Μπλέξαμε άσχημα

Η χθεσινή σύνοδος Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ δεν ήταν μια συνέχεια των συνόδων που προηγήθηκαν, αλλά ένα άλμα σε σχέση με αυτές. Ως την πιο ουσιαστική τη χαρακτήρισε ο Νετανιάχου. Καταρχάς δεν ήταν τριμερής, καθώς εντάσσεται πλέον, με τον πιο επίσημο τρόπο, στο σχήμα 3+1. Δηλαδή είναι μια τριμερής συμμαχία υπό την αιγίδα των ΗΠΑ.

Οι τρεις χώρες, χθες, υπό το άγρυπνο βλέμμα των ΗΠΑ και προφανώς υπό την καθοδήγησή τους, συναντήθηκαν για πρώτη φορά στην Ιερουσαλήμ. Ο συμβολισμός ήταν τόσο εμφανής που ομολογήθηκε στην κοινή διακήρυξη που εκδόθηκε μετά το πέρας της συνόδου. Εκεί αναγνωρίζεται εμφανώς ότι ναι μεν η πόλη έχει μεγάλη σημασία για τον Ιουδαϊσμό, τον Χριστιανισμό και το Ισλάμ, αλλά το Ισραήλ έχει τον πρώτο λόγο.

Ταυτόχρονα, Ελλάδα και Κύπρος έδωσαν πλήρη κάλυψη στο Ισραήλ για τη γενοκτονία που διεξήγαγε σε βάρος των Παλαιστινίων στη Γάζα. Η διακήρυξη λέει: «Επιβεβαιώνουμε το δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και απορρίπτουμε τους αβάσιμους ισχυρισμούς κατά του Ισραήλ».

Η σύνοδος, υπό τις ευλογίες των Αμερικανών, προώθησε μια ευρύτατη συνεργασία μεταξύ των τριών χωρών, αλλά ιδιαίτερη σημασία έχουν ορισμένες αναφορές του Μπενιαμίν Νετανιάχου. Η πρώτη: «Οι τρεις χώρες συνεργάζονται και στον τομέα της άμυνας καθώς ο εχθρός είναι υπαρκτός». Ποιος είναι αυτός ο υπαρκτός εχθρός; Οι ερμηνείες πως πρόκειται για έμμεση αναφορά στην Τουρκία προκαλούν μάλλον μειδιάματα αν αναλογιστεί κανείς ποιους αντιμετώπισε ως εχθρούς έως σήμερα το Ισραήλ και αν ληφθεί υπόψη η γενικότερη, διαχρονική αμερικανική πολιτική στην περιοχή.

Η δεύτερη: «Μαζί θα επαναφέρουμε τη σταθερότητα και την ευημερία μέσω της ισχύος και, ακόμη πιο σημαντικό, την ειρήνη μέσω της ισχύος», είπε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός αναφερόμενος στη συμμαχία της χώρας του με την Ελλάδα και την Κύπρο. Που σημαίνει ότι το διεθνές δίκαιο αποτελεί ένα κουρελόχαρτο παρότι αναφέρεται στην κοινή διακήρυξη.

Με δυο λόγια, ως χώρα έχουμε μπλέξει άσχημα. Το ίδιο ισχύει και για τους Κυπρίους. Ούτε τους ίδιους εχθρούς έχουμε με το Ισραήλ ούτε την ίδια πορεία ιστορικά και σύγχρονα στις διεθνείς σχέσεις. Θα μπορούσε μάλιστα να πει κανείς με απόλυτη βεβαιότητα ότι αυτού του είδους οι στενές σχέσεις με το Ισραήλ ούτε μειώνουν ούτε τιθασεύουν τους εχθρούς μας. Μάλλον τους αυξάνουν.