Στην Καισαριανή

Μας ξάφνιασε ευχάριστα χθες ο Αλέξης Τσίπρας, πρώτη μέρα μετά τη μεγάλη νίκη της Αριστεράς στις εκλογές της Κυριακής. Ξεκίνησε με την απαραίτητη συνάντησή του με τον Π. Καμμένο για να διασφαλίσει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία και τη στήριξη στην κυβέρνηση που θα σχηματίσει σήμερα. Στη συνέχεια έκανε μια κίνηση γεμάτη νόημα, αλλά και με άμεση πολιτική στόχευση, επισκεπτόμενος στη Μονή Πετράκη τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο.

Μπορεί να είναι ήδη γνώριμοι από καιρό, αλλά αυτή η συνάντηση ήταν επιβεβλημένη για να μην αιφνιδιαστεί ο αρχιεπίσκοπος από την απόφαση του Αλ. Τσίπρα να ορκιστεί λίγο αργότερα στο προεδρικό μέγαρο με πολιτικό και όχι θρησκευτικό όρκο. Ο πολιτικός όρκος -κάτι αυτονόητο στις ευρωπαϊκές χώρες- σηματοδοτεί τη δέσμευση ενός ηγέτη, που αναλαμβάνει τις ευθύνες του πρωθυπουργού, ότι δεν ξεχωρίζει τους πολίτες της χώρας με βάση τις θρησκευτικές πεποιθήσεις τους, έστω κι αν στο Σύνταγμά μας αναφέρεται μια «επικρατούσα» θρησκεία.

Η κίνηση όμως του νέου πρωθυπουργού, αμέσως μετά την ορκωμοσία του να μεταβεί στο Θυσιαστήριο της Καισαριανής, νομίζουμε ότι περιείχε τον υψηλότερο συμβολισμό. Τα λουλούδια που εναπόθεσε ευλαβικά στο μνημείο των εκτελεσμένων κατά τη διάρκεια της Κατοχής, ήταν μια ένδειξη βαθύτατου σεβασμού και αναγνώρισης στους μάρτυρες του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του λαού μας, που θυσιάστηκαν τότε για να απολαμβάνουμε εμείς σήμερα την ανεξαρτησία, την ελευθερία και το δημοκρατικό πολίτευμα. Εκεί εκτελέστηκαν πάνω από 900 Ελληνες πατριώτες, ανάμεσά τους οι 200 κομμουνιστές κατά την Πρωτομαγιά του 1944, και όλους αυτούς τους ένωνε ένα κοινό ιδανικό: ήθελαν την ελευθερία της πατρίδας τους από τον ξένο κατακτητή.

Ο χώρος αυτός της Καισαριανής έχει ύψιστη συμβολική αξία. Είναι η ζωντανή ιστορία και η μνήμη ενός ολόκληρου λαού που αντιστάθηκε στον φασισμό και τον ναζισμό και τους νίκησε. Και το προσκύνημα του Αλ. Τσίπρα δεν μπορεί να θεωρηθεί μια απλή κίνηση. Είναι υπόσχεση και δέσμευση ότι θα υπηρετήσει αυτά τα ιδανικά που ενώνουν όλους τους Ελληνες ανεξάρτητα από τις πολιτικές πεποιθήσεις τους και τις εκλογικές προτιμήσεις τους -εκτός βέβαια από τους υμνητές των ναζί…

Αυτή η πρώτη μέρα, η τόσο γεμάτη από συμβολισμούς, σημαδεύει τη νέα περίοδο που ανοίγει στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Προσδοκούμε η συνέχεια να είναι εξίσου ελπιδοφόρα.