποίησή του ταυτίζεται χρονικά με την ανάληψη της ηγεσίας από έναν περίπου συνομήλικό του, με τον οποίο τυχαίνει να έχουν το ίδιο όνομα. Από την πρώτη στιγμή ο Αλέξης Χαρίτσης δείχνει τα προσόντα του, πρώτα στις ομάδες εργασίας υπό τον Γιάννη Δραγασάκη (2009-2012) και μετά ως υπεύθυνος του Τμήματος Ενέργειας (2012-2015), όπου θα γίνει άμεσος συνεργάτης του Γιώργου Σταθάκη.
Η ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα ρίχνουν τον Αλέξη Χαρίτση στα βαθιά νερά: σε μια εποχή κατά την οποία η κυβέρνηση της Αριστεράς διαπραγματευόταν με τους δανειστές με άδεια ταμεία, υπήρχε μια πηγή χρημάτων που παρέμεναν, αναξιοποίητα, στο… ράφι. Ο λόγος για τα κονδύλια του ΕΣΠΑ, τα οποία κινδύνευαν να χαθούν. Ο Αλ. Χαρίτσης αιφνιδιάζεται ακούγοντας τον υπουργό Οικονομίας Γ. Σταθάκη να του προτείνει τη θέση του γ.γ. ΕΣΠΑ. Για το τι πέτυχε εκεί αρκεί να σημειώσει κανείς ότι ακόμη και σήμερα παίρνει προσκλήσεις για εγκαίνια έργων σε κάθε γωνιά της χώρας, που χρηματοδοτήθηκαν από εκείνους τους πόρους! (Το ότι απαιτήθηκε μία δεκαετία για την ολοκλήρωση των έργων αυτών είναι μια άλλη, πικρή ιστορία…)
Ταυτόχρονα όμως ο Αλ. Χαρίτσης εντάσσεται στην εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης με την τρόικα (με χώρο ευθύνης την ενέργεια). Συνομιλητές του Αλ. Χαρίτση αποκαλύπτουν σήμερα ότι είναι στις προθέσεις του η συγγραφή ενός βιβλίου για εκείνες τις κρίσιμες ώρες μαζί με άλλα μέλη της διαπραγματευτικής ομάδας.
Στη δεύτερη κυβέρνηση Τσίπρα αναβαθμίζεται σε -εξωκοινοβουλευτικό- υφυπουργό Οικονομίας και μετά τον ανασχηματισμό του Νοεμβρίου του 2016 σε αναπληρωτή υπουργό.
Η συμμετοχή του στον κύκλο των οικονομικών υπουργείων σταματά τον Αύγουστο του 2018, οπότε με τον τότε ανασχηματισμό αναλαμβάνει το πρώτο τη τάξει υπουργείο, το υπουργείο Εσωτερικών. Σε προεκλογική χρονιά σημειωτέον. Αλλά και με ακόμη μία… επικίνδυνη αποστολή: την ταυτόχρονη διεξαγωγή τεσσάρων εκλογικών αναμετρήσεων τον Μάιο του 2019 (ευρωεκλογών, περιφερειακών, δημοτικών και κοινοτικών). Υπηρεσιακοί παράγοντες υποστήριζαν πως το εγχείρημα θα οδηγηθεί σε ναυάγιο, πλην όμως ο αποτελεσματικός υπουργός τα έβγαλε πέρα και τη φορά αυτή.
Ακολούθως εκλέγεται βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ από το 2019, ενώ διορίζεται εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος ώς τον Σεπτέμβριο του 2020 σε μια ιδιαίτερα δύσκολη, μεταβατική περίοδο.
Η ήττα του 2023 προκαλεί ευλόγως αναταραχή και οι εξελίξεις είναι ραγδαίες στην Κουμουνδούρου. Ανατρέχουμε στην αφήγηση του Αλέξη Τσίπρα: «Δεν ήθελα να το αφήσω (σ.σ. το κόμμα) στο κενό, με σπασμένο κατάρτι, στη μέση του ωκεανού, δίχως καπετάνιο και με πλήρωμα στα πρόθυρα του αλληλοσπαραγμού. Ετσι φώναξα στο Σούνιο τον Αλέξη Χαρίτση. Πίστευα ότι ήταν ο μόνος που θα μπορούσε, εφόσον εκλεγεί, να εξασφαλίσει, αν όχι τη συναίνεση, τουλάχιστον την ανοχή. Ανήκε στη νέα γενιά, είχε τεχνοκρατικό προφίλ και επιτυχημένη θητεία ως Υπουργός μου. Μπορούσε να δημιουργηθεί μια ευρύτερη πλειοψηφία στήριξης στο πρόσωπό του. […] Στο άκουσμα της απόφασής μου να φύγω και ακόμα περισσότερο στην πρότασή μου να θέσει υποψηφιότητα, σκοτείνιασε. Μου είπε, τελικά, ότι δεν αισθάνεται έτοιμος να αναλάβει ένα τόσο μεγάλο βάρος. Και μου ζήτησε να μην παραιτηθώ».
Ο Αλ. Χαρίτσης, σοκαρισμένος από την ανακοίνωση της παραίτησης του Αλ. Τσίπρα και έχοντας επίγνωση του γεγονότος ότι δεν είχε εξασφαλίσει την υποστήριξη οργανωμένων ομάδων του κόμματος, προτιμά να μη διεκδικήσει την προεδρία. Με τα δεδομένα εκείνης της περιόδου θεωρεί ακόμη και σήμερα ότι πήρε τη σωστή απόφαση.
Τον Ιούλιο του 2023 δηλώνει ότι δεν θα πάρει μέρος στην εσωκομματική κούρσα για την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ και στηρίζει την Εφη Αχτσιόγλου. Η συνέχεια γνωστή, όπως και η αποχώρηση από το κόμμα και η ίδρυση εν τέλει της Νέας Αριστεράς. Παλαιότερα στελέχη του χώρου, αν και χαρακτηρίζουν δικαιολογημένη την αντι-κασσελακική στάση, από την άλλη επικρίνουν όσους αποχώρησαν (άρα και τον τ. πρόεδρο της Νέας Αριστεράς), ότι «προχώρησαν πολύ εύκολα στο… “φεύγουμε”». Για τα επόμενα βήματά του έχει ως οδηγό την περίοδο 2019-2023, τότε που ορισμένοι πίστευαν ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα πέσει σαν ώριμο φρούτο.
Δεν αρκεί να πέσει, υποστηρίζει σήμερα, αλλά απαιτείται πρόγραμμα εναλλακτικό και επί της ουσίας ριζοσπαστικό. Πολλώ μάλλον που έχει κυριαρχήσει η επικίνδυνη αντίληψη «όλοι ίδιοι είναι». Σε κάθε περίπτωση όμως δηλώνει «παρών» στον αγώνα για μια Αριστερά πλατιά, μια Αριστερά ανοιχτή.
Γιατί τον επιλέξαμε
Ο Αλέξης Χαρίτσης είναι -όπως πιστεύουν προσωπικότητες της Αριστεράς με μεγάλο ειδικό βάρος- ο καλύτερος ίσως εκφραστής μιας ολόκληρης γενιάς. Αλλά και γιατί η παραίτησή του από την ηγεσία της Νέας Αριστεράς ενδεχομένως ανοίγει τον ασκό των διεργασιών στον προοδευτικό χώρο.
-320x213.jpg)
