Στην Επιτροπή Συνταγματικής Αναθεώρησης συζητήθηκε χθες η κυβερνητική πρόταση για αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος ώστε και τυπικά το Σύνταγμα να επιτρέπει την ίδρυση ιδιωτικών ΑΕΙ. Στην πράξη βεβαίως αυτό έχει συμβεί και η εμπειρία δεν είναι καθόλου θετική. Αυτό όμως δεν έχει καμία σημασία για τους κρατούντες.
Ο κατά τα άλλα συμπαθής εισηγητής της Ν.Δ. Ευριπίδης Στυλιανίδης, μιλώντας στην Επιτροπή, υποστήριξε πως για πολλές δεκαετίες η Ελλάδα κατέστη «διεθνής νησίδα εκπαιδευτικού απομονωτισμού», αποδίδοντας τη μη τροποποίηση του συγκεκριμένου άρθρου σε «εμμονές και ιδεοληψίες». Το ακούσαμε κι αυτό. Εμμονικοί και ιδεοληπτικοί είναι αυτοί που υπερασπίζονται τη δωρεάν και δημόσια εκπαίδευση και θέλουν δημόσια πανεπιστήμια, αλλά δεν είναι καθόλου εμμονικοί και ιδεοληπτικοί ο ίδιος και το κόμμα του που επιδιώκουν με κάθε μέσο και έχουν επιβάλει -παρά και ενάντια στο ισχύον Σύνταγμα- το αντίθετο!
Ενα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο σε αυτή την υπόθεση είναι ότι η Ν.Δ. δεν επιδιώκει μόνο τη συνταγματική κατοχύρωση των ιδιωτικών ΑΕΙ. Θέλει να έχουν και κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα χθες καθώς το ΠΑΣΟΚ τάχθηκε υπέρ των ιδιωτικών ΑΕΙ υπό την προϋπόθεση να είναι μη κερδοσκοπικά. Σε αυτό το ζήτημα η Ν.Δ. και ο εισηγητής της τήρησαν σιγήν ιχθύος, πλην κάποιων ψιθύρων στο τέλος της συνεδρίασης.
Οταν η σημερινή κυβέρνηση παρέκαμψε το Σύνταγμα και άρχισε να δίνει άδειες για ιδιωτικά ΑΕΙ, έλεγε πως την πόρτα της χώρας χτυπούν κορυφαία πανεπιστημιακά ιδρύματα. Δεν ήρθε κανένα τέτοιο. Απλά αναβαθμίστηκαν σε ΑΕΙ τα περιβόητα κολέγια, σαν αυτό από το οποίο… αποφοίτησε ο κ. Μακάριος Λαζαρίδης.
Δεν γνωρίζουμε τι περισσότερο μπορεί να προσφέρει προς την ιδιωτικοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης η συνταγματική κατοχύρωσή της. Μάλλον τίποτα περισσότερο από αυτό που υπάρχει και που δεν είναι άλλο από υποβάθμιση των σπουδών και των πτυχίων αυτής της κατηγορίας.
Με αυτά τα δεδομένα πάει περίπατο και το τελευταίο επιχείρημα της Ν.Δ., ότι τα Ελληνόπουλα δεν θα χρειάζεται να ξενιτεύονται για να σπουδάζουν. Θα συνεχίσουν να ξενιτεύονται, καθώς και εδώ και στο εξωτερικό θα πληρώνουν αδρά τις σπουδές τους. Οπότε, αν ο οικογενειακός προϋπολογισμός τους το επιτρέπει, θα πηγαίνουν για σπουδές εκεί που το επίπεδο είναι καλύτερο. Κι αυτό συνήθως θα το βρίσκουν μάλλον στο εξωτερικό.
Εν κατακλείδι, η κυβερνητική επιχειρηματολογία περί ιδιωτικών ΑΕΙ δεν είναι τίποτα περισσότερο από ιδεοληψίες και εμμονές. Πλην της εμπορευματοποίησης της παιδείας, που είναι μια σκληρή νεοφιλελεύθερη επιλογή σε βάρος της μεγάλης πλειονότητας των ελληνικών μεσαίων και φτωχών νοικοκυριών.
