Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Δεν είχαμε την παραμικρή αμφιβολία ότι οι μεγιστάνες των μέσων ενημέρωσης ενδιαφέρονται μόνο πώς θα μεγιστοποιήσουν τα οικονομικά κέρδη τους και την πολιτική επιρροή τους στη δημόσια σφαίρα. Ωστόσο, οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών έδειξαν και τη μανία τους για κυριαρχία σε όλα τα επίπεδα.

Στον τηλεοπτικό σταθμό Mega η συντριπτική πλειονότητα των εργαζομένων του έβαλε «πλάτη» επί δύο χρόνια με αντάλλαγμα τις διαβεβαιώσεις των εργοδοτών τους πως θα επαναλειτουργήσει ο σταθμός. Τα 50 εκατομμύρια ευρώ από διαφημιστικά έσοδα ενίσχυαν άλλωστε αυτήν την ελπίδα, αλλά οι εργαζόμενοι δεν υπολόγιζαν τελικά την απληστία και την κυνικότητα με την οποία αντιλαμβάνονται τα αφεντικά τους την αξία της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας.

Παράλληλα, όμως, κατέρρευσε και το τελευταίο επιχείρημα όσων καναλαρχών και πολιτικών εξαπέλυαν επιθέσεις ενάντια στην αυτονόητη κίνηση να αδειοδοτηθούν οι τηλεοπτικοί σταθμοί πανελλαδικής εμβέλειας. Και τι δεν ακούστηκε το 2016 από τους εκπροσώπους τους! «Με τις τέσσερις άδειες θέλουν να κάνουν την Ελλάδα Βόρεια Κορέα!» έλεγαν ορισμένοι, απειλώντας πως θα απολύσουν εργαζόμενους. Αλλοι έφταναν στο σημείο να ζητούν να χορηγηθούν δεκάδες άδειες, με χαμηλό ή χωρίς τίμημα.

Τώρα που το ΕΣΡ προκήρυξε επτά άδειες με τιμή χαμηλότερη από τα δεκάδες εκατομμύρια που δεσμεύτηκαν να δώσουν το 2016, εμφανίστηκαν μόνο έξι διεκδικητές! Στον προηγούμενο διαγωνισμό ο Βαγγέλης Μαρινάκης, που μιλά για «χούντα», δήλωσε διατεθειμένος να καταβάλει πάνω από 70 εκατομμύρια ευρώ, ενώ η πλευρά Βαρδινογιάννη συμμετείχε με δύο επιχειρηματικά σχήματα στη δημοπρασία.

Τέτοια κοροϊδία είναι δύσκολο να τη χωρέσει ο νους, πόσω μάλλον οι εργαζόμενοι, που τα τελευταία χρόνια έχουν δει τους μισθούς τους να μειώνονται, να ακούν πως για όλα φταίνε οι «μαδουριστές» και τελικά να μένουν ξεκρέμαστοι λόγω των μεθοδεύσεων των αφεντικών τους.

Οι εργαζόμενοι, όχι μόνο στα μέσα ενημέρωσης, πρέπει να βγάλουν τα συμπεράσματά τους για το διαπλεκόμενο σύστημα μιντιαρχών και αντιπολίτευσης, που ωρύονταν από τη στιγμή που έπαψαν τα θαλασσοδάνεια των τραπεζών. Η κυβέρνηση πρέπει να κινηθεί γρήγορα για την προστασία των εργαζομένων και να επεκτείνει τις θετικές ρυθμίσεις, όπως το «υπερπρονόμιο» που τους δίνεται σε περίπτωση πτώχευσης των εργοδοτών τους.